نشریه ایتالیای (( نوولا )) نوشته ((جما اتکینسون)) نامزد سابق کریس رونالدو میخواهد خقایقی از زندگی این مهره خوش چهره دنیا ساخته و آخرت باخته را در اختیار روزنامه ها قرار دهد. این خانم برای اینکه زهر چشم بگیرد و ثابت کند بلوف نزده، یک سری اطلاعات خیلی شخصی از دوران زندگی مشترکش با رونالدو هم رو کرده است. فکرتان جای بد نرود. مثلا گفته رونالدو در تعطیلات، ماری جوانا و کوکائین مصرف میکرده است. شرح اینن خانم و افشاگری اش را بدون جرح و تعدیل و به سبک یکی از مجلات در همین زیر بخوانید:

صبح یک روز تابستانی زنی جوان و برازنده در حالی که به پهنای صورت اشک میریخت، وارد دفتر شد.او خود را  ((جما اتکینسون)) فرزند مهراب، به شماره شناسنامه 0911 صادره از بندر لیورپول معرفی کرد. در حالیکه جای کبودی زیر چشمش را می پوشاند به ما گفت: مدتی قبل کریستیانو رونالدو معروف به کریس خوش چهره با مطرح کردن موضوع ازدواج با من طرح دوستی ریخت و خودش را به خانواده ما نزدیک و نزدیکتر کرد. او با معرفی خودش به عنان یک تاجر فرش متمول که دکترای بازرگانی از دانشگاه اکسفورد دارد، رفته رفته جای خودش را در دل من باز کرد و درست زمانی که داشت عروسیمان جور میشد، مرغ از قفس پرید و زندگی من را سیاه و تباه کرد. بعد از اینکه به او مراجعه کردم و خواستم برگردد، مرا به باد کتک گرفت. او اهل بخیه بود و از منقل به صورت حرفه ای استفاده می کرد.

بعد ها مشخص شد که او نه تنها تاجر نیست، بلکه بازیکن یکی از تیم های در پیت اسپانیایی به نام رئال به اصطلاح مادرید است. او شب ها تا خرسش را بغل نمی کرد خوابش نمی برد و من خجالت میکشیدم.از شما تقاضای رسیدگی دارم.

اسکیت اگرسیو اینلاین (به انگلیسی: Aggressive inline skating) یکی از رشته‌های ورزش‌های سبک افراطی می‌باشد، که با اسکیت‌های لاین طراحی شدهٔ مخصوص و با تمرکز روی لم‌ها و تکنیک‌ها و استایل سبک اجرا می‌شود. این ورزش شامل انواع گوناگونی از رنده کردن‌ها (به انگلیسی : Grind)، حرکات هوائی، لغزیدن‌ها یا سر خوردن‌ها (به انگلیسی : Slide ) و دیگر مانورهای پیشرفته‌است. زیر سبک‌های این ورزش با توجه به محیطی که در آن انجام می‌شود، به سبک‌های ورت(زمین عمودی)، پارک، و اسکیت خیابانی تقسیم می‌شود.

تاریخچه اسکیت اگرسیو در ایران [ویرایش]

اسکیت اگرسیو امروزه در ایران با وجود آنکه هنوز هم در نگاه بعضی اشخاص غیر اسکیت باز ورزشی عجیب شناخته می‌شود، اما بسیار پیشرفت کرده‌است و در تمام شهرها ورزشکارانی به این رشته مشغولند.

حضور این رشته در ایران، نزدیک به ده سال پیش باز می‌گردد و عدهٔ محدودی به آن فعال بودند و از همین عده هم تعداد انگشت شماری از اصطلاحات اینلاین اگرسیو و اینلاین استانت که هر دو برای این رشته استفاده می‌شود اطلاع داشتند.

اکثریت این رشته را با نام «رمپ» می‌شناختند. اصطلاح «رمپ باز» برای کسانی به کار می‌رفت که اسکیت اگرسیو داشتند و از ارتفاعات مختلف گپ یا همان پرش انجام می‌دادند و بعضی‌ها هم بر روی لژها گرایند اجرا می‌کردند.

اما به مرور و به سرعت این رشته پیشرفت کرد مخصوصا زمانی که در پارک‌ها نظیر پارک ملت یا در پیست تابان در رسالت، هف پایپ ساخته شد که این وسیله «یو» یا همان «رمپ» نامیده می‌شد!

همچنین حضور اسکیترهایی که در کشورهای دیگر به این رشته پرداخته و به ایران آمده بودند، باعث شد که انواع اسکیت‌ها، سبک‌ها و تکنیک‌های این رشته شناخته‌تر شود.

اسکیترها سبک خود را در رشتهٔ اگرسیو انتخاب نمودند و به صورت تخصصی به تمرینات خود ادامه دادند تا سال ۲۰۰۵.

در این سال مسابقات آسیایی تایلند برگزار می‌شد و فدراسیون اسکیت هم تصمیم گرفت که با برگزاری مسابقات داخلی، اسکیترهای کشورمان را به این مسابقات اعزام کند.

کشورمان در این مسابقات در رشته‌های پارک، پارک بست تکنیکال، ورت و ورت بست تکنیکال شرکت کرد که اعضای تیم شامل آقایان نجاتی، اژدری و سلمانپور بود.

بعد از مسابقات تایلند، روز به روز اسکیترها بر تمرینات خود افزودند همینطور از نظر تعداد نیز افزایش یافتند.

درسال ۲۰۰۷ مسابقات آسیایی ماکائو برگزار می‌شد، بنابراین هم فدراسیون و هم اسکیترها با تمام قوا خود را آماده کردند و باز هم با برگزاری مسابقات داخلی، نفرات برتر انتخاب شدند و با برگزاری اردوهای مختلف از نظر تکنیکی اسکیترها به سطح مطلوبی رسیدند.

در این سال اعضای تیم شامل آقایان قوانلوپور، سلمانپور، بندری و واحدی فر بود.

پس از مسابقات آسیایی ماکائو، اگرسیو در تمامی نقاط کشور شناخته شده بود و عدهٔ زیادی به این رشته علاقه مند شدند.

تیم ملی ایران در مسابقات خارجی شرکت نکرد اما برگزاری مسابقات مختلف داخلی همواره نشان داده‌است که سطح اسکیت اگرسیو ایران کاملا بالا رفته‌است و قابل مقایسه با قبل نیست.

تاریخچه [ویرایش]

اینلاین اسکیت طوری طراحی شده بود که مانند اسکیت روی یخ، در فصول هوای گرم کار کند و ابتدا توسط لوئی لُگغانژ فرانسوی در سال ۱۸۴۹ اختراع شد.لُگغانژ اسکیتی برای اپرائی ساخت که یکی از کارکترهای آن می‌بایست در حال اسکیت روی یخ به نظرمی آمد.اسکیت طراحی شده توآم با مشکلات و ناموفقییت بود بطوری که کسی که اسکیت را می‌پوشید نه می‌توانست دور بزند نه اینکه بآیستد.

در سال ۱۹۸۰ گروهی از بازیکنان هاکی روی یخ در مینسوتا به دنبال راهی برای تمرین در فصل تابستان می‌گشتند.اسکات و برنان اولسون کمپانی رولربلید را برای فروش اسکیت هائی با چهار چرخ از جنس پلی اورتان که پشت سر هم روی خط صافی در زیر بوت آن چیده شده بودند، تاسییس کردند. در سال ۱۹۸۸ رولربلید اولین اسکیت اگرسیوبا نام «رولربلید لایتنینگ تی آر اس» را به بازار معرفی کرد. ورزش اسکیت اگرسیو سرانجام در سال ۱۹۹۰ به صورت ورزشی سازمان یافته توسعه پیدا کرد. فدراسیون اسکیت اگرسیو ( به انگلسیس : ASA ) با حضور تعدادی از ورزشکاران سبک اگرسیو در سال ۱۹۹۴ شکل یافت که انجمنی برای توسعه قانونهای مدیریت مسابقات و تجهیزات بود. این بازی ابتدا درسال ۱۹۹۵ در لیست بازی‌های اکستریم در سال ۱۹۹۵ قرار گرفت که شامل رمپ عمودی و رویدادهای خیابانی می‌شد. اگرسیو اینلاین در سال ۲۰۰۵ به خاطر کم شدن تعداد طرفدارها از لیست بازی‌های اکستریم حذف شد.

سکیت بُرد (یه انگلیسی: Skateboard) یا تخته اسکیت وسیلهٔ ورزشی کوتاهی‌است که از یک دک (تخته) و چهار چرخ تشکیل می‌شود؛ اطلاعات دقیقی از چگونگی اختراع تخته اسکیت در دست نیست؛ هر چند شواهد کافی وجود دارد که نشان دهد نخستین تخته اسکیت در سال‌های بین ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۸ ساخته شده‌است. در گذشته تخته‌های اسکیت به شیوهٔ تخته‌های موج‌سواری و از چوب و فلز ساخته می‌شد؛ و در شکل آن هیچ‌گونه فرورفتگی وجود نداشت. چرخ‌ها در گذشته از فولاد و با ترکیب خاک رسساخته می‌شدند؛ وچرخ‌ها ا از استحکام کمتری برخوردار بودند. هر تخته اسکیت از چندین قسمت تشکیل شده‌است.

دک (تخته) [ویرایش]

قسمت زیرین یک اسکیت بُرد. در این عکس محور و چرخها قابل رویت هستند

کفه اسکیت بورد چنین ساخته می‌شود که چوب افرا را می‌آورد و به شیوه‌ای متورقانه روی‌هم قرار می‌دهند تا ورقه ورقه و طبقه طبقه دیده شود و حالتی مدوّر و هفت‌لا بگیرد.البته در ساخت کفه از پشم‌شیشه، خیزران، انگرتیانه، کِولار و حتی پشم الماس بی‌فروغ نیز استفاده شده است؛ علت استفاده از چنین موادی در ساخت کفه البته افزایش قوت و سخت‌پایی یا همان استحکام و سختی تخته اسکیت است. پهنای کفه‌ها در تخته‌های اسکیت امروزینه، ۷ تا ۹ اینچ انگلیسی است که معادل با ۱۷٫۷۸ تا ۲۲٫۸۶ سانتی‌متر است. درازای کفه‌های تخته اسکیت بر اساس نمونه‌های پذیرفته شده فدراسیون اسکیت، بین ۲۸ تا ۳۳ اینچ معادل ۷۱٫۱۲ تا ۸۳٫۸۲ سانتی‌متر است. البته انتخاب نوع اسکیت بر اساس درازا و پهنای کفهٔ آن به ترجیح کسی بستگی دارد که می‌خواهد از آن اسکیت استفاده کند؛ مثلاً اسکیت‌سواران خیابانی بیشتر ترجیح می‌دهند که سوار بر اسکیتی شوند که ۷٫۵ تا ۸ اینچ(تقریبا معادل ۱۹ تا ۳۲٫۲۰ سانتی‌متر) پهنا دارد؛ و عموماً اسکیت‌سواران کفهٔ پهن را ترجیح می‌دهند زیرا که دوام و پایداری آن بیشتر است. گروهی از اسکیت‌سواران ممکن است از درازتخته[لانگ‌بورد] استفاده کنند؛ در درازتخته، کفه طویل‌تر است. تخته‌های اسکیتی که پیشینیان در بین سال‌های ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۰ می‌ساخته‌اند، عموماً پهن‌تر بوده‌است. پیش از سال ۱۹۷۰، تقعر در کفهٔ اسکیت وجود نداشت؛ اما از سال ۱۹۸۰ به بعد تقعر در کفهٔ اسکیت به وجود آمد که به معنی همان فرورفتگی است.

محور(تراک) [ویرایش]

محور یا تراک اسکیت برد محصول شرکت ایندیپندنت

دو محور عموماً به کفه اسکیت بورد متصل شده‌اند.جنس این محورها از آلیاژ فلزهای گرانبها است.محور چرخ‌ها را به کفه اصلی متصل می‌کنند. محورها از دو بخش تشکیل شده‌اند؛ قسمت شاک پد به کفه اصلی پیچ شده‌اند؛ و در حقیقت پایهٔ فولادی پیش‌ساخته شده چدنی است که در زیر آن یک چنگک آویخته‌است. محور انتقال از طریق چنگگ به کار انداخته می‌شود. بین قرقره زیربنایی و چنگگ، غلاف حیله‌گردان واقع است؛ در آن‌جا همچنین ابریشم‌های ساینده و پولک‌های رزین و نیز حلقه ضامن وجود دارد؛ بدینسان است که ساز و کار تشک‌گونه‌ای برقرار می‌گردد. هر قدر که عایق برنجی یا فلزی، نرم‌تر باشد، گرداندن آن آسان‌تر است. زبانهٔ قبل‌پیچی مشابه میله بازی بولینگ وجود دارد، که وظیفه‌اش ایصال این اجزاء به هم است.

چرخ‌ها [ویرایش]

در انواع اندازه‌ها و شکل‌ها وجود دارند؛ تا برای سبک‌ها و سیاق‌های تخته‌های اسکیت متناسب باشند. اندازه‌های بزرگ‌تر چرخ‌ها که از ۶۵ تا ۹۰ میلی‌متر هستند، سریع‌تر می‌چرخند، و آسان‌تر در پریدگی‌های پیاده‌رو حرکت می‌کنند. اندازه‌های کوچک‌تر مثل ۴۸ تا ۵۴ میلی‌متر تخته را به زمین نزدیک‌تر می‌دارند؛ و باعث می‌شوند که نیروی کمتری برای شتابانیدن تخته نیاز باشد. چرخ‌ها از حیث سختی هم متفاوت هستند. یکای اندازه‌گیری سختی چرخ‌ها در تخته اسکیت، دورومتر است. بعضی اسکیت‌بردها ریل هم دارد.

بلبرینگ [ویرایش]

نمای بیرینگ اسکیت بورد با استاندارد ABEC

هر چرخ اسکیت برد توسط دو عدد بیرینگ یا بلبرینگ روی محور آن نصب می شود. به غیر از تعداد کمی از موارد استثتایی، آنها اندازه استاندارد صنعتی ۶۰۸ با کالیبر داخلی ۸ میلیمتر و قطر ۲۲ میلیمتری در عرض ۷ میلیمتر را دارا می باشند.که معمولاً در ساخت آنها از جنس استیل و همچنین نیترید سیلیکن و سرامیک با تکنولوژی بالا استفاده می گردد. بسیاری از بیرینگ‌های اسکیت توسط مقیاس اَبِک درجه بندی می شوند. این مقیاس با اَبِک-۱ به عنوان پایینترین شروع شده و به ترتیب ۳، ۵، ۷، ۹ ادامه پیدا می کند. معمولاً این تصویر غلط وجود دارد که نمره اَبِک بالاتر برای بازی کردن مناسب تر است، در حالی که این نمره تنها استقامت بیرینگ را نشان می دهد که الزاما تاثیری روی اسکیت برد ایجاد نمی کند. مقیاس اَبِک همچنین سرعت و طول عمر آنرا برای اسکیت معرفی نمی کند. به طور خاص، این مقیاس چیزی مبنی بر اینکه بیرینگ تا چه حد خوب بار وارد بر محور را تحمل می‌کند را مطرح نمی کند که در مورد بیشتر کاربردهای آن مقدار شدیدی است. کمپانی‌های زیادی مقدار فوق را روی اجناس خود درج نمی نمایند، مانند کمپانی بونز که بیرینگ‌های مخصوص بازی اسکیت برد با همین عنوان تولید می کند. آنها معمولاً سوییسی یا سرامیکی نامیده می شوند که هردو مناسب برای بازی هستند. هر یک از این بیرینگ‌ها حاوی ۷ توپ سرامیکی یا استیل می‌باشد گرچه پیکر بندی‌های دیگری نیز استفاده می شود.

سخت‌افزار [ویرایش]

شامل ۸ پیچ که قسمت محور را روی بدنه چوبی استوار می‌کند و معمولاً دارای استاندارد آلن یا فیلیپس می‌باشد.

هاکی روی یخ (در انگلیسی: Ice hockey) نام یکی از رشته‌های پرطرفدار ورزشی است که در آمریکای شمالی (ایالات متحده و کانادا) از آن تنها به عنوان هاکی یاد می‌شود. بازی هاکی، یک بازی تیمی است که بر روی یخ انجام می‌شود. ورزش هاکی در کشورهای سردسیری که فصل سرما و یخبندان در آنان طولانی است دارای محبوبیت بسیار زیادی است، به صورتی که در کشورهای اسکاندیناوی و کانادا هاکی ورزش اول آن کشورها به حساب می‌آید. هاکی یکی از چهار بازی اصلی در آمریکای شمالی است که لیگ فوق حرفـه‌ای آن کـه به لیگ برتر مشهـور است و بـا نـام لیگ ملی هاکی (NHL) و بـرای زنـان بـا نـام لیگ ملی هاکی زنان (NWHL) دارای محبوبیت و طرفداران زیادی است.

هاکی در فصل سرما، ورزش ملی کانادا و محبوب‌ترین بازی ورزشی در کشور فنلاند است. هاکی همچنین در بخش‌هایی از ایالات متحده آمریکا از جمله در شمال شرقی، مرکز و آلاسکا دارای طرفداران بسیاری است. شهرهای بوفالو، دیترویت، پیتسبرگ، مینسوتا، شیکاگو، بوستون، نیویورک، فیلادلفیا، تمپا، دنور، سن خوزه و کلمبوس از شهرهایی در ایالات متحده هستند که شهروندانشان به هاکی علاقه فراوان دارند.

با اینکه ۶۴ کشور جهان عضو فدراسیون بین‌المللی هاکی روی یخ (IIHF) هستند، اما در مسابقات جهانی هاکی از جمله در بازیهای المپیک زمستانی و جام جهانی هاکی روی یخ کشورهای کانادا، جمهوری چک، فنلاند، روسیه، اسلواکی، سوئد و ایالات متحده آمریکا حرفی برای گفتن دارند و غالبا درصدر جدول مسابقات جای دارند. بطوری که از ۶۳ مدالی که در مسابقات هاکی مردان در بازیهای المپیک زمستانی از سال ۱۹۲۰ تاکنون توضیح شده‌است، تنها ۶ مدال به کشورهایی جز چند کشور نامبرده رسیده‌است.

بازی هاکی روی یخ ورزشی بسیار فیزیکی است که در آن سه عامل سرعت، تکنیک و قدرت فیزیکی نقشی اساسی دارد.

زمان بازی و وقت‌های اضافه

این بازی شامل سه ست ۲۰ دقیقه‌ای می‌باشدو زمان بازی فقط هنگامی محاسبه می‌شود که توپ در حال حرکت باشد. در بازی‌های غیر حرفه‌ای و بازی‌های کودکان زمان هر دوره بازی گاها کوتاهتر خواهد بود. اگر در پایان ست سوم نتایج مساوی بود وقت اضافه نیز در نظر گرفته می‌شود و اولین تیمی که گل به ثمر برساند برنده ی ان مسابقه می شود.

اصطلاحات انگلیسی خاص بازی هاکی

• 'Chirpin (جیرجیر زدن) به فحاشی بازیکنان به یکدیگر.
• Mucking it up (کثافت‌کاری) به درگیرشدن فیزیکی در هنگامی که پاک هاکی در کرنرها قرار دارد.
• Up on the roof (رو-طاقی) شوتی که به بالای طاق دروازه بنشیند.
• Cement Head (کله‌خر) بازیکن متهاجم که به دنبال دعوا و فیزیکی شدن باشد.
• Gong Show (نمایش ضرب چینی) به بازیکن و یا تیمی که بازی هاکی را بد بازی کند.
• Top Shelf (سجاف) به گلی که پاک هاکی از کُرنر هر یک از دو طاق دروازه به ثمر نشسته باشد.
• Duster (گردگیر) به بازیکنی که همیشه روی نیمکت ذخیره به دستور مربی مینشیند و بازی داده نمی‌شود.
• Grinder (جان‌کن) به بازیکنی که هم خشن است و هم زحمت کش.

اسکیت لفظی است که به گروهی از فعالیت‌های ورزشی افراطی وتجهیزات آن گفته می شود، که دارای شاخه‌های متنوعی نیز هست:

• رول‌اسکیت
• اسکیت بورد
• هاکی روی یخ
• اسکیت اگرسیو اینلاین
• اسکیت اینلاین سرعت

آخرین اردوی تیم ملی اسکیت سرعت ایران قبل از اعزام به رقابت های جهانی کره از 15 مرداد تا دوم شهریورماه در تهران برگزار می شود.

به گزارش روابط عمومی فدراسیون اسکیت، این اردو در محل آکادمی اسکیت مجموعه ورزشی آزادی تهران برگزار خواهد شد که طبق برنامه ورود و خروج نفرات دعوت شده به این شرح است:

زمان ورود و اسکان:

-          تیم ملی جوانان و بزرگسالان بانوان – راس ساعت 16 روز شنبه مورخ 15/5/90

-          تیم ملی جوانان آقایان – راس ساعت 16 روز شنبه مورخ 15/5/90

-          تیم ملی بزرگسالان آقایان – راس ساعت 16 روز پنج شنبه مورخ 20/5/90

زمان خروج:

عصر روز چهارشنبه مورخ 2/6/90

نفرات دعوت شده در بخش بانوان 13 نفر هستند که به این شرح است:

نیلوفر مردانی از تهران – فرناز کوه شکاف از کرمانشاه – یکتا محسنی از تهران – شقایق امامی از البرز – مریم مراوده از البرز – زهرا مظفری از بوشهر – الهام مدیر دهقان از تهران – نگین دادخواه از تهران – فتانه رضوانی راد از خراسان رضوی – ماهرخ پدری از تهران – سمیه فرخ نژاد از تهران – درسا میرزابیگی از کرمانشاه – مریم اطراقچی از استان اصفهان.

همچنین در بخش پسران این نفرات به اردوی تیم ملی دعوت شدند:

فرشید شایان از مرکزی – شایان صباغ از البرز – امیر کوهکن از البرز – حسین منشیدی از البرز – صالح رشیدی از اصفهان – محمد واعظی از تهران – فرزاد مرادی از کرمانشاه – محمد صالحی از مرکزی – پوریا قاسم پور از اصفهان – علی دلاوری از البرز و محمدرضا ابراهیمی از استان اصفهان.

امروزه ورزش اسکیت تبدیل به ورزش پرنشاطی شده است و طرفداران زیادی دارد و از آن‌جا که این ورزش در مکان‌های عمومی همچون پارک‌ها و خیابان‌های خلوت هم می‌توان اجرا کرد، در میان نوجوانان و جوانان طرفداران بسیاری پیدا کرده است و در حال توسعة روزافزون می‌باشد و این مطلب در مورد کشور ما هم در چند سال اخیر صدق می‌کند و البته در بسیاری از مورد شروع این ورزش بصورت مذکور می‌باشد و سپس افرادی که علاقة بیشتری نشان می‌دهند جذب باشگاه‌ها می‌شوند و در آن‌جا به صورت حرفه‌ای در رشته‌های تخصصی اسکیت مانند : نمایشی، سرعتی و استقامتی، هاکی و ... ادامه می‌دهند و در مقایسه با سایر ورزش‌ها امکان بازی در همة فصول و در بسیاری از مکان‌ها فراهم می‌باشد و بطور کلی ورزش اسکیت ورزشی است که احساس شادابی و شور و هیجان خاصی را برای ورزشکار بوجود می‌آورد.

تعریف سطح 1 و 2 مقدماتی اسکیت :

شروع ورزش اسکیت ابتدا با سطح 1 و 2 مقدماتی است و پس از گذراندن سطح 2 با مشاورة متخصصین شاگرد انتخاب رشته می‌کند

با نوشتن این طرح درس میتوان برنامه ای با نظم برای شاگردان در نظر گرفت.

   یکی از راههای موثر جهت تقویت سرعت و قدرت و توان انفجاری و  چابکی  تمرینات

پلی متریک است  .اصول حرکت شناسی بر این اصل تاکید دارد که معمولا قبل از هر

حرکتی تعدادی از عضلات کشیده می شوند که  عکس العمل  ان بصورت  انقباض  ظاهر

می شود و باعث تجمع نیرو در عضله  می گردد  . بنابر این  طبیعی است  کششهای

فوری و سریع باعث اتحاد و جمع شدن قدرت در عضلات می شود .

در واقع کوتاهترین و سریعترین راه برای یک حرکت موثر، کشش  ماهیچه ها  می باشد

 بعنوان  مثال برای  اینکه بتوانید  بپرید  نیاز است  زانوها  تا حدی  خم شوند  و  ایجاد

کشش  در   عضلاتی مانند  چهار سر ، عضلات باز  کننده  و   همسترینگ  است ،   که

 نتیجه ان در نهایت منجر  به پریدن می شود . تمرینات پلی متریک  هیچ شباهتی از

نظر بازدهی به انواع تمرینات مانند سرعتی ، قدرتی ویا هوازی ندارد .بلکه خود از

 سبکی مستقل بر خوردار است و مکمل سایر انواع تمرینات می باشد .

بقیه در ادامه مطلب...

ژیمناستیک به عنوان یک ورزش فعال دارای سابقه‌ای در حدود 2000 سال می‌‌باشد ولی به عنوان یک ورزش رقابتی دارای عمری در حدود 100 سال می‌‌باشد. مسابقات فردی و کلی توسط باشگاهها و کلوب‌های گوناگون مانند solcols Turveveins برگزار شده است درحالی که این ورزش دارای رشد ........

تاریخچه زیمناستیک موزون
ژیمناستیک یک ورزش است که حرکات بدن را بر اساس یک آهنگ هماهنگ و موزون می‌‌سازد در حقیقت ژیمناستیک را می‌‌توان به عنوان یک هنر در نظر گرفت ................

ژیمناستیک زنان

ژیمناستیک زنان همیشه مورد استقبال تماشاچیان قرار گرفته است در زیر چندین نمونه از رشته‌های ژیمناستیک زنان را بر ای شما شرح می‌‌دهیم. پرش: خم شدن، دویدن، کشش بدن به عنوان موقعیت‌ها مختلف بدن در این رشته معرفی شده است. امتیاز به نحو، اجرا و میزان پیچیدگی و سختی .........

المپیک ژیمناستیک
ژیمناستیک المپیک همیشه به عنوان یک سنگ مهمی از هم‌زمانی قدرت و توانایی به همراه روش و سبک که با ایجاد یک تأثیر فس گیر تماشاچیان می‌‌شود معرفی شده ایت. نادیا کمانچی با کسب 10 امتیاز در مسابقات المپیک مونترال همواره به عنوان یک شا خص در تاریخچه المپیک ژیمناستیک به حساب می‌‌آید. در ژیمناستیک..........

ژیمناستیک آمریکایی
این یک هیئت حاکمه برای ژیمناستیک ملی در آمریکا می‌‌باشد. کمیته بین المللی المپیک و فدراسیون بین المللی ژیمناستیک این امتیاز رابه آمریکا اعطا کرده‌اند این هیئت وظیفه کنترل و نظارت کلیه فعالیتهای مربوط به ژیمناستیک را در داخل آمریکا بر عهده دارد و ورزشکاران را برای مسابقات جهانی تربیت کرده و تمرین می‌‌دهد ................

ژیمناستیک مردان
ژیمناستیک مردان نیاز به مهارت ویژه و دقت بسیار بالایی دارد . حرکات زمینی کل زمین و فضای موجود در این رشته برای انجام حرکات زمینی مورد استفاده قرار می‌‌گیرد. سالتوس‌های مختلف. حرکات چرخشی و پیچشی و فرودهای متعدد به عنوان موارد امتیاز آور در رشته می‌‌باشند. حلقه ثابت این حلقه‌ها باید به طور کامل ثابت و تحت کنترل باشند و............

اولین قوانین امتیازدهی فدراسیون جهانی ژیمناستیک در سال 1949 بوجود آمد، قبل از جنگ جهانی دوم استانداردهای داوری محدود به چند بیانیه کلی در مورد اصول تکنیکی بود. برخی قوانین برای کسر امتیازات و قوانینی دیگر هم بصورت محدودی بوسیله، کمیته، فنی قبل از هر مسابقه مشخص می شد. به این ترتیب هر داور برنامه ژیمناست را برا اساس چیزهایی که در کشور خود یاد گرفته و تمرین کرده بود ارزیابی می کرد. طبیعتاً این منجر به تفاوتهای آشکاری در امتیازدهی و همچنین اشتباه در یادآوری می شد............
- یک ساعت قبل از آغاز مسابقات در محل انجام رقابتها حضور داشته باشند.
- به خوبی آمادگی انجام وظایف خود را داشته باشند.
- با لباس مناسب در مسابقات حاضر شوند. ترجیح داده می*شود که داوران از شلوار خاکستری و کت آبی تیره و پیراهن و کراواتی با رنگ روشن استفاده کنند.........

5- خطاهای فنی و خطاهای فرم به 4 گروه زیر تقسیم می شوند:
- خطاهای کوچک 1/0 امتیاز
- خطاهای متوسط 2/0 امتیاز
- خطاهای بزرگ 3/0 امتیاز
- افتادن 5/0 امتیاز

تمرینات خاص و اولیه ژیمناستیک در یونان قدیم بوجود آمده و این تمرینات بخشی از آموزش‌های نظامی و حرکات بدنی افراد آن زمان به حساب می‌آمد این حرکات بدنی و تمرینات بدنی به عنوان برنامه مکمل با برنامه‌های آموزشی کودکان قرار گرفته بود.این عقیده وجود داشت. که این تمرینات باعث ایجاد اتحاد و یکپارچگی بین فکر و بدن می‌شود. تاریخچه ژیمناستیک را می‌توان در یونان قدیم بازیابی کرد. ژیمناستیک از واژه gghnazein به معنی "انجام تمرینات بدون لباس" گرفته شده‌است. ژیمناستیک در شکل امروزی اولین بار در سوئد دیده شد. تاریخچه ژیمناستیک نشان می‌دهد لوازم مسابقات ژیمناستیک توسط آلمان و چکسلواکی در دهه ۱۸۸۰ ایجاد شدند. آقای تحصیلکرده آلمانی به نام fridrich Lvdwig jahn به عنوان پدر ژیمناستیک معروف می‌باشد. او از ابزار و لوازم التحریر برای ایجاد تقویت نظم شخصی و قدرت بدنی استفاده کرد. روش سوئدی در سمت دیگر که توسط آقای پر هنریک لین (به انگلیسی: per Henric lin) ابداع شد بر روی هماهنگ سازی و موزون کردن با استفاده از توپ‌های کوچک حلقه و چوب بود، تنها مسئله زمان بود که مانع از همه گیر شدن ورزش ژیمناستیک در اروپا شد.

زنان

ژیمناستیک زنان همیشه مورد استقبال تماشاچیان قرار گرفته‌است در زیر چندین نمونه از رشته‌های ژیمناستیک زنان را بر ای شما شرح می‌دهیم.

پرش از خرک

خم شدن، دویدن، کشش بدن به عنوان موقعیت‌ها مختلف بدن در این رشته معرفی شده‌است. امتیاز به نحوه اجرا و میزان پیچیدگی و سختی حرکت داده می‌شود. زن ژیمناستیک‌کار براساس میزان پرواز او از تخته پرش و نحوه فرود او و عدم برداشتن قدم اضافه بعد از فرود بر روی زمین امتیاز می‌گیرد.

پارالل بانوان

این رشته از ژیمناستیک زنان مورد استقبال بسیاری از تماشچیان می‌باشد. در این رشته حرکات وقدرت قسمت بالای بدن ژیمناست به نمایش گذاشته می‌شود. میزان زمان بندی و شدت نزدیک شدن در این رشته مهم است. نحوه امتیاز دهی بر میزان ادامه دادن حرکت بدون توقف و وقفه می‌باشد.

چوب موازنه

زن ژیمناست باید قدرت تعادل و استقامت خود رابر روی میله‌ای که تنها ۴ اینچ پهنا دارد نمایش دهد.

حرکات زمینی

این حرکات یک حفای تصویری می‌باشد. که شامل ترکیبی از حرکات رقص و آهنگ می‌باشد. از ویژگیهای حرکات زمینی می‌توان استفاده بهینه و مختلف از حداکثر فضای زمین و سطح پیچیدگی حرکات انجام شده بر روی زمین نام برد. شخصیت یک فرد ژیمناست در این حرکات نمایش داده می‌شود. که کنترل کلی بدن را به نمایش می‌گذارد.

هیچ نمی‌تواند در مورد ژیمناستیک صحبت ند ولی برخی از زنان ژیمناست بزرگ مطرح که جهان را با حرکات ویژه و منظم خود تحت تأثیر قرار دادند را متذکر شود. در سن ۱۳ سالگی خانم نادیا کومانچی به عنوان جوانترین ژیمناست زن در بازی‌های قهرمانی اروپا شرکت کرد. با استفاده از حمایت‌ها و تعلیم خانم بلا کروکی، نادیا توانست در سن ۹ سالگی در مسابقات نوجوان رومانی مقام بیاورد. او در سال ۱۹۷۶ در بازیهای المپیک مونترال همه را تحت تأثیر خود قرار داد بعد از انجام مسابقت مختلف، او از شرکت در مسابقات بودایست در سال ۱۹۸۹ خود داری کرد و برای یک زندگی آزاد به نیویورک رفت.
اوگداکاربوت: او توانست قلب کلید تماشاچیان را نه تنها با حرکات زیبای خود بلکه با لبخند پیروزمندانه خود بدست آورد. او را می‌توان مسئول تبدیل کردن ژیمناستیک به عنوان ورزشی برای دختران جوان دانست. بدن او کاملاً انعطاف‌پذیر بوده و با انجام بالانس پشتی بر روی میله‌های ارتفاع و خم شدن به عقب بر روی میله تعدل همه را متحیر خود می‌ساخت. او از آهنگ به خوبی در حرکات زمینی خود استفاده می‌کرد و با آن هماهنگ بود.

ماریا لو روتون (به انگلیسی: Mary lou Rotton) به عنوان پری کوچک در بازی های ژیمناستیک ۱۹۸۴ شناخته شد. شکل و حالت ماهیه‌ای و ورزشی بدن او یک حالت نرم و انعطاف‌پذیر برای بدن یک زن ژیمناست را داشت. او برنده مدال طلا در سال ۱۹۸۴ بود او از مسابقات فعال بازنشسته شد و درکارهای تبلیغاتی مشغول به کار شد. او کسی بود که برای اولین بار مدال طلا را برای آمریکا در مسابقات جهانی بدست آورد.

شانین ملیر (به انگلیسی: Shannin miller) احتمالاً به عنوان یکی از آراسته‌ترین و شاخص‌ترین ژیمناستیک کارهای آمریکایی در مسابقات ژیمناستیک معرفی شد. او توجه همه را در المپیک ۱۹۹۲ بارسلون به خود جلب کرد.

او یکی از اعضای تیم مخصوصی که در المپیک ۱۹۹۶ شرکت کردند بود.زنان برتر در ژیمناستیک ۲۰۰۳ خانم ها داریا کالومن اسکایا (به انگلیسی: Darya Kalomen skaya)، داریا گوبا (به انگلیسی: Darya Zgoba)، آنا پاووکا {انگلیسی|Anna Pavoka}} می‌باشند.

مردان

ژیمناستیک مردان نیاز به مهارت ویژه و دقت بسیار بالایی دارد.

حرکات زمینی
کل زمین و فضای موجود در این رشته برای انجام حرکات زمینی مورد استفاده قرار می‌گیرد. سالتوس‌های مختلف. حرکات چرخشی و پیچشی و فرودهای متعدد به عنوان موارد امتیاز آور در رشته می‌باشند.

خرک حلقه
این رشته یکی از دشوارترین بخش حرکات دسته و جا به جایی دشت‌ها به همراه حرکات پیچیده بدن بر روی خرک می‌باشد. این موقعیت به ژیمناستیک این امکان را می‌دهد که بطور فوق العاده‌ای از یک پرتاب به چرخش دیگر بدن خود را موج دهد.

دارحلقه
این حلقه‌ها باید به طور کامل ثابت و تحت کنترل باشند. شخص ژیمناست باید به طور کامل ثابت و موفقیت بدن خود را برای نمایش حرکات زیبا در این حلقه‌ها حفظ کند.

پرش از خرک

ارتفاع و کل مسافت طی شده و شتاب مرد ژیمناست به طور کلی موارد مورد امتیاز و مطرح در این رشته می‌باشد. شخص ورزشکار به محل پرش با حرکت مانوری آکروباتیک در هوا انجام می‌دهد و یک فرود ثابت و تعادلی باعث ایجاد جلوه در حرکت او می‌شود.

پارالل
تاب خوردن و پرواز از قسمت‌های مهم این رشته می‌باشد. مشکل‌ترین قسمت در انجام حرکات در این رشته ژیمناستیک زمانی است که فرد ژیمناستیک برای انجام حرکت و جابجایی در قسمت جلوو پشت سالتوس باید میله‌ها را رها کند.

حرکات خرک

بارفیکس
این میله‌های افقی و یا میله ارتفاع به عنوان یک رشته مهم برای نمایش میزان جرات و مهارت شخص ژیمناست مرد به حساب می‌آید. شاخص‌ترین ژیمناست‌های مرد در مسابقات ۲۰۰۳ افراد ی از قبیل Alex bandorenici، sergi khorkhirdion، George greenicov می‌باشند.

در المپیک

ژیمناستیک المپیک همیشه به عنوان یک سنگ مهمی از هم‌زمانی قدرت و توانایی به همراه روش و سبک که با ایجاد یک تأثیر فس گیر تماشاچیان می‌شود معرفی شده ایت. نادیا کومانچی با کسب ۱۰ امتیاز در مسابقات المپیک مونترال همواره به عنوان یک شا خص در تاریخچه المپیک ژیمناستیک به حساب می‌آید. در ژیمناستیک المپیک ۱۴ رشته حرفه‌ای وود دارد. و رشته‌های مجزا برای مردان و زنان وجود دارد دو ردیف از داوران وظیفه نظار ت و داوری این رشته‌ها را بر عهده دارند. هر داور می‌تواند به فرد شرکت کننده امتیازی تا سطح ۱۰ را بدهد. داوران اجرایی هوا عملیات و حرکات فرد ورزشکار را بر اساس مسائل تکنیکی و شکل حرکت قضاوت می‌کنند. امتیازها بر اساس نظر داوران بر اساس پیچیدگی و دشواری حرکت در صورت وجود خطا در اجرا از کل امتیاز کسر خواهد شد. شش داور اجرایی بر روی حرکات فردی ژیمناست نظر می‌دهند و میانگین ۴ امتیاز به عنوان امتیازنهایی محسوب می‌گردد. بیشترین و کمترین امتیاز حذف می‌شوند. برای جلوگیری از بروز حادثه، مددکاران ورزشی در مواقع نیاز در کنار تشک و ایستادهاند ولی اگر ورزشکاران از آنها کمک بگیرند این امر باعث کاهش امتیاز فر د ورزشکار می‌شود. اولین مسابقات وسیع و گسترده ژیمناستیک در سال ۱۸۹۶ در آتن یونان انجام شد.
آلمان به عنوان تیم منتخب کلیه مدال‌ها را از آن خود کرد. پنج کشور در این مسابقات شرکت کردند. در سال ۱۹۲۴ در فرانسه برای اولین بار مردها در رشته‌های انفرادی در ژیمناستیک با یکدیگر مسابقه دارند. تیم زیمناستیک زنان برای اولین بار در المپیک ۱۹۸۱ کار خود را آغاز کرد.

مسابقات قهرمانی جهانی

مسابقات جهانی در سال ۲۰۰۸

اولین مسابقات بین‌المللی بعد از المپیک ۱۸۹۶ در شهر آنتورپ بلزیک برگزار شد. ژیمناستهایی از کشور بلژیک، فرانسه، لوکامبورگ و هلند در این مسابقات شرکت کردند. او.لین مسابقات تیمی مردان در المپیک ۱۹۰۴ در سن لویس برگزار شد. از آن زمان تا کنون رشته‌های مختلف در مسبقات جهانی ژیمناستیک اضافه شده‌است. مسابقات قهرمانی ژیمناستیک درسال ۲۰۰۳ در کالیفورنیا با شرکت ۱۶ تا ۲۴ تیم برگزار شد. در قسمت تیمی مردان چنین رتبه اول را بدست آورد و در قسمت زنان به مقام اول رسید.

در آمریکا

این یک هیئت حاکمه برای ژیمناستیک ملی در آمریکا می‌باشد. کمیته بین‌المللی المپیک و فدراسیون بین‌المللی ژیمناستیک این امتیاز رابه آمریکا اعطا کرده‌اند این هیئت وظیفه کنترل و نظارت کلیه فعالیتهای مربوط به ژیمناستیک را در داخل آمریکا بر عهده دارد و ورزشکاران را برای مسابقات جهانی تربیت کرده و تمرین می‌دهد ژیمناستیک آمریکا دارای ۱۳۰۰۰ نفر متخصص و معلم می‌باشد. ورزشکاران تحت یک دوره انتخاباتی قرار می‌گیرند و بعد از آن ورزشکاران منتخب وارد المپیک می‌شوند.این ژیمناستیک‌ها از قستهای مختلف کشور برای شرکت در مسابقات جهانی المپیک برگزیده می‌شوند.تاریخچه ورزش ژیمناستیک ژیمناستیک به عنوان یک ورزش فعال دارای سابقه‌ای در حدود ۲۰۰۰ سال می‌باشد ولی به عنوان یک ورزش رقابتی دارای عمری در حدود ۱۰۰ سال می‌باشد. مسابقات فردی و کلی توسط باشگاهها و کلاب‌های گوناگون مانند solcols Turveveins برگزار شده‌است درحالی که این ورزش دارای رشد آهسته‌ای در محیط تولید کلوب در محیط Turvevens solcos دارای رشد سریع بود. در دهه هزار ۸۳۰ ورزش ژیمناستیک به آمریکا معرفی شد و سیستم مدرسه ژیمناستیک توسط مهاجران از قبیل frang , lchaales, follel, chorles,beik تأسیس گردید.
در سال ۱۸۸۰ (میلادی) یک فدراسیون بین‌المللی ژیمناسیک تأسیس شد که بعداً به نام هیئت فدراسیون زیمناستیک اروپا تغییر یافت. این سازمان پیشقدم در مسابقات بین‌المللی بود. اتحادیه ورزشکاران غیر حرفه‌ای در سال ۱۸۸۳ در آمریکا تأسیس گردید. این سازمان مسئولیت کنترل و مراقبت از ژیمناستیک کاران را در آمریکا بر عهده داشت. رقابت‌ها و مسابقات گوناگون توسط کلوپ‌ها و سازمان‌ها برگزار شدند و در دهه ۱۸۸۰ این مسابقات بسیار شدت گرفتند.

ژیمناستیک موزون

این نوع ژیمناستیک ریشه خود را در بخش ژیمناستیک مدرن ایجاد کرده‌است و تحت تأثیر سیستم آزاد سوئدی قرار گرفته‌است. ژیمناستیک آشتیک نشان یک سری از احساسات و عواطف همراه با حرکات بدن می‌باشد. حرکات متناسب اولین بار توسط Emil dalkroz از سوئیس به عنوان تمرینات بدنی برای رقاص‌ها و نوازندگان برای بهبود دامنه حرکات بدنی آنها معرفی شد و همچنین باعث انعطاف عضلات و وضعیت ایستادن مناسب می‌شد. ژیمناستیک موزون نیز تحت تأثیر عناصر رقص از فنلاند قرار گرفت. ژیمناستیک موزون بر اساس عناصر مختلفی از قبیل اجرا، اصول، نرمی حرکات و انجام حرکات در خ ط و همچنین حالات چهره و حرکات بدن ارزشیابی می‌شود.
آکروباتیست‌های قوی باعث کاهش امتیاز ژیمناست‌های شرکت کننده می‌شو ند. حرکات ژیمناستیک موزون برروی یک فرش ۴۱ fee + ۴۱ انجام می‌گیرد و با استفاده از خطوطی محدوده شخصی از ان جدا شده‌است Ernes Edin اهالی ستونی به وجود آوردند روشی برای امتیاز بندی ژیمناستیک موزون بود و به زودی این ورزش به عنوان یک ورزش رقابتی معرفی شد. زیمناستیک موزون در سال ۱۹۶۶ در آمریکا معرفی شد.
ولی در آن زمان دارای محبوبیت مردمی بالایی نبود. در سال ۱۹۶۲ فدراسیون بین‌المللی ژیمناستیک این ورزش را به عنوان یک رشته ورزشی معرفی کرد. اولین دوره مسابقات جهانی ژیمناستیک موزون به بودایست با حضور ۱۰ کشور مختلف جهان انجام شد. در سال ۱۹۸۴ در لوس آنجلس مسابقات فردی زیمناستیک موزون برای اولین بار در المپیک اجرا شد.

تاریخچه

ژیمناستیک یک ورزش است که حرکات بدن را بر اساس یک آهن هماهنگ و موزون می‌سازد در حقیقت ژیمناستیک را می‌توان به عنوان یک هنر در نظر گرفت مسابقات ژیمناستیک میزان توانایی، قدرت، هماهنگی، انعطاف بدنی افراد را ارزیابی می‌کند. در تاریخچه زیمناستیک ورزشکاران متعددی وجود دارند که دنیا را با حرکات و اجرای فوق العاده خود تحت تأثیر قرار داده‌اند.

یمناستیک (به انگلیسی: Gymnastic) به عنوان یک ورزش فعال دارای سابقه‌ای در حدود ۲۰۰۰ سال می‌باشد ولی به عنوان یک ورزش رقابتی دارای عمری در حدود ۱۰۰ سال می‌باشد. مسابقات فردی و کلی توسط باشگاه‌های گوناگون مانند solcols Turveveins برگزار شده‌است، درحالی که این ورزش دارای رشد آهسته‌ای در محیط باشگاهی است ولی در محیط Turvevens solcos دارای رشد سریعی بود. در دهه 1830 ورزش ژیمناستیک به آمریکا معرفی شد و سیستم مدرسه ژیمناستیک توسط مهاجران از قبیل frang , lchaales, follel, chorles,beik تأسیس گردید.
در سال ۱۸۸۱ فدراسیون بین‌المللی ژیمناسیک تأسیس گردید که بعدها به نام هیئت فدراسیون ژیمناستیک اروپا تغییر یافت. این سازمان پیشقدم در مسابقات بین‌المللی بود. اتحادیه ورزشکاران غیر حرفه‌ای در سال ۱۸۸۳ در آمریکا تأسیس گردید. این سازمان مسئولیت کنترل و مراقبت از ژیمناستیک کاران را در آمریکا بر عهده داشت. رقابت‌ها و مسابقات گوناگونی توسط باشگاه‌ها و سازمان‌ها برگزار شدند و در دهه ۱۸۸۰ این مسابقات بسیار شدت گرفت.
اولین مسابقه بزرگ در المپیک آتن یونان در سال ۱۸۹۶ برگزار شد و که در آن آلمان به عنوان قهرمان برگزیده شد و تقریباً همه مدال‌ها را از آن خود کرد. ۵ کشور در این مسابقات شرکت کردند. مسابقات مردان شامل میله افقی، میله پارالل، خرک، حلقه و پرش از خرکبود.

اولین مسابقه بین‌المللی بعد از مسابقات المپیک در سال ۱۹۵۳ در بلژیک برگزار شد که در آن ژیمناستیک کارانی از نقاط مختلفی از قبیل بلژیک، فرانسه، لوکامبورگ و هلند شرکت داشتند. این مسابقات در حال حاضر به عنوان اولین مسابقات جهانی شناخته می‌شود.

اولین مسابقه تیمی مردان در سال ۱۹۵۴ در سن لویس برگزار شد. در آن هنگام، نهمین دوره مسابقات جهانی در سال ۱۹۳۰ در لوکامبورگ مسابقات ژیمناستیک برگزار شد که شامل مسابقات دو و میدانی، پرش با نیزه، پرش طول، بال رفتن از طناب، تیراندازی و دوی صد متر بود. بعد از آن مسابقات دو و میدانی از بخش مسابقات ژیمناستیک حذف شدند. در مسابقات جهانی ۱۹۵۴ ورزش دو و میدانی به طور کامل از ژیمنا ستیک جدا شد.

در سال ۱۹۲۴ در فرانسه المپیک پایه‌های اصلی خود را که مشابه المپیک امروزی می‌باشد شکل داد. در این المپیک مردان ابتدا در مسابقه در رشته‌های مختلف ژیمناستیک پرداختند. اولین تیم ژیمناستیک زنان در المپیک سال ۱۹۲۸ شامل مسابقات تیمی بود که توسط کشور هلند اجرا شد. اولین تیم ژیمناستیک زنان آمریکایی در المپیک ۱۹۳۶ در آلمان حضور یافت. در سال ۱۹۶۲ ژیمناستیک منظم توسط فدراسیون بین‌المللی ژیمناستیک به عنوان یک ورزش شناخته شد. در سال ۱۹۶۳ در بوداپست مجارستان اولین مسابقات جهانی ژیمناستیک موزون انجام گرفت. این مسابقات دارای ۲۸ ورزشکار از ۱۰ کشور مختلف دنیا بود در سال ۱۹۷۳ آمریکا به مسابقات جهانی ژیمناستیک موزون وارد شد. در حین انجام المپیک ۱۹۷۴ در لس آنجلس آمریکا مسابقات ژیمناستیک موزون فردی برای اولین بار اجرا شد. در جشن صد ساله المپیک امسال در آتلانتا، مسابقات گروهی موزون به عنوان ورزش دارای مدل برای اولین بار معرفی خواهند شد. در سال ۱۹۷۵ فدراسیون ژیمناستیمک آمریکا که در حال حاضر نام آن ژیمناستیک USA شناخته می‌شود افتتاح شد. به عنوان یک ورزش مستقل در آمد و همچنان نیز این فدراسیون کار خود را امروزه ادامه می‌دهد.

نخستین دوره قهرمانی فوتسال جهان با پشتیبانی FIFUSA (پیش از ادغام اعضای آن با FIFA در سال 1989)، در سائوپائولوی برزیل برگزار شد که با قهرمانی برزیل به پایان رسید. کامیابی برزیلی‌ها در دومین جام‌جهانی فوتسال در کشور اسپانیا و در سال 1985 تکرار شد اما در سومین جام‌جهانی در سال 1988 و در کشور استرالیا، برزیل مقابل پاراگوئه تن به شکست داد.

در سال ۱۹۸۹ فیفا پشتیبانی مالی مسابقات فوتسال را بدست گرفت و نخستین جام‌جهانی فوتسال با پشتیبانی فیفا در هلند برگزار شد. پس از آن، جام‌های‌جهانی در سال‌های ۱۹۹۲ در هنگ‌کنگ، ۱۹۹۶ در اسپانیا، ۲۰۰۰ در گواتمالا، ۲۰۰۴ در تایوان و ۲۰۰۸ در برزیل برگزار شد.^[۵][۶][۷]

فوتسال در اروپا به عنوان عضو جدیدی از یوفا مطرح شده که محبوبیت و عمومیت یافتن آن مقدمه‌ای برای برگزاری مسابقات قهرمانی فوتسال اروپا شده است. اولین مسابقات قهرمانی، در فوریه 1999 در شهر گراندای اسپانیا برگزار شد و فینال پرشور و هیجانی داشت.

خلاصه قوانین فوتسال [ویرایش]

قانون یکم:

زمین بازی؛ که خلاصه مشخصات و نکات قابل توجه با رسم شکل توضیح داده شد.

• • تذکر: ورود و خروج بازیکنان در موقع تعویض بایستی از محدوده مشخص شده انجام گیرد.
• قانون دوم:

توپ؛ محیط آن حداقل ۶۲ و حداکثر ۶۴ سانتیمتر وزن توپ ۳۹۰ الی ۴۳۰ گرم

(توپ نمره ۴) شناسایی استاندارد هنگامی که توپ از ارتفاع ۲ متری به زمین رها می‌شود نباید بیشتر از ۶۵ و کمتر از ۵۵ سانتیمتر از زمین مسابقه جهش نماید.

• قانون سوم:

می‌یابد که بازیکن جانشین وارد زمین شود ۴- چنانچه در جریان بازی تعویض سیار بازیکن جانشین قبل از اینکه بازیکن تعویضی کامل زمین را ترک کند وارد زمین شود. داور بازی را قطع (با رعایت آوانتاژ به تیم حریف) بازیکن تعویضی را بیرون بفرستد به بازیکن جانشین اخطار و بازی با یک ضربه آزاد غیر مستقیم به نفع تیم مقابل از محل توقف توپ زده می‌شود.

• قانون چهارم:

وسایل بازیکن؛ استفاده از کفش مخصوص برای بازیکن اجباری است - نقص این قانون بازیکن خاطی از زمین خارج فرستاده با تکمیل وسایل با اجازه داوران حتماً در هنگام توقف بازی وارد زمین شود.

• قانون پنجم:

برای اداره بازی یک داور اصلی یا سر داور؛ تعیین می‌گردد. قدرت او که قانون به او تفویض نموده است از هنگام شروع بازی تا هنگام اتمام بازی، هر مورد مرتبط با بازی نتیجه نهایی تصمیم با اوست در صورت عدم حضور وقت نگهدار این مسؤولیت به عهده اوست.

• قانون ششم:

کمک داور (داور دوم)؛ بایستی برای هر مسابقه تعیین شود طرف مقابل داور اصلی انجام وظیفه می‌کند همان قدرت اجرایی را دارد به جز (همه وقایعی را که قبل در حین یا بعد از بازی می‌افتد ثبت و گزارش کند) در صورت نبودن وقت نگهدار وظیفه دارد دو دقیقه اخراجی بازیکنان و تایم یک دقیقه را محاسبه نماید و تعویض سیار صحیح انجام گرفته است. در صورت دخالت بی مورد از جانب کمک داور، داور اصلی بایستی او را از وظیفه آن معاف شخصی دیگری جانشین وی موضوع را گزارش کند.

• • تذکر:

در صورت وجود اختلاف نظر بین داور اصلی و کمک داور سرداور (داور اصلی) حاکم خواهد بود.

• قانون هفتم:

وقت نگهدار؛ در خارج از بازی در امتداد خط میانی در منطقه تعویض بازیکنان قرار گیرد. وظایف او نگهداری وقت بازی ۲ دقیقه اخراجی یادداشت تایم اوت‌ها و دادن علامت تایم اوت به داوران اعلام زمان بازی با صوت به داوران و یادداشت ۵ خطای اول هر تیم در هر نیمه که توسط داوران اعلام شده - ثبت شماره گلزنان و بازیکنان اخراجی و اخطاری و تایم اوت‌ها آن‌ها می‌باشد.

• قانون هشتم:

مدت بازی؛ مدت بازی دو وقت ۲۰ دقیقه‌ای و زمان بین دو نیمه استراحت ۱۵ دقیقه‌ای می‌باشد - هر تیم می‌تواند در هر نیمه یک تایم درخواست کند (در بازی‌های حذفی در وقت اضافی تایم اوت وجود ندارد).

• قانون نهم:

شروع بازی، برنده قرعه اختیار انتخاب زمین و بازنده قرعه ضربه شروع بازی را می‌زند. ضربه شروع به داخل زمین حریف با علامت داور اصلی خواهد بود که فاصله بازیکن مقابل با توپ ۳ متر خواهد بود - از ضربه شروع مستقیماً گل به دست می‌آید.

• قانون دهم:

توپ در بازی و خارج از بازی؛ وقتی توپ خارج از بازی به طور کامل از خط طولی یا عرضی چه از هوا و زمین گذشته باشد. برخورد توپ به سقف سالن اوت اعلام شده و ادامه آن روی خط طولی نزدیکتر می‌باشد که توسط حریف زده می‌شود.

• قانون یازدهم:

روش به دست آمدن گل؛ تمام توپ از خط دروازه بین تیرهای عمودی و افقی عبور کرده به شرطی که بازیکن مهاجم توپ را با دست یا بازو و پرتاب حمل یا هل نداده باشد.

• قانون دوازدهم:

خطاها و رفتارهای ناشایست؛ هرگاه بازیکنی سهواً یا از روی بی احتیاطی یا نیروی نامتعادل یا بیش از اندازه ۱۱ خطای زیر را مرتکب شود یک ضربه آزاد مستقیم -یک ضربه پنالتی- به نفع تیم مقابل (اگر داخل محوطه جریمه باشد) گرفته می‌شود: لگد زدن -پشت پا زدن - پریدن روی حریف - تنه شدید و خطرناک - تنه از پشت به حریف - تف انداختن - زدن حریف - گرفتن حریف - هل دادن حریف - با شانه به حریف حمله کردن - تکل کردن.

هفت خطای منجر به اخطار: ۱ - مرتکب رفتار غیر ورزشی ۲- با گفتار و کردار به تصمیم داور اعتراض نماید. ۳- مکرراً قوانین بازی را نقص نماید. ۴- شروع مجدد بازی را به تأخیر اندازد. ۵- هنگام شروع مجدد بازی، ضربه آزاد و ضربه کرنر فاصله لازم رعایت نکند. ۶- بدون اجازه داور وارد زمین شود. ۷- بدون اجازه داور زمین را ترک کند. هفت خطای منجر به اخراج: ۱- مرتکب خطای شدید بازی شود. ۲- مرتکب برخورد با زننده شود. ۳- روی حریف یا هر فرد دیگر تف بیندازد ۴- عمداً با دست زدن به توپ، حریف را از یک گل یا موقعیت گل محروم نماید. ۵- موقعیت آشکار گل حریف به سمت دروازه در داخل پیشروی با خطای آزاد مستقیم سلب نماید. ۶- کلمات توهین آمیز بر زبان بیاورد. ۷- در یک مسابقه اخطار دوم بگیرد. تذکر مهم: بازیکنی که اخراج می‌گردد توسط داور بازی حتماً باید به رختکن هدایت شود و بعد از ۲ دقیقه تیم می‌تواند بازیکن دیگر جایگزین نماید.

• قانون سیزدهم:

ضربه آزاد؛ تحت عنوان دو دسته ضربه آزاد مستقیم و ضربه آزاد غیر مستقیم می‌باشد. در ضربه آزاد مستقیم می‌توان مستقیماً به حریف گل زد.

• قانون چهاردهم:

خطاهای جمع شده؛ در صورتی که خطاهای یک تیم در هر نیمه به ۵ رسیده (از خطاهای ۱۱ گانه آزاد مستقیم)، (کلیه خطاها قانون ۱۲) از آن به بعد اگر یکی از خطای قانون ۱۲ را مرتکب شود خطای ششم یک ضربه آزاد مستقیم (از نقطه پنالتی دوم) یا محل وقوع خطا (اگر محل خطا بین نقطه پنالتی دوم و دروازده حریف باشد) بدون تشکیل دیوار دفاعی به صورت مستقیم زده می‌شود. مهاجمین و مدافعین باید فاصله ۵ متر را رعایت کنند. (خط فرضی نقطه پنالتی فاصله رعایت گردد).

• • تذکر:

اگر خطای ششم عقبتر از نقطه پنالتی دوم بود، مستقیم به نقطه پنالتی دوم منتقل شده ضربه زده می‌شود (حق پاس دادن را ندارد).

• قانون پانزدهم:

ضربه پنالتی؛ از نقطه پنالتی زده می‌شود. زننده ضربه باید مشخص باشد. ضربه حتماً باید به طرف جلو (دروازه حریف) زده شود.

• قانون شانزدهم:

ضربه اوت؛ هرگاه تمام توپ از خط طولی چه از روی زمین چه از هوا بگذرد توپ بایداز محلی که خارج شد توسط تیم مقابل با پا به داخل زمین زده شود. زننده ضربه توپ ساکن روی خط طولی یا خارج از زمین خط طولی باشد بازیکنان تیم مقابل حداقل ۵ متر از محله ضربه باید فاصله داشته باشد از ضربه اوت نمی‌توان مستقیم گل زد.

• قانون هفدهم:

پرتاب اوت دروازه پرتاب؛ پرتاب اوت دروازه مادامی در بازی است که توپ توسط دروازه بان با دست بیرون از محوطه جریمه قرار گیرد. پرتاب اوت دروازه خطای ۴ ثانیه ندارد. برگشت اوت دروازه دوباره به دروازه بان توسط مدافع (با دست لمس کردن یا کنترل) یک ضربه آزاد غیر مستقیم از محل ۶ متری انجام می‌گیرد. با پرتاب اوت دروازه نمی‌توان مستقیم گل زد.

• قانون هجدهم:

ضربه کرنر؛ از ضربه کرنر می‌توان مستقیم گل زد. ۴ ثانیه دارد، اگر ضربه کرنر به طور صحیح زده نشود ضربه تکرار خواهد شد. در موقع زدن خطاها توپ باید ساکن باشد. همشه برنده قرعه سکه صاحب زمین بازی یا زننده پنالتی یا انتخاب رنگ پیراهن می‌باشد. تیمی می‌تواند تایم استراحت بگیرد که صاحب توپ باشد مثل ضربه کرنر، پرتاب اوت، ....... دروازه بان می‌تواند در زمین حریف بیش از ۴ ثانیه بازی کند. دروازه بان نمی‌تواند در جریان بازی مستقیم توپ را با دست وارد دروازه حریف کند . پاس عقب مادامی محسوب می‌شود که توپ از ضربه مچ پا به پایین زده شود (فقط از ناحیه کفش). در زدن اوت پا روی خط نباشد

تیم‌های برتر جهان در این رشته: ایران برزیل اسپانیا ایتالیا روسیه اوکراین آرژانتین

دانستنی لازم پیش از فوتسال [ویرایش]

گرم کردن بدن قبل از ورزش

مرحله گرم کردن و سرد کردن بدن یکی از اجزاء مهم تمرینات و مسابقات ورزشی می‌باشد. ورزشکاران باید آگاه باشند که از گرم کردن بدن نتیجه بهتری برای توانایی بدن می‌گیرند و بویژه جلوگیری از مصدومیت بدن می‌کند.

تمرینات گرم کردن عمومی عملیاتی هستند که بدن انسان را جدا از ورزش گرم و فعال می‌کند. این تمرینات برای گرم کردن ماهیچه و عضلات کلی بدن موثر هستند که از جمله مانند دویدن، بازیهای سبک یا کش دادن بدن می‌باشد . تمرینات مخصوص گرم کردن بدن برای ورزش فوتبال شامل تمرینات تکنیکی مثل توپ یک و دو کردن، پرتاب توپ یا ضرب زدن و…و…و… می‌باشد

در این بخش ما به تمرینات گرم کردن بدن قبل از بازی فوتبال میپردازیم

.تیم بازی ۳۰ دقیقه قبل از بازی وارد زمین می‌شود

مرحله اول

بازیکنان توسط مربی به مدت ۱۰ دقیقه آزاد گزاشته می‌شوند تا بازیکن با توجه به نیاز بدن خود، خود را آماده سازد که معمولاً با دویدن آرام و بعد دویدن با نرمش، نرمش در جا و کشش همراه می‌باشد

مرحله دوم

درست میکنیم ABCD زمین را به شکل مقابل

دوتیم ۵ نفره تقسیم میکنیم

ضربه برای بازیکنان آزاد است

زمان ۷ دقیقه می‌باشد

نکته مهم اینکه باید به بازیکنان تذکر داده شود که از تکگل و یا حرکتی که باعث صدمه دیدن شود خودداری کنند

این یک تمرین ایده ال قبل از شروع بازی می‌باشد که بازیکنان را در شرایط بازی قرارمیدهد

مرحله سوم

حرکات سرعتی

بازیکنان ۲ به ۲ تقسیم می‌شوند و کمک مربی در فاصله ۱۰ متری می ایستد

معمولا ۸ بار هر بازیکن بسمت مربی با سرعت می دود

دو تا سرعتی اول ۷۰% سرعت باید انجام شود تا بدن آماده سرعت صد در صد شود

سپس ۶ بار یا صد در صد سرعت باید انجام شود. در هر دفعه که سرعت زده می‌شود باید دو بازیکن هماهنگ در جا یک حرکت در جا را نیز انجام دهند، مثلا زانو بلند در جا، پا ….، سر زدن و هد استارت زدن، و.. و.. و..

در برگشت بازیکنان باید آرام آرام بر گردند بدون راه رفتن و یا ایستادن

در پایان حرکت سرعتی تنفس گرفتن و کشش کردن لازم می‌بازد

مرحله چهارم

محل شوت به سمت دروازه می‌باشد که بعد از یک دو کردن باید به دروازه زده شود و همچنین بازیکنان بنا به نیاز خود می‌تواند کار دیگری را با توپ انجام دهند مثلا مدافع از کمک مربی بخواهد برایش پرتاپ توپ کند تا با سر و یا پا بر گردرداند تا در شرایط بازی قرار بگیرد. و یا حرکت کششی و یا پا به توپ شدن و یا سرعتی کوتاه و مواردی که هر بازیکن بنا به نیاز خود احساس می‌کند

نکته قابل توجه دیگر حضورسر مربی در زمین که می‌تواند بازیکنان را زیر نظر داشته باشد و یا اگر بازیکنی در هنگام گرم کردن مشکل و یا مصدومیت کند بتواند سریع تسمیم بگیرد برای جانشینی و همچنین با صحبت کردن بازیکنان را روحیه دهد و همچنین بتواند نفرات تیم مقابل را نیز کنترل کند

تمرین هندبالی

ـ دو تیم را به دو گروه مساوی تقسیم میکنیم

ـ بازی در منطقه ۱۸ قدم صورت می‌گیرد

ـ دو تیم باید بوسیله دست به همدیگر پاس دهند

ـ اگر بازیکنی توپ را بیش از حد معطل کند توپ به تیم مقابل داده می‌شود

ـ نوع دیگر این تمرین بدین شکل انجام می‌شود

ـ پاس اول باید بوسیله دست پرتاب شود و ضربه بعدی بوسیله ضربه سر به یار پرتاب شونده و یار دیگر خودی بازگردانده شود

ـ شکل دیگر بدین صورت انجام می‌شود که ضربه باید ابتدا یک بار به زمین بر خورد کند و بازیکن بعدی در هوا آن را دریافت کند

برای موفقیت و پیروزی در ورزش و مسابقات نه تنها بدن انسان، بلکه روح انسان ( از لحاض فکر، احساسات، انگیزه ) هم باید آماده باشد. شخص باید فشار روحی و عصبانیت خود را زیر کنترل داشته باشد و هدف نهایی او پیروزی باشد و همچنین پذیرش شکست را هم داشته باشد تا روح و روان خود از آسیب حفظ کند

هر ورزش کاری می‌تواند بدون یک “مربی روانشناس” برای خود روشهای مختلفی اتخاذ کند مثل روحیه دادن و گرفتن از تیم خود و یا دعا کردن که می‌تواند باعث آرامش روحیه شود

و در این بخش هم حتی شناخت‌های جدید علمی پی برده است که استفاده کردن از این روشهای شخصی برای اصلاح کردن و کاملتر شدن یک ورزشکار موثر می‌باشد

هدف ما

بالا بردن پایه سازی، استقرار مجدد بنیادهای روحی یک ورزشکار و قدرت وی (بهینه سازی وضع حرکات و قدرت ورزشکار در مقابل وجود استرس در مسابقات ورزشی)

پتانسیال قدرت روحی

توانایی درک کردن موقعیت در زمان بازی، دارای تمرکز، هوشیاری، دارای رفتار مشکل گشایی، توانایی انتخاب، بر طرف کردن استرس و به دست آوردن بهبودی

روش ها

تمرینات روحی، روشهای آرامش و استراحت اعصاب، تمرین ایجاد انگیزه، تمرین سست کردن عضلات، تلقین اعتماد بنفس، تمرین درک کردن موقعیت

منشا شکل گیری فوتسال به شهر مونته‌ویدئوی اوروگوئه باز می‌گردد. در سال 1930، ژوان کارلوس سریانی، فوتبال 5 نفره را برای مسابقات جوانان در YMCA پی‌ریزی کرد.^[۲] فوتسال به سرعت در آمریکای‌جنوبی بخصوص برزیل محبوبیت پیدا کرد. بسیاری از بازیکنان بزرگ و مشهور فوتبال برزیل، از طریق کسب مهارت‌های رشته ورزشی فوتسال، سبک‌ها و متدهای خود را در رشته فوتبال گسترش دادند و این موضوع زمینه مطرح شدن آنها را به عنوان بازیکنان بزرگ فوتبال فراهم کرد. بازیکنانی مانند پله، زیکو، به‌به‌تو و سایر ستاره‌های فوتبال برزیل مهارت‌های خود را از طریق بازی در زمین‌های فوتسال و شرکت در این رشته ورزشی ترقی دادند. از آن هنگام، برزیل راه خود را به سوی مطرح شدن به عنوان قطب اصلی فوتسال جهان در پیش گرفت و اکنون مسابقات این رشته ورزشی تحت حمایت فیفا در سراسر جهان برگزار می‌شود.^[۳]

اولین رقابت بین‌المللی فوتسال در سال 1965 برگزار شد، زمانی که پاراگوئه اولین جام آمریکای‌جنوبی را بدست آورد. 6 جام دیگر در آمریکای‌جنوبی تا سال 1979 برگزار شد که برزیل پیروز تمامی این میادین بود. برزیل جایگاه خود را به عنوان قدرت برتر در اولین جام آمریکایی تا سال 1980 حفظ کرد و این جام را بار دیگر در سال 1984 بدست آورد.^[۴]

• کُشتی نام یک ورزش انفرادی است.
• کِشتی یا کَشتی نام وسیله‌ای نقلیه بر روی آب برای حمل و نقل و مسافرت است.
• کُشتی نام جامه ای خاص که در جشن‌ها و مراسم مربوط به آئین زرتشت کاربرد دارد.

اتومبیل‌رانی (به انگلیسی: Auto racing) رقابتی مبتنی بر مهارتهای رانندگی است و بر اصل سرعت و هندلینگ(دست فرمان) استوار است. در ایران مسابقه‌های این ورزش در این شاخه‌ها برگزار می‌شود:

• مسابقه رانندگی سرعت
• کارتینگ
• رالی

بعد از مدت ها فدراسیون تصمیم به برگزاری دوره های تخصصی رانندگی گرفته است. این دوره ها به صورت 6 ساعت تئوری و دوازده ساعت عملی برگزار خواهد شد که ماشین جهت تمرین توسط فدراسیون ارائه خواهد گردید. به متن کامل اطلاعیه توجه نمایید:

فدراسیون موتورسواری و اتومبیلرانی به منظور ارتقا سطح مهارتی دارندگان گواهینامه پایه دو در نظر دارد ، یک دوره کلاس آموزش رانندگی مخصوص ( خانم ها و آقایان ) برگزار نماید.
علاقمندان به شرکت در این کلاسها می توانند جهت ثبت نام به پیست اتومبیلرانی واقع در ضلع غربی استادیوم آزادی مراجعه و یا با شماره تلفن 44739061و 88203910 تماس حاصل فرمایند .
مدت دوره :
سه روز شامل 2 ساعت تئوری و 4 ساعت عملی می باشد.
مدارک مورد نیاز :
کپی شناسنامه و کپی کارت ملی
دو قطعه عکس
ارائه اصل گواهینامه پایه دو
ارائه فیش بانکی به مبلغ 5/000/000 ریال به شماره حساب 0105744195001 سیبا نزد بانک ملی بنام فدراسیون موتورسواری و اتومبیلرانی ج.ا.ا
شرکت کنندگان پس از قبولی در دوره آموزشی ضمن اهدا گواهینامه دوره مهارتی ، اجازه شرکت در مسابقات ریس در رده اختصاصی داده خواهد شد .

تمرینات آقای ایکس برای آموزش بازیکنان.(ایکس هیئت و مربی ایکس و دو ایکس و ایکس دو و ....)

آموزش والی:

2 بازیکن میان روی نت و دو بازیکن دیگه از قویترین ها از طرف مقابل سرویس میزنن و ما باید والی کنیم.

(سر همین تمرین نزدیک بود بنده ناقص شم خدارو شکر توپ 5 سانتی متر با محل مورد نظر فاصله داشت)

آموزش سرویس:

بازیکن مبتدی از فاصله تقریبا 22 متری از دیوار می ایستد و تاس رو میندازه و باید توپ با دیوار برخورد کند!

(اینو با چشم خودم دیدم کاش فیلم میگرفتم)

آموزش بک هند:

به صورت دوپا رو به روی توپ قرار گرفته و ضربه زده میشه!یعنی همینطور که به طور معمول می ایستیم باید ضربه بزنیم(سر این آموزش من و دوستم همیشه باهاش بحث داشتیم آخرشم یاد نگرفت)

آموزش فورهند:

با گریپ کنتیننتال توپ را از تور عبور میدهیم!

راهنمایی در مسابقات:

راه کار اول:توپ اول و دوم را به صورت لاب انداخته و سپس ضربه شات میزنیم!

راه دوم:اگر حریف قوی بود فقط لاب انداخته و اگر توپ در وضعیت مناسب بود دراپ شات میزنیم!

راه سوم:فقط اسلایس!

راه چهارم:اگر بازیکن مسدومیت داشت  فقط خسته اش کنید تا retire بده!

راه پنجم: من حاضرم بنویسم و امضا کنم که شما 20 سال دیگه ام بازیکن نمیشی از زمین بیا بیرون!

مسابقات تنیس  قهرمانی کشور آقایان در رده سنی ۱۲ و۱۴ روز گذشته با ۱۲ دیدار در استان قزوین  پیگیری شد .

به گزارش روابط عمومی فدراسیون تنیس، این مسابقات در ۴ گروه برگزار میشود که نتایج نخستین روز این مسابقات  بدین شرح اعلام گردید: چهارمحال بختیاری ۲ ،ایلام-۱-کرج۳،مازندران۰-قم۳،زنجان۰-گلستان۲،اصفهان۱-آذزبایجانغربی۳،آذربایجانشرقی۰-فارس ۳، سمنان ۰- خراسان رضوی ۳ ،توابع تهران۰–کرمان ۲ ،خوزستان۱-تهران ۳ ،زنجان ۰-اصفهان ۲ قزوین ۱توابع تهران ۲،قم ۱

همچنین گفتنی است دومین روز این مسابقات نیز از ساعت ۸:۳۰ امروز با ۹ دیدار پیگیری شده است.

لازم به ذکر است مسابقات تنیس  قهرمانی کشور آقایان در رده سنی ۱۲ و۱۴ از ۱۱ تیرماه با حضور ۱۸ تیم در استان قزوین آغاز گردید.

پیشینه [ویرایش]

خاستگاه این بازی بریتانیا است که در سالهای ۱۸۹۰-۱۸۸۰ شاهزادگان (زمان ملکه ویکتوریا) طبقهٔ بالا پس از خوردن ناهار برای سرگرمی به آن می‌پرداختند. گویا در آن زمان آن‌ها ترجیح می‌دادند تا به جای آنکه در زیر آفتاب تنیس بازی کنند به انجام ورزشی بپردازند که در زیر سقف باشد، پس تنیس روی میز را ساختند.

چگونگی بازی [ویرایش]

پس از ضربهٔ سرویس که می‌بایست در نیمهٔ زمین فرد آغازگر بر زمین بخورد٫ در ضربه‌های بعدی توپ باید فقط در نیمهٔ زمین طرف مقابل به زمین بخورد. دو نیمهٔ زمین با یک تور از هم جدا شده‌اند. اگر توپ در زمین حریف فرود نیاید یک امتیاز به حریف اضافه می‌شود و اگر توپ در زمین حریف فرود آید و پس از آن حریف نتواند توپ را به زمین طرف مقابل بزند یک امتیاز به فردی که ضربه را زده افزودده می‌شود.

اگر در ضربه اول، توپ پس از اینکه به زمین خورد، به تور بخورد و سپس در زمین حریف اصابت کند نت حساب میشود وفردیکه آغازگر است باید دوباره ضربه را بزند و هیچ امتیازی برای کسی حساب نمیشود

شناسه‌ها و تعاریف [ویرایش]

چکیده [ویرایش]

• رالی عبارت است از مدت زمانی که توپ در جریان بازی در گردش است.

• توپ از اخرین لحظه‌ای که به صورت ثابت در کف دست آزاد بازیکن قرار دارد، پیش از پرتاب برای زدن سرویس، رالی یک لت یا یک امتیاز محسوب می‌شود.

• یک لت عبارت است از یک رالی که نتیجهٔ آن در شمارش بازی منظور نمی‌شود.

• یک امتیاز عبارت است از یک رالی که نتیجه آن در شمارش بازی منظور می‌شود.

• دست بازی دستی است که راکت را می‌گیرد.

• دست آزاد دستی است که راکت را نمی‌گیرد.

• یک بازیکن زمانی به توپ ضربه وارد کرده‌است که با راکتی که در دست دارد و یا با قسمت زیر مچ دست بازی به توپ ضربه بزند.

• یک بازیکن زمانی در مقایل توپ انسداد ایجاد می‌کند که لباس وی یا آنچه همراه خود دارد در هنگام بازی با توپی که هنوز از خط انتهایی خود عبور نکرده و یا از زمان آخرین ضربه از سوی حریف با زمین بازی برخورد نداشته تماس حاصل کند.

• زننده سرویس بازیکنی است که اولین ضربه را در یک «رالی» به توپ وارد می‌کند.

• گیرنده سرویس بازیکنی است که دومین ضربه را در یک «رالی» به توپ وارد می‌کند.

• داور شخصی است که برای کنترل مسابقه منصوب می‌شود.

• کمک داور شخصی است که در زمان تصمیم گیری‌های ویژه به داور کمک می‌کند.

هر آنچه بازیکن پوشیده با همراه خود داشته باشد به غیر از توپ شامل همه لوازم و اشیایی است که در هنگام اغاز رالی مورد استفاده وی بوده‌است.

زمانی که توپ از هر منطقه‌ای به جز از قسمت بین تور و پایه آن و یا از قسمت بین تور و سطح بازی عبور کند، در واقع آن توپ از روی مجموعه تور یا دور تا دور آن «عبور کرده» تلقی خواهد شد.

• خط پایانی خطی است که به صورت فرضی در هر دو جهت امتداد داشته باشد.

شرح شناسه‌ها [ویرایش]

• سرویس درست:

در آغاز یک سرویس، توپ باید بدون حرکت روی کف دست آزاد زننده سرویس در پشت خط پایانی و در بالای سطح بازی قرار داشه باشد.

سپس زننده سرویس توپ را تقریبا با حالت عمودی و به سمت بالا بدون چرخش پرتاب خواهد کرد به صوری که توپ، پس از رها شدن از کف دست آزاد بازیکن حداقل ۱۶ سانتیمتر به سمت بالا بیاید و سپس قبل از ضربه خوردن، بدون تماس با چیزی پایین خواهد آمد.

در زمانی که توپ به سمت پایین در حال حرکت است، زننده سرویس به آن ضربه وارد می‌کند به نحوی که توپ ابتدا با زمین خود و سپس بعد از عبور از روی مجموعه تور و یا از کنار آن، مستقیما با زمین حریف تماس حاصل کند. در بازی‌های دو نفره، توپ باید به ترتیب به نیمه سمت راست زمین زننده سرویس و گیرنده سرویس برخورد کند.

از شروع سرویس تا وقتیکه به توپ ضربه وارد می‌شود توپ باید بالاتر از سطح بازی و پشت خط پایانی زننده سرویس قرار داشته باشد و نباید توپ توسط قسمتی از بدن یا لباس زننده سرویس یا یار او از گیرنده سرویس پنهان گردد. ضمنا پس از انجام سرویس، دست آزاد زننده سرویس نباید بین بدن او و تور قرار گیرد.

بازیکن مسئول است سرویس را بنحوی اجرا نماید که داور یا کمک او قادر به مشاهده رعایت مقررات اجراء سرویس صحیح از جانب او باشند.

درصورتیکه داور نسبت به صحیح بودن سرویس شک داشته باشد (برای اولین بار) تنها با دادن اخطار به زننده سرویس اکتفا می‌کند(لت) اما امتیاز به دریافت کننده سرویس داده نمی‌شود.

در صورت تکرار بندبالا(تردید داور در ارتباط با صحیح بودن سرویس) خطا گرفته شده و برای دریافت کننده سرویس یک امتیاز در نظر گرفته خواهد شد.

در صورتیکه سرویس محققا بطور وضوح غلط باشد، هیچ اخطاری داده نخواهد شد و به گیرنده سرویس یک امتیاز تعلق خواهد گرفت.

استثنائا، در صورتیکه داور، پیش از مسابقه از ناتوانی‌های جسمی یک بازیکن آگاهی داشته باشد می‌تواند برخی از موارد عدم اجرای صحیح سرویس را نادیده بگیرد.

• برگشت صحیح:

به توپی که سرویس شده یا برگشت داده شده به نحوی ضربه وارد خواهد شد که یا مستقیما از بالا و یا از کنار مجموعه تور عبور کند و یا پس از اصابت به مجموعه تور به زمین حریف اصبت کند.

• ترتیب بازی:

در بازی‌های انفرادی، زننده سرویس ابتدا باید یک سرویس صحیح را اجرا کند، سپس گیرنده سرویس، یک برگشت صحیح را اجرا کند و به همین ترتیب زننده سرویس و گیرنده سرویس هر یک به طور متناوب یک برگشت صحیح را انجام دهند. در بازی‌های دو نفره، ابتدا زننده سرویس، باید یک سرویس صحیح را اجرا کند، سپس گیرنده سرویس، یک برگشت صحیح انجام داده، بعد از آن همبازی زننده سرویس، یک برگشت درست انجام می‌دهد و پس از آن هر بازیکن به نوبه خود به طور متوالی برگشت صحیح را انجام خواهد داد.

• لت:

یک رالی در موارد زیر یک «لت» محسوب می‌شود: در صورتیکه توپ در سرویس در حین عبور از محموطه تور، به آن برخورد کند، مشروط بر آنکه سرویس به درستی اجرا شده باشد و یا گیرنده توپ یا همبازی او در توپ انسداد ایجاد کند؛

درصورتیکه سرویس زمانی اجرا شود که گیرنده سرویس با همبازی او آمادگی لازم را نداشته و هیچگونه اقدامی در جهت وارد کردن ضربه به توپ انجام ندهند؛

در صورتیکه بنا به دلایلی که خارج از کنترل بازیکن است، سرویس غیر صحیح یا برگشت غیر صحیح و یا عملی مغایر با قوانین بازی صورت گرفته باشد؛

در صورتیکه بازی توسط داور یا کمک داور متوقف شود.

بازی را در موارد زیر می‌توان متوقف ساخت: به منظور تصحیح اشتباهی که در سرویس، دریافت و یا زمین رخ داده‌است؛ بمنطور اعلام سیستم تسریع؛ بمنظور اخطار یا جریمه بازیکن؛ اگر عواملی باعث اختلال در شرایط بازی شود به نحوی که در نتیجه رالی تاثیر بگذارد.

• امتیاز:

به غیر از مواردی که رالی، یک لت محسوب می‌شود، در موارد زیر بازیکن یک امتیاز کسب می‌کند:

• • اگر حریف او نتواند یک سرویس صحیح اجرا کند.
  • اگر حریف او نتواند یک برگشت صحیح اجرا کند.
  • اگر پس از آنکه یک سرویس صحیح با یک برگشت صحیح را انجام داد، توپ پیش از آنکه توسط حریف زده شود به جایی غیر از مجموعه تور اصابت کند.
  • اگر توپ پس از آنکه توسط حریف زده شد، بدون اصابت با زمین او از خط انتهایی عبور کند.
  • اگر حریف مانعی بر سر راه توپ ایجاد کند.
  • اگر حریف دو مرتبه متوالی به توپ ضربه وارد کند.
  • اگر حریف با طرفی از راکت که سطح آن قانونی نباشد.
  • اگر بازیکن مقابل و هر آنچه که پوشیده یا حمل می‌کند، سطح بازی را حرکت دهد.
  • اگر بازیکن مقابل و هر انچه که پوشیده و یا حمل می‌کند، به محموعه تور اصابت کند.
  • اگر دست آزاد بازیکن به سطح بازی برخورد کند.
  • اگر بازیکنان مقابل در مسابقات دو نفره خارج از نوبتی که توسط اولین زننده توپ و اولین گیرنده توپ تعیین شده‌است به توپ ضربه وارد کنند.
  • و مواردی که در قسمت مربوطه به سیستم تسریع) به آنها اشاره خواهد شد.

• گیم:

بازی از پنج گیم ۱۱ امتیازی تشکیل می‌شود. هر بازیکنی یا زوجی که زودتر به امتیاز ۱۱ دست یابد، برنده گیم خواهد بود، مگر انکه دو بازیکن و یا هر دو زوج به امتیاز مساوی ۱۰ دست یابند. در این صورت برنده، بازیکن یا زوجی خواهد بود که دو امتیاز پی در پی بیشتر از حریف خود کسب کند.

• میز:

سطح روی میز که سطح بازی نامیده می‌شود، باید به صورت مستطیل بوده طول آن ۷۴/۲ متر و عرض آن ۵۲۵/۱ متر باشد. این میز که در سطح افقی قرار می‌گیرد باید ۷۶ سانتیمتر از زمین ارتفاع داشته باشد. سطح موثر بازی کناره‌های عمودی میز را در بر نخواهد گرفت. سطح بازی می‌تواند از هر جنسی ساخته شود با این شرط که وقتی یک توپ استاندارد در هر قسمت میز از ارتفاع ۳۰ سانتیمتری رها شود به اندازه ۲۳ سانتیمتر به سمت بالا جهش داشته باشد. سطح بازی باید دارای رنگی یکنواخت به صورت تیره و مات و بدون و بازتاب نور باشد و خط سفید کناری به عرض ۲ سانتیمتر در امتداد طول (لبهٔ ۴۷/۲ متری) و خط سفید انتهایی به عرض ۲ سانتیمتر در امتداد عرض (لبه ۵۲۵/۱ متری) کشیده میشود. سطح بازی به وسیله یک تور عمودی به دو قسمت مساوی تقسیم می‌شود. این تور موازی با خطوط انتهایی و به طور یکنواخت از یک طرف میز به طرف دیگر آن کشیده می‌شود. در بازیهای دو نفره، هر زمین به وسیلهٔ یک خط میانی سفید رنگ به عرض ۳ میلیمتر به دو قسمت مساوی به نام «نیم زمین» تقسیم می‌شود. این خط میانی به موازات خطوط کناری کشیده خواهد شد و باید جزئی از نیم زمین سمت راست محسوب شود.

• مجموعه تور:

مجموعه تور شامل تور، ضمائم آن، پایه‌های مربوطه و گیره‌هایی است که مجموعه تور را به میز متصل می‌کند. تور باید به وسیلهٔ طنابی که طرفین آن به دو پایه عمودی به ارتفاع ۲۵/۱۵ سانتیمتر بسه شده متصل شود و حد خارجی این دو پایه نیز باید ۲۵/۱۵ سانتیمتر خارج از خط کناری میز باشد. بخش بالای تور در سرتاسر طول آن باید به ۲۵/۱۵ سانتیمتر از سطح بازی ارتفاع داشته باشد. بخش پایین تور، در سرتاسر طول آن باید تا حد امکان به سطح بازی نزدیک بوده و قسمتهای انتهایی دو طرف تور نیز تا حد امکان نزدیک و چسبیده به میله‌های نگهدارنده تور باشد.

• توپ:

توپ باید کروی شکل و قطر ان ۴۰ میلیمتر باشد. وزن توپ باید ۷/۲ گرم باشد. جنس توپ باید از سلولوئید با مواد پلاستیکی مشابه و رنگ آن سفید مات یا نارنجی مات و بدون انعکاس نور باشد.

• راکت:

راکت می‌تواند به هر شکل، اندازه و وزن مورد استفاده قرار گیرد اما تیغه (چوب) آن باید صاف و محکم باشد. حداقل ۸۵ ٪ از ضخامت تیغه راکت (چوب راکت) باید از چوب طبیعی باشد. یک لایه چسبانک در میان تیغه راکت می‌تواند به کمک مواد الیافی مانند الیاف کربن، الیاف شیشه، یا کاغذ فشرده، محکم و تقویت شود اما این لایه نباید ضخیم تر از ۵/۷ درصد کل ضخامت و یا ۵۳/۰ میلیمتر باشد (در این محاسبه هر کدام عدد کمتری باشد در نظر گرفته می‌شود). هر طرف تیغه یا چوب راکت که برای ضربه زدن به توپ مورد استفاده قرار می‌گیرد باید از جنس لاستیک معمولی عاجدار که عاج آنها به طرف بیرون است پوشیده شود که در این صورت ضخامت کل آن به انضمام چسب نباید از ۲ میلیمتر تجاوز کند، و یا از جنس لاستیک دو لایه با عاج‌های به طرف داخل یا خارح بوده که ضخامت کل آن به انضمام چسب نباید از ۴ میلیمتر بیشتر باشد. لاستیک عاجدار معمولی عبارت است از یک لاستیک بدون منفذ از نوع طبیعی یا مصنوعی که عاج‌های آن به طور یکنواخت قرار گرفته‌اند. تراکم این عاج‌ها نباید کمتر از ۱۰ عاج و بیشتر از ۳۰ عاج در هر سانتیمتر مربع باشد. لاستیک دو لایه عبارت است از یک لایه اسفنج منفذدار که با یک لایهٔ بیرونی لاستیک عاجدار معمولی با ضخامت حداکثر ۲ میلیمتر پوشیده شده‌است. تیغه راکت، لایه بین آن، لایه‌های پوشش و یا لایه‌های چسب بین آن که در قسمتی از راکت قرار داشته باشند که ضربه‌ها با آن زده می‌شود، باید یکنواخت بوده و دارای ضخامت یکسانی باشند. سطح رویه یک طرف راکت و یا سطح تیغه راکت که رویه نداشته باشد، باید به رنگ قرمز روشن و مات و طرف دیگر آن سیاه باشد. عدم یکنواختی در سطح رویه راکت حتی به صورت جزئی و یا عدم یکنواختی در رنگ ان که به دلیل ضربه خوردن یا ساییدگی رخ داده باشد مجاز است مشروط بر آنکه منجر به تغییر در کل خصوصیان سطح رویه راکت نشود. در آغاز هر مسابقه و هر زمان که در طول مسابقه، بازیکن راکتش را عوض کند باید راکتی که میخواهد از آن استفاده کند به حریف اش و داور نشان دهد و اجازه امتحان کردنش را نیز به آنان بدهد.

تنیس روی میز یا پینگ پنگ ورزشی است که روی میز انجام می‌شود و دو یا چهار بازیکن در آن شرکت دارند و هر بازیکن یک راکت دارد و با بهره از آن به توپ ضربه می‌زند. توپ در این ورزش سبک و توخالی است. جنس میز از چوب و سخت است.

• زمین خاکی یا تنیس خاکی
• زمین چمن
• سالن تنیس یا Indoor
• زمین آسفالت (نوع بسیار نرم آسفالت ورزشی) یا Hard Court

راکت تنیس [ویرایش]

راکت تنیس از بخش‌های زیر تشکیل شده است :

• صفحه یا Head
• زه یا String
• دسته یا Grip

معیار انتخاب راکت تنیس [ویرایش]

۱. اندازه صفحه یا Head Size

۲. سایز دسته یا Grip Size

۳. وزن راکت

۴. طول راکت

۵. عرض Beam

۶. میزان کشش زه یا String Tension

رویدادهای اصلی ورزش تنیس [ویرایش]

چهار مسابقه بزرگ جهانی که مجموعا به گرند اسلم معروف هستند و هر سال برگزار می‌شوند مهمترین مسابقات این رشته ورزشی هستند؛

• تنیس آزاد آمریکا
• تنیس آزاد استرالیا
• تنیس آزاد فرانسه
• تنیس قهرمانی ویمبلدون

معیار مهارت در تنیس [ویرایش]

ماریا شاراپووا در حالت دفاعی.

در آمریکا و برخی کشورهای دیگر میزان مهارت بازی‌کنان تنیس با نظام رده‌بندی NTRP بیان می‌شود. این نظام را انجمن تنیس ایالات متحده در سال ۱۹۷۹ مطرح کرد و تاکنون به کار می‌رود. در این نظام مهارت بازی‌کن با عددی بین ۱٫۰ تا ۷٫۰ بیان می‌شود. اعداد دیگر که میان این دو عدد قرار دارد هریک به اندازه ۰٫۵ از عدد پیشین بیش‌تر است. بدین ترتیب سیزده رده داریم. در زیر توضیح هریک از این سیزده رده آمده است:

• ۱٫۰ این بازی‌کن تازه می‌خواهد تنیس را شروع کند.
• ۱٫۵ این بازی‌کن تجربه‌ای ندارد و بیشتر در تلاش است که توپ را در بازی نگه‌دارد.
• ۲٫۰ این بازی‌کن به تجربه بیشتر نیاز دارد. ضربه‌های او آشکارا اشکال دارد ولی می‌داند که در بازی تک‌نفری با دونفری باید چگونه و کجای زمین بازی کند.
• ۲٫۵ این بازی‌کن می‌تواند حدس بزند که توپ از کجا سر در می‌آورد ولی در رسیدن به آن مشکل دارد. می‌تواند با بازی‌کنی در سطح خودش چند ضربه پشت سر هم مبادله کند.
• ۳٫۰ این بازی‌کن در زدن ضربه‌هایی با توان متوسط نسبتا موفق و یک‌دست عمل می‌کند ولی نمی‌تواند همه ضربه‌ها را درست بزند و ضربه‌هایش از نظر جهت و عمق و توان تنوع ندارد. در بازی دو نفره بیشتر یکی جلو می‌ایستد و یکی عقب.
• ۳٫۵ این بازی‌کن در زدن ضربه‌های متوسط به حد اطمینان‌پذیری رسیده ولی ضربه‌هایش هنوز عمق و تنوع ندارد. می‌تواند با حالت تهاجمی در جلوی تور بازی کند. در بازی دونفره دارد به همکاری تیمی نزدیک می‌شود.
• ۴٫۰ ضربه‌های این بازی‌کن چه در فورهند و چه در بک‌هند، و در کنترل جهت‌ها و عمق ضربه‌ها، اطمینان‌پذیر است. در اجرای لاب و والی و ضربه‌های از بالای سر موفقیت دارد. در ضربه‌های سرویس گاه باعث خطای حریف می‌شود. ممکن است رلی‌ها را به خاطر بی‌صبری ببازد. به روشنی در بازی دونفره همکاری تیمی نشان می‌دهد.
• ۴٫۵
• ۵٫۰
• ۵٫۵
• ۶٫۰
• ۶٫۵
• ۷٫۰ این بازی‌کن از راه جایزه‌های مسابقه‌های حرفه‌ای نان می‌خورد.

تا آنجا که شواهد تاریخی در این مورد نشان می‌دهد، ورزش تنیس طی قرون دوازده و سیزده میلادی ابتدا در کشور فرانسه ابداع شد. اما ارائه جدی این ورزش در سال ۱۸۷۲ بود که سرگرد هاری جم این ورزش را در شهر لمینگتن (انگلستان) به مردم معرفی کرد. در آن زمان مقررات و خصوصیات این ورزش با آن چه اکنون می‌بینیم تفاوت بسیار داشت. در سال ۱۸۷۷ (میلادی)، اولین بار در دنیا مسابقات تنیس با مقررات و قوانین بخصوصی در زمین‌های تنیس «باشگاه تنیس و کروکت ال انگلند» ویمبلدون برگزار گردید، محلی که هم اکنون بزرگ‌ترین مسابقات تنیس دنیادر آن برگزار می‌شود.به طور کلی تنیس اصلی‌ترین ورزش راکتی است . ورزش هایی چون پینگ پنگ، گلف و بدمینتون از تنیس منشاء گرفته‌اند.

تِنیس ورزشی راکتی است که بین دو نفر (تنیس تک نفره) یا بین دو تیم دونفره (دوبل) بازی می‌شود. هر بازیکن راکتی دارد که دارای صفحه‌ای از شبکه توری است. بازیکن با این راکت، توپی لاستیکی با پوشش نمدی را به زمین حریف پرتاب می‌کند. بازیکنی (یا تیمی) که زودتر امتیاز نهائی را به دست آورد برنده‌است.

این ورزش ابتدا در بریتانیا و بیشتر میان اشراف‌زادگان رایج شد و سپس به سایر کشورهای انگلیسی زبان رفت و اکنون در همه کشورها بازی می‌شود.

تنیس از ورزش‌های المپیک است. در برخی از کشورها به آن تنیس میدانی می‌گویند تا از ورزش دیگری بنام تنیس شاهی که در سالن و در زمینی با ابعاد متفاوت بازی می‌شود و همچنین تنیس روی میز (که در برخی کشورها با نام پینگ پنگ) متمایز گردد.

تاکتیک در اصطلاح به آرایش برای حمله و استراتژی سبک و مکتب و طریقه ثابت و دائمی بازی یک تیم گفته می شود.

آنچه در تاکتیک مهم است ، ارزیابی دقیق از زمین ، محیط ، نیروی بدنی و توان و تخصص تک تک بازیکنان خودی و تیم مقابل به وسیله پیاده کننده یا مربی و کاپیتان می باشد .
مربی می بایست ضمن معتقد بودن با استقلال عمل هر بازیکن در مواقع حساس به وظیفه میدانی هر بازیکن توجه کرده و آنها را هدایت کند .
استقلال عمل به موقع در بسیاری موارد کار ساز می باشد . همچنانکه مارادونا و دیگر ستار های بلامنازع فوتبال جهان در زمین بازی به واسطه این استقلال عمل گل های بسیاری به ثمر رساندند.
البته باید توجه داشت که فوتبال ، شطرنج یا والیبال نیست که بازیکن وابسته به محل و مکان در زمین باشد بلکه عوامل پیش بینی نشده فراوانی در به ثمر رسیدن یک بازی دخالت دارد که مربی می بایست با قدرت فکری تا می تواند این عوامل را شناسایی کرده و از وقوع آنها پیشگیری کند .

از جمله موارد قابل پیشگیری می تواند موارد زیر باشد :

• لباس : پوشش مناسب در شرایط جوی
• کفش : کفش های مناسب از نظر طبی و شرایط جوی و فیزیولوژی ورزش .
• نقطه ضعف بازیکنان : تعویض بازیکنان ضعیف
• شرایط جوی : برقراری مسابقات در شرایط جوی مناسب
• زمان : تعیین زمان مناسب برای برقراری ارتباط
• مکان : تعیین مکان و استادیوم با تجهیزات مناسب
• امکانات پزشکی و درمانی : برای مداوا و درمان بازیکنان مصدوم
• بهداشت و تغذیه : تدارک بهداشت و تغذیه مناسب زیر نظر متخصصین امر و توجه به امر انرژی زایی و جبران ان
• عوامل روانی و اجتماعی : توجه به مشکلات و مسائل شخصی و همگانی و اجتماعی ورزشکاران
• عوامل تبلیغاتی و تشویقی

استراتژی اصطلاحا به مکتب و روش بازی اطلاق می شود .
این موضوع چنان است که وقتی یک بازی را مشاهده می کنید می توانید بدون اینکه از تیم ها شناسایی کنید ، بگویید این روش بازی متعلق به تیم های برزیلی یا فلان تیم است یا این نوع بازی ، نوع بازی ایتالیایی ها ، اینتر میلان یا بایرن مونیخ می باشد .
در استراتژی مربیان و دست اندرکاران کلان ورزشی مثل وزراء ورزش سازمان های تربیت بدنی و سیاست کلی و فرهنگ یک کشور سهم بسزایی دارند ، مثلا به دلیل این که کشور های سوسیالیستی سابق در امور نظامی تابع سیاست تدافعی بودند ، در نتیجه استراتژی آنها نیز مبتنی بر ارائه یک بازی تدافعی و برنامه ریزی در آن جهت و گل زدن به آن شیوه و بر عکس کشور هایی یا تیم هایی که سیاست تهاجمی دارند .

هرگز در مسابقات یا خبر های فوتبال صحبت از مربیان بدنساز نیست . در انگلیس به این امر توجه بسیاری می شود . هنگامی که آلن شوگر مدیر وقت باشگاه تاتنهام انگلیس مربی ( کریس گروس ) برای مربیگری انتخاب شد تصمیم گرفت یک مربی بدنساز برای تیمش استخدام کند و علت آن هم این بود که در بیشتر مسابقات بازیکنان اصلی این تیم به خاطر صدمات جسمانی از میدان خارج می شدند و نکته جالب اینجاست که این موضوع مورد تقلید تمام تیم های فوتبال سراسر جهان قرار گرفت و مربی بدنساز هم به عنوان کمک مربی وارد مقوله فوتبال گردید .
بدن حدود 600 قطعه ماهیچه دارد که نیمی از وزن بدن را تشکیل داده و سطح خارجی استخوان ها را می پوشاند و سبب حرکت استخوان ها می شود . در بازی فوتبال تقریبا هر 600 قطعه ماهیچه در حرکت و تلاطم است . این حرکت و تلاطم زیاد باعث ازدیاد عمل انقباض بوده و در دراز مدت ماهیچه ها کوتاه می گردد و این عمل منجر به سائیدگی استخوان ها و مفاصل زانو و پا می شود . انجام دادن یک سری نرمش های کششی شدت این مکانیزم را کاهش می دهد:

کشش عضلات پشت پا

بعد از گرم کردن بدن بایست پاها را دو برابر عرض شانه ها از یکدیگر باز نمایید و دست ها را در پشت بدن به یکدیگر قلاب نموده آنگاه با نشستن بر روی پای چپ پای راست را از قسمت پاشنه به صورت کشیده ، عمل بنشین و پاشو را انجام دهید و این عمل را با پای چپ نیز تکرار کنید .

جهش ، پاها از پهلو باز

در حالت ایستاده پاها را از زانو خم نموده و بر روی سر پنجه پاها قرار بگیرید و به مانند فنر به سمت بالا جهش کنید . ضمن جهش دست ها و پاها را باز و بسته کنید .

آفتاب مهتاب

دو نفر پشت به هم قرا گرفته دست ها را از آرنج به یکدیگر قلاب کرده و خم شوید به طوریکه کمر فرد خم شونده پایین تر از باسن نفر بعدی قرار گیرد. این عمل را بر عکس هم تکرار کنید ، یعنی دو نفر به نوبت . در اثر این حرکت عضلات شکم و پشت تقویت می شود .

جهش ایستاده

در مقابل نفر مقابل با باز کردن پاها به عرض شانه ، سر و گردن را خم و آنگاه به خط مستقیم به طرف شخص مقابل پریده و با دست زدن به شانه او با بالا جهش کنید و با پنجه فرود بیایید .

کشش پا

بایستید . پاها را هم عرض شانه باز نمایید . آنگاه پای راست را به همین مقدار عقب برده و ضمن حفظ تعادل بنشین و پاشو را انجام دهید .
مربی بدنساز مانند پزشک است که باید از قبل بیمار خود را بشناسد تا بهترین درمان را برایش در نظر بگیرد .
اگر مربی بدنساز در کار خود وارد باشد ، مربی اصلی می تواند انرژی و وقت خود را صرف تمرینات تاکتیکی فوتبال کند.

قوس کمر

پنجه دست ها را روی زمین قرار داده هر دو پا را جمع نموده و از قسمت زیر انگشتان بر روی زمین قرار دهید و با یک حرکت هر دو پا را به عقب پرتاب کنید .

پاها جمع و باز

بر روی زمین بنشینید و پاها را به صورت کشیده و مستقیم در جلوی بدن و کف دستان را در پشت بدن قرار دهید و با استفاده از دست و پا سعی کنید که باسن را از زمین بلند کنید .

تقویت عضلات شکم

از پشت دراز بکشید و دست ها را پشت گردن قرار دهید . آنگاه با فشار دست به پشت سر و گردن ، پاها را به طرف شکم خم کنید . این عمل را تا 10 بار تکرار کنید .
توجه کنید که این نرمش در تقویت عضلات شکم و ستون مهره ها تواما خاصیت معجزه آسا دارد .

پاها به صورت قیچی

بر روی زمین بنشینید و هر دو پا را کشیده و مستقیم در جلوی بدن قرار دهید . آنگاه هر دو پای خود را به اندازه 30 سانتی متری از زمین فاصله دهید که تنها نقطه تماس بدن با زمین باسن باشد . در این حال پاها را به صورت قیچی حرکت دهید .

قوس دادن کمر

یک نفر از ناحیه شکم روی زمین دراز کشیده و هر دو پایش را به حالت آزاد در کنار یکدیگر قرار دهد . سپس نفر دیگر از پشت به روی پاهای او نشسته و مچ دست های نفر خوابیده را بگیرد . آنگاه آهسته آهسته با کشش دست ها بدن نفر خوابیده را از زمین بلند نماید و در این حالت سه ثانیه مکث کند و سر و سینه اش را رو به بالا قوس دهد و سپس به حالت اولیه باز گردد.

از شروع برگزاری مسابقات جهانی المپیک فوتبال ، امری به نام مربیگری وارد فرهنگ ورزشی فوتبال شد .
مربی در بازی فوتبال نقش سازماندهی بازیکنان را در جهت موفقیت در مسابقات به عهده دارد . آنچه که مورد نیاز یک مربی ورزیده می باشد عبارتند از :

• آشنایی عملی با بازی فوتبال

اصولا یک مربی می بایستی یکی از بهترین بازیکنان فوتبال باشد و ضمن داشتن تجارب عملی می بایستی از نظر سنی بیشترین مدت عمر خود را در میدان های فوتبال سپری کرده باشد .

• دارا بودن سبک خاص خود

یک مربی خوب همچون یک هنرمند یا یک سیاستمدار ، بایستی سبک خاص خود یا به زبان دیگر تاکتیک و استراتژی خاص خود را داشته باشد . البته باید توجه کرد که تنها داشتن این امر تضمین کننده موفقیت مسابقه نیست ، بلکه می بایستی از موقعیت های مختلف تیم ها ، میدان ها ، استادیوم ها ، روحیه ملل ، قدرت بدنی و مربیان تمامی تیم های جهان اطلاعات کافی و به روز داشته باشد . باز هم لازم است تاکید شود که مفهوم تمام مطالب گذشته به بازیکنان بر می گردد ، یعنی اگر بازیکنان توپ را وارد دروازه حریف کردند این مربی اگر چه رده آخر باشد ، خوب محسوب می شود و چنانچه در مسابقات شکست خوردند جامع الشرایط بودن مربی همچون آب خوردن به هدر رفته است .
پس مربی می بایست تا جایی که امکان دارد عوامل را در اختیار داشته باشد . فوتبال بازی تقدیری است . خالی از مفاهیم فلسفی و عرفانی نیست . همه می دانند در یک لحظه یا در یک ثانیه تمام امید ها به نا امیدی و نا امیدی به امید منجر می شود . در یک لحظه ورق به راحتی بر می گردد ، زحمات مربی ، بازیکن ، زمین ، تاکتیک ، استراتژیک ، تدارکات ، خرج و مخارج ، تبلیغات و به عبارت دیگر تمام دار و ندار یک تیم به یک لحظه ای که هیچ کس قادر به پیش بینی آن نیست ، وابسته می باشد .

کی از اهداف سازمان جهانی فوتبال ( فیفا ) برگزاری مسابقات قهرمانی و جهانی است .
سازماندهی بازیهای المپیک اولین بار برقراری المپیک 20 – 19 و سپس 21 – 19 و 24 به وقوع پیوست .
در دهه های سال های 1930 به خاطر سختی راهها و نامناسب بودن جاده ها و محدودیت موجود در سفر های بین قاره ای در المپیک این سال که در اروگوئه برگزار شد ، تنها 13 کشور شرکت داشتند . ولی با پیشرفت تکنولوژی ارتباطی و سفر های هوایی و سایر تسهیلات ، این موانع و مشکلات کاهش یافت ، به طوری که رقم کشور های شرکت کننده در المپیک جهانی سال 1970 به 70 کشور رسید .
اولین جام جهانی در سال 1930 نصیب تیم ملی اروگوئه میزبان شد . دومین جام را ایتالیا چهار سال بعد یعنی در سال 1934 بدست آورد . در شرایط دشوار بازی فوق که در برلین زیر نفوذ حکومت فاشیستی هیتلر برگزار شد ، تیم ملی ایتالیا را ویتوریو پوزو (Vitorio Pozzo) رهبری می کرد .
ایتالیا جام بعدی المپیک را که در 1938 فرانسه برگزار شد نیز بدست آورد .
اولین مسابقات تورنومنت در 1908 در لندن انجام گرفت و انگلیس بجز بازیهای سال 1932 لس آنجلس همه ساله مقام اول را کسب می کرد .
بعد از جنگ جهانی دوم کشور های بلوک شرق و اقمار شوروی سابق به دلیل اینکه حرفه ای گری بر روحیه مسابقات المپیک حاکمیت دارد و ورزش امری آماتوری است ، تمام مسابقات المپیک را تحریم کردند . این تحریم با وساطت فیفا و سایر سازمان های جهانی در 1960 شکسته شد و با ورود این کشور ها که در زمینه ورزش از پیشرفت های چشمگیری برخوردار بودند بازی های المپیک به ویژه فوتبال رونق صد چندان گرفت و به هیجانات این بازی ها افزوده شد . به طوری که در بسیاری از زمینه های ورزشی حرف اول به آنها تعلق گرفت .

کارشناسان فوتبال جهان تاکنون شیوه ای جدید برای جایگزین کردن ضربات پنالتی نیافته اند .
در سال 1924 تیم ملی فوتبال برزیل با ضربات پنالتی ، ابتالیا را شکست داد.
اخیرا کمیته فنی فدراسیون فوتبال انگلیس با همکاری دانشگاه (جان موریس ) لیورپول تحقیقی جالب انجام داده اند که نتایج جالبی بدست داده است :
با آنکه طبق قوانین فیفا دروازه بانان قادر هستند قبل از نواخته شدن ضربات پنالتی روی خط دروازه حرکت کنند اما دروازه بانان اغلب مواقع در برابر ضربات پنالتی تسلیم می شوند .
آمار منتشر شده نشان می دهد که 88 درصد ضربات پنالتی در جریان 90 دقیقه بازی به گل تبدیل می شوند و همچنین این رقم برای ضربات پنالتی که پس از 120 دقیقه تلاش جهت تعیین برنده بازی نواخته می شوند ، 79 درصد است و با این حال پیتر اشمایکل دروازه بان سابق منچستر یونایتد نظر دیگری دارد :
« قانون فیفا به نفع دروازه بانان است ، چون قبل از نواخته شدن ضربه پنالتی می توانیم حرکت کنیم و چنین حرکاتی ، تمرکز بازیکنی را که پشت ضربه پنالتی قرار دارد بر هم می زند . به عنوان مثال آن زمانی که من در منچستر بودم تیم ما قبل از شروع فصل برای انجام دیداری دوستانه به میلان سفر کرده و در آن بازی کار به ضربات پنالتی کشید و « پاگلیوکا » دروازه بان وقت تیم اینتر میلان قبل از نواخته شدن ضربات پنالتی ، حرکات عجیبی روی خط دروازه خود انجام می داد که حرکات وی تمرکز بازیکنان ما را بر هم زد . من هم سعی کردم که از روش او الگو برداری کنم که چنین شیوه ای مقابل چلسی در بازی جام خیریه نتیجه داد و ما قهرمان شدیم . »
به دلیل اینکه سرنوشت بازی های حساس را ضربات پنالتی تعیین می کنند ، دروازه بانان تیم ها برای حضور موفق در جام جهانی تمرینات تاکتیکی ویژه ای برای خود برنامه ریزی می کنند که این تمرینات ، شانس آنها را در مقابل ضربات پنالتی افزایش خواهد داد .
مهار یک ضربه پنالتی سرنوشت ساز می تواند زندگی یک دروازه بان را متحول نماید و به طور حتم در آینده نزدیک می بایستی شاهد هنر نمایی این دروازه بانان شد .
هیچ لذتی برای دروازه بان بالاتر از این نیست که توپ گل حتمی را مهار کند .
« ری کلنس » مربی سابق دروازه بانان تیم ملی انگلیس می گوید : « نحوه دروازه بانی نسبت به سال های گذشته دچار تحول بزرگی شده است و دروازه بانان در صورتی که نتایج تحقیق فدراسیون فوتبال انگلیس را مطالعه کنند ، احتمال مهار ضربه پنالتی توسط آن ها بیشتر خواهد گردید . »

شلیک توپ

بهترین کلمه ای که برای ضربه زدن می توان بکار برد ، کلمه شلیک می باشد . دقت کنید وقتی گلوله از لوله توپ خارج می شود چه مشخصاتی دارد و این مشخصات همان است که در فوتبال به آن احتیاج می باشد.

سرعت

اولین مشخصه توپ سرعت آن است . این سرعت خود باعث افزایش قدرت توپ شده که بازیکنان قادر به مهار آن نیستند .

قدرت

قدرت توپ را در موقع ضربه قدرت پاهای شلیک کننده تضمین می کند . برای زدن ضربه قوی پای قوی لازم است.

دریبل به معنای راندن می باشد ، در فوتبال حرکت دادن توپ را از میان بازیکنان حریف می گویند .

از جنبه های نمایشی بازی فوتبال یکی هم دریبل می باشد . در امر دریبل سرعت و قدرت بدنی و دید و تشخیص موقعیت افراد هم تیم از اهمیت زیادی برخوردار است .
در دریبل بازیکن با حمله و مقاومت حریف روبروست و می بایستی از این سد عبور کند ، لذا باید قدرت بدنی لازم برای کنار زدن حریف داشته باشد . سرعت عکس العمل وی نیز می بایستی قوی باشد که بتواند توپ را بگریزاند .
در موقع دریبل حرکات زیبایی از بازیکنان سر می زند که به موقع خود فوتبال را جذاب می کند .
تنه فنی ، پرش را از بالای بازیکن زمین خورده ، چرخش توپ بین پاهای چپ و راست ، رقص بازیکن حین تعویض توپ از این پا به آن پا از صحنه های دیدنی فوتبال می باشد .
شکستگی پا ، دنده ، سر ، ضربه مغزی و ناراحتی دیگر همه در موقع دریبل اتفاق می افتد ، حریف روی پای بازیکن شیرجه رفته و با ساق او قوی ترین ضربه ممکنه را وارد می کند و بازیکن بایست مقاومت کافی در مقابل این ضربه داشته باشد .

شیوه های هد زنی

از بررسی و مطالعات مختلف بر می آید که هد زنی مخصوصا در مواقعی که توپ از نقطه کرنر پاس شود در به ثمر رساندن گل اهمیت فوق العاده دارد ، به طوریکه با یقین می توان گفت 60 درصد گل های پاس شده از نقطه کرنر با هد وارد دروازه می شود .
در زدن هد فاصله شدت ضربه جهت دریافت و جهت ارسال توپ از اهمیت فوق العاده ای برخوردار است . یک هد زن حرفه ای در این مواقع از سر شبیه پا استفاده به عمل می آورد . حتی توپ را می تواند در جهت های دلخواه شلیک کند .
به دلیل اینکه بیشتر مواقع هد زمانی زده می شود که توپ در ارتفاع بالاتر از بازیکنان قرار دارد ، لذا بازیکن هد زن می بایستی از قدرت پرشی خوب برخوردار باشد چه اگر به موقع نتواند به توپ برسد و تماس سر با توپ انجام نگیرد توپ از اختیار خارج می شود . ضمنا احتمال سقوط بازیکن هد زن زیاد بوده و در نتیجه خسارات بدنی ناشی از سقوط کم دیده نشده است .

مهار توپ در بازی فوتبال از جمله فنون آموزشی محسوب می شود . یک بازیکن فوتبال حکما و حتما می بایستی فنون مهار توپ را بیاموزد .
طبق تعریف بازی فوتبال ، هدف رساندن توپ به دروازه است بدون استفاده از اعضای بدن به استثناء پا و سر .
در مهار توپ از تمام اجزا بدن استفاده می شود .

مهار با سر

گاهی بازیکن مجبور است توپ را با سر مهار کند . در این مواقع سر می بایستی تمرین لازم دیده باشد که بتواند ضربه توپ را گرفته آن را ساکن کند . طبیعی است در چنین مواقعی عکس العمل سر باعث پرش توپ می شود . در چنین مواقعی بازیکن می بایست ضمن محاسبه فاصله و شدت ضربه سرش را کمی عقب ببرد .

مهار با تنه

تقریبا راحت ترین و یکی از فنی ترین روش های مهار توپ ، مهار با تنه می باشد . بدن به خاطر داشتن حالت الاستیکی به خوبی شدت ضربه را خنثی کرده و توپ را متوقف می کند .

مهار با پا

یکی از فنون مهار توپ استفاده از پا و بازی با پا است که بیشترین مواقع با این شیوه توپ به بازی گرفته می شود .

در بازی فوتبال نقش تعیین کننده نهایی با دروازه بان است . نتیجه زحمات و فعالیت های شدید بدنی 90 دقیقه ای 11 نفر بازیکن ، وابسته به مهارت یک نفر است که دروازه بان نامیده شده . وظیفه اصلی او مهار توپ برای جلوگیری از ورود آن به دروازه می باشد . عامل اصلی موفقیت دروازه بان در هوش و دقت و قدرت تصمیم گیری اوست تیز بینی دروازه بان دارای تشخیص مسیر حرکت از اهمیت فوق العاده ای برخوردار است .
دروازه بان می بایست جدای مهارت های ذهنی و فنی ، از قدرت بدنی لازم و چابکی و سبکی برخوردار باشد .
یک دروازه بان باید هم دوره بارفیکس دیده باشد و هم فن زمین خوردن و ضربه گیری را طی کرده باشد . دروازه بان به دلیل وظیفه خاصی که دارد در معرض صدمات جسمی فراوانی قرار گرفته است و برای خنثی کردن این صدمات می بایستی آموزش های لازم را دیده باشد .

اگرچه اطلاعاتی در مورد ریشه اصلی و حقیقی این ورزش در دست نیست ولی از مطالب جالب و شخصی در مورد تاریخچه آن اطلاع داریم . فوتبال امروزی به تدریج رشد کرده است ولی گفته می شود که نوعی از آن قبل از حضرت مسیح علیه‌السلام بازی می شد . در چین نیز نوعی بازی شبیه به فوتبال در 2500 سال قبل از میلاد مسیح وجود داشت .
عکس های مصریان نیز نوعی بازی شبیه به فوتبال را نشان می دهد ولی در یونان یک بازی به نام اسپیشکیروز به طرز جالبی به فوتبال امروزی شبیه است . فوتبال در سال 1894 از کشور برزیل شروع شد . این ورزش به وسیله ی چارلز میلر برزیلی که اجداد او انگلیسی بودند به مردم برزیل معرفی شد.
در سال 1970 مسابقه ای بین ایتالیا و برزیل برگزار شد . هیچ کس تصور نمی کرد که 800 میلیون نفر از مردم جهان ناظر بر اجرای مسابقه باشند . امروزه اکثر مردم جهان به فوتبال بیشتر از سایر ورزشها می پردازند . فوتبال مدرن از کشور انگلستان سرچشمه گرفته است .
در ابتدا اختلافات عقیده ای بسیاری میان علاقمندان راگبی و فوتبال وجود داشت زیرا راگبی با دست و فوتبال با پا اجرا می شد . این مسئله در سال 1863 زمانی که طرفداران فوتبال شروع به اجرای این ورزش توسط پاها کردند اتفاق افتاد . گروه دیگر انجمن راگبی را تاسیس کردند و بالاخره در سال 1871 این دو رشته ی ورزشی کاملا از یکدیگر جدا شدند . از آن زمان به بعد هر دو رشته پیشرفت های شایانی نموده و طرفداران بسیاری پیدا کردند . فدراسیون بین المللی فوتبال در سال 1904 بنیان گزاری شد .این فدراسیون وظیفه دارد که به نحوه ی اجرای مسابقات نظارت داشته باشد . قوانین فوتبال بدون موافقت و تصویب سایر کشورهای عضو فدراسیون تغییر نمی کند . در سال 1920 بازیکنان فوتبال در مسابقات المپیک بلژیک شرکت کردند و در سال 1930 اولین جام جهانی در کشور اروگوئه برگزار شد
فوتبال در دنیا مقابل چشمان مثل جرقه می ماند . در هر جای دنیا این واژه انگلیسی در زبان های بین المللی به سادگی رسوخ کرده . برای این امر دلیل خوبی است چرا که فوتبال مدرن به وسیله انگلیسی ها اختراع شد . ولی وقتی در آمریکا فوتبال گفته می شود . آمریکائیها فوتبال خشونت بار آمریکایی را استنباط می کنند . به هر جهت این لغت باعث اشتباه در درک معنای واقعی آن میان آمریکاییها شده است .
در تاریخ ریشه این ورزش بدین گونه بوده است :
سربازان چینی در حدود 2000 سال پیش ورزشی می کردند که آن را تسوچو (TSUCHU)می نامیدند . تسو یعنی ضربه زدن با پا و چو یعنی توپ یا هر شی گوی مانند .
در روز تولد امپراطور در مقابل کاخ امپراطوری دو تیم در زمین مسابقه ای که گلی به ارتفاع 90 سانتیمتر داشت بازی می کردند که بازیکنان برای سرگرمی امپراطور و دوستان و مهمانان به بازی می پرداختند . یکی از امپراطوران به حدی این بازی را دوست داشت که یکی از اعضای شورای قضایی وقتی از بازی انتقاد کرد دستور داد سرش را از تنش جدا کنند .
600 سال بعد هم ژاپنی ها یک ورزشی شبیه به فوتبال داشتند که آن را کماری (KEMARI) می نامیدند . البته بازی کماری تدافعی تر از تسوچو چینی بوده است . حتی قبل از چینی ها یونانی ها ورزشی اختراع کرده بودند که آن را هارپاستون (HARPASTON) می نامیدند . البته بازی آن با توپی بود که درونش ماسه و یا شن بوده است . وقتی انگلیسی ها به یونان رفتند ورزشی آوردند به نام هارپاستیوم (HARPASTIUM) که آن هم با توپ بازی می شد و این زمینه ای بود تا فوتبال در انگلیس به مدرنی امروز برسد .
هیچکس دقیقا زمان شروع فوتبال را نمی داند و مورخان تا آنجاییکه نوشته اند در روستاهای انگلیسی حدود 1000 سال قبل بازی با توپ وجود داشته است و بعد از مدتی تیم های مختلف روستایی شروع به مسابقه با هم دادند و ظاهرا شیوه بازی طوری بوده است که تیم ها سعی بر این داشتند توپ را (غالبا از سر تو خالی گاو یا چیزهای شبیه به آن بوده است) به منطقه دفاعی حریف برسانند .
( در انگلیس بیش از 200 سال قبل مردم در خیابان ها فوتبال بازی می کردند )
در قرن 14 این بازی به قدری محبوب شد که پادشاه انگلیس آن را غیر قانونی خواند ولی مردم هیچ توجهی به آن نکردند و جذابیت این بازی به حدی بود که با توجه به غیر قانونی بودنش بخصوص میان روستاییان بازی می شد و مقامات مسئول در سال 1572 مجبور به تسلیم در مقابل خواسته مردم شدند و فوتبال را قانونی اعلام کردند .
250 سال بعد طبقه اشراف رفته رفته به این ورزش روی آوردند و از دیدن و بازی کردن فوتبال لذت می بردند و بالاخره بخاطر نفوذی که در طبقه حاکم داشتند و علاقه و تمایلشان به فوتبال باعث شد که تصمیمی برای پیاده کردن یک شیوه کلاسیک در قوانین فوتبال اتخاد نمایند .
در دهه 1800 میلادی مدرسه های معروف انگلیس این ورزش را به عنوان تفریح محصلین در برنامه درسی گنجانیدند ولی تمامی مدارس از یک قانون خاص در فوتبال پیروی نمی کردند . هر مدرسه قانون مخصوص به خود داشت . سپس در سال 1823 فوتبال به صورت معمول رسمیت یافت و در سال های 1848 و 1862 فوتبال در سطح انگلستان یکپارچه شد و حتی کتابی به نام (ساده ترین ورزش) نوشتن شد که مشتمل بر قوانین اصولی فوتبال آن زمان بود .

بازی فوتبال بین دو تیم آغاز می گردد که هر کدام از تیم ها با حداکثر یازده نفر و حداقل هشت نفر می توانند وارد زمین گردند و هر بازی دو نیمه و هم تیم برای بزرگسالان 45 دقیقه و برای جوانان 40 دقیقه است . هر تیم می تواند حداکثر سه بازیکن ذخیره را وارد زمین گرداند و تعویض کند . هر تیم کامل یازده نفر تشکیل می شود ، آرایش قرار گرفتن آن ها در زمین بدین صورت است :
یک نفر دروازه بان است . این شخص باید از دید خوب و دست های کشیده و اندامی رسا و پنجه های قوی و موقعیت سنجی حساسی برخوردار باشد و در تمام طول بازی باید تحرک و گرمی بدن خود را حفظ نماید و آماده واکنش نسبت به توپ باشد .
این بازیکن جدای بازیکنان دیگر باید از یک سری نرمش های جهشی و پرشی استفاده نماید تا بدنش را در مقابل توپ های زده شده آماده سازد . دروازه بان باید برای تقویت عضلات شکم و دست هایش یکسری حرکات ویژه انجام دهد . این فرد باید طوری در طول تمرینات از یکسری تمرینات با توپ و بی توپ ( به صورت فرضی) استفاده نماید تا هم چشم هایش نسبت به فواصل توپ آشنا شود و هم مغز او به موقع بتواند فرمان جهش و یا پرش در نقاط مختلف را صادر کند .
پس از دروازه بان ، خط دفاع قرار می گیرد که از چهار بازیکن استفاده می شود ( در بعضی از تاکتیک ها از سه مدافع استفاده می شود ) ، یکی دفاع راست (بک راست) که در عرض زمین خود بین خط هیجده قدم و خط کناری زمین بازی نماید ، این بازیکن باید شخصی سریع و با تکنیک و نیز با هوش و قدرت تصمیم گیری زیاد باشد و در مقابل مهاجمین تیم مقابل بتواند آرایش حمله آن ها را بهم ریخته و از نقطه نظر موقعیت سنجی تیمش بخوبی برآید . بعد از آن دو دفاع وسط که تقریبا جلوی خط هیجده قدم را پر می نمایند جای می گیرند ، که باید این دو نفر را از قد و قامت بلند و کشیده ای برخوردار باشند که یکی از آنها در جلو و دیگری پشت آن را پر می نمایند و تمام کار «آفساید گیری» تیم روی این دو نفر بخصوص آخری که ( لیبرو ) نیز نام دارد می چرخد . این دو نفر باید از اعتماد به نفس خوب و خونسردی کامل برخوردار باشند و از لحاظ سر زنی (زدن توپ با سر) بخصوص توپ های هوایی که روی محوطه هیجده قدم و تا بین خط شش قدم فرود می آید بخوبی بر آیند و تمام این توپ ها را دفع نمایند و تیم را آرایش کنند تا بازی از دستشان خارج نگردد و در تمام طول بازی باید پشت دو دفاع کناری را پر نمایند و بتوانند تحرک کافی برای تمام 90 دقیقه را حفظ کنند .
نفر بعدی ( بک چپ ) یا دفاع چپ می باشد که می بایستی همانند بک راست از همان ویژگی ها برخوردار بوده و چند پست زمین را کنترل می کند . از نفس و قدرت بدنی خاص نیز برخوردار باشد و بتواند به عنوان یک گوش چپ نیز ظاهر گردد و نحوه بازی در آن پست را به خوبی بداند و در مقابل نفوذ به زمین حریف اگر تیمش توپ را از دست داد در مقابل ضد حمله آنها بخوبی بر آید .
بعد از دیواره دفاعی به خط میانی می رسیم که این خط رابط خط دفاع و حمله می باشد که مهم ترین پست زمین در آن جا قرار دارد و تمام نقشه ها برای حمله و دفاع از آنجا ریخته می شود . این پست مهم و حساس می تواند از دو تا پنج نفر را به بازی بگیرد ، بدین صورت که اگر شکل قرار گرفتن در زمین 4 – 2 – 4 باشد در این پست دو نفر به صورت هافبک راست و دیگری هافبک چپ استفاده شود و اگر شکل قرار گرفتن 4 – 3 – 3 باشد باید از سه هافبک یعنی راست و چپ و یکی بنام سنتر هافبک (هافبک وسط) مورد استفاده قرار می گیرند و اگر شیوه بازی 2 - 4 - 4 باشد باید یکی را راست و یکی را چپ و دو تا از آنها را در وسط به خدمت گرفت .
گاهی اوقات در بازی پست ها را عوض نموده و به شیوه 4 – 5 – 1 تبدیل می نمایند که در هنگام دفاع از پنج هافبک استفاده می شود و در مقابل شیوه 4 – 3 – 3 را به خود می گیرد . این هافبک باید از نظر هوشی از تمام پست ها بالاتر باشند و مرکز زمین بازی در اختیار این پست ، بخصوص هافبک میانی قرار دارد که توپ را به نقاط مختلف زمین پخش کند و معمولا شوت زن های خوب با دیدی عالی و با قدرت تکنیکی زیاد را در این پست می گمارند و بخصوص سنتر هافبک تیم باید یک سر زن خوب نیز باشد و از مهارت های دیگرش توپ گیری خوب است که باید تمام شرایط را افراد این پست دارا باشند تا با مهارت های خود و کارهای خاص خود که انجام می دهند خط حمله را در موقعیت های مناسب قرار دهند .
آخرین خطی که در زمین وجود دارد ، خط حمله است که این خط نیز می تواند از یک تا چهار بازیکن را به بازی بگیرد یعنی اگر شکل بازی و شیوه آن 4 – 3 – 3 بود ، سه بازیکن در خط حمله یکی گوش راست و دیگری گوش چپ و نفر سوم را سنتر فوروارد یا نوک حمله تشکیل می دهند . این افراد که در خط حمله بازی می کنند باید از نظر سرعت و فرصت طلبی در بین بازی برای فرار های پی در پی و شوت های دقیق از سایر پست ها برتری داشته باشند یا بخصوص فردی که در نوک حمله قرار می گیرد ، باید از نظر قد ، بلند تر از دو گوش کناریش بوده و از پرش های خوبی در هنگام سانتر بر روی دروازه حریف برخوردار باشد که توپ های سانتر شده را بوسیله سر به درون دروازه بفرستد ، این فرد باید از تمرینات ویژه ای برخوردار گردد تا هر چه بیشتر قدرت کارایی خود را در خدمت تیم قرار دهد و یک گل زن ارزشمند باشد و خلاصه پایان دادن به نقشه های تیم را که نتیجه اش سقوط دروازه حریف است به عهده دارد .
در پایان هر تیم باید سه چیز مهم را در نظر بگیرد ، یکی تمرینات بدنی درست که از انعطاف بدنی خاصی برخوردار گردند ، دیگری داشتن بازیکنانی که از نظر تکنیک های فردی در سطح بالایی باشند و در تمرینات به آن بپردازند و سومی داشتن تاکتیک و روشی خوب که تمامی نفرات با هماهنگی شیوه مورد نظر مربی را پیاده نمایند تا نتیجه مثبتی بدست آورند و از بهترین روش های متداول که در بین تیم های طراز اول دنیا رواج دارد روش 2 – 4 – 4 است که این روش بهترین شیوه حمله و دفاع نیز می باشد . نکته مهم دیگر این است که بازیکنان تیم ها باید از نظر مربیان با تجربه و کلاس دیده که با روش مدرن فوتبال آشنایی داشته برخوردار باشند و از نظر بدنسازی خود را در سطح بالایی قرار دهند و با تلاش زیاد حداکثر بهره را از این سری کارهای پیوسته ببرند .

آنچه در نزد مردم به عنوان فوتبال شناخته شده است ، ورزشی است که ملل انگلیسی زبان به آن ( soccer ) ساکر یا (Association) می گویند و با آنچه آمریکایی ها و کانادایی ها به آن فوتبال می گویند بسیار ساده تر و عملی تر است .
اجرای این ورزش ساده و امکانات مورد احتیاج کم و محدود می باشد و انجام مسابقه در هر شرایط مقدور می باشد و برای اجرای آن یک زمین و یک توپ و دو دروازه و چند بازیکن کافی است . در بیابان و خیابان و دشت و چمن و پارک ها قابل اجرا است . سواحل همواره ایده آل برای تمریناست چنانکه سواحل ریودوژانیرو بهترین استادیوم های تمرینی در ایام تعطیلات محسوب می شده و محل پرورش مشهور ترین بازیکنان فوتبال بوده است .

بازی با زدن سرویس آغاز می‌شود و پس از برخورد به دیوار با زاویه‌ای معین وارد زمین سرویس می‌شود. هر بازیکن به طور یکی‌درمیان توپ را با راکت به دیوار روبرو می‌زند و حریف باید آن را به همان دیوار برگرداند. ضربه‌ها باید با سرعت و زاویه‌ای زده شوند که حریف نتواند توپ را به دیوار روبرو برگرداند. مسابقه اسکواش شامل سه یا پنج گیم و هر گیم دارای 11 امتیاز است^[۲].

اسکواش از سال ۱۳۲۰ با ورود کارکنان انگلیسی شرکت نفت آبادان و ساخت سالن اسکواش برای آنان وارد ایران شد. شهرهای آبادان، اهواز، مسجد سلیمان و تهران ار نخستین شهرهای ایران در راه‌اندازی این رشته بودند. نخستین فدراسیون اسکواش ایران در سال ۱۳۵۳ به ریاست عباسقلی بختیار و به دبیری دکتر محمد نائینی بنیان نهاده شد، اما پس از یک سال منحل شد و در سال ۱۳۷۲ دوباره راه‌اندازی شد[

اسکواش نخستین بار در در سال ۱۸۳۰ در مدرسه هارو در انگلستان ابداع شد. در سال ۱۸۷۴ این رشته ورزشی و مسابقه‌های آن در انگلستان رسمیت یافت و در سال ۱۸۸۳ نخستین زمین اسکواش در شهر آکسفورد ساخته شد. در سال ۱۹۱۱ قوانین بازی و ابعاد زمین توسط انگلیسی‌ها ضابطه‌مند شد و به شکل امروزی درآمد. در سال ۱۹۶۷ فدراسیون بین‌المللی اسکواش با شرکت ۷ کشور تاسیس شد و در سال ۱۹۹۲ نام آن به فدراسیون جهانی اسکواش (WSF) تغییر کرد

اسکواش (به انگلیسی: Squash، ریشه‌گرفته از واژگان squeeze together و crush) ورزشی راکتی است که به صورت تک‌نفره (۲ بازیکن) و دونفره (۴ بازیکن) در زمینی کاملا احاطه‌شده با دیوارهای معمولاً شیشه‌ای بازی می‌شود. شیشه‌ای بودن دیوارها تماشای بازی توسط تماشاگران را امکان‌پذیر می‌کند. در مسابقه‌های بین‌المللی دیوارهای بیشتری از جنس شیشه در نظر گرفته می‌شوند.

یکی از دشواری‌های اسکواش این است که برخلاف دیگر ورزش‌های راکتی، توپ در اغلب اوقات از پشت سر بازیکن می‌آید. اسکواش با توپ و راکت مخصوص بازی می‌شود. هدف اصلی این بازی، ضربه‌ای به توپ است که حریف نتواند به راحتی ضربه بعدی را به دیوار بزند و یا به دشواری واکنش نشان دهد.

لباس [ویرایش]

آرون اونز، نمونه‌ای از لباس بازیکنان

لباس بازی برای زنان و مردان بلوز بی‌آستین و شلوارک است و نام تیم در جلوی بلوز و شمارهٔ بازیکن در پشت و جلوی آن نوشته شده‌است. در بازی‌های بین‌المللی شماره‌های بازیکنان از ۴ تا ۱۵ است. بازیکنان بسکتبال معمولاً از کفش‌های ساقدار استفاده می‌کنند که از مچ پا حفاظت بیشتری می‌کند.

تخته [ویرایش]

تختهٔ ثابت

تختهٔ بسکتبال مستطیلی است به طول ۱٫۸۰ متر و عرض۱٫۰۵ متر که موقعیت آن در فضای بالای زمین در دو انتهای میدان است و یک مربع به طول59 سانتیمر وعرض49 سانتیمتر داخل آن قرار دارد و باید به گونه‌ای قرار گیرد که به اندازه ۱۲۰ سانتی متر با خط انتهای زمین فاصله داشته باشد. ارتفاع تخته از کف سالن برای بزرگسالان ۲٫۹۰متر و برای نوجوانان ونو نهالان بین ۲٫۷۰ متر و ۲٫۸۰ متر است .

انواع تخته [ویرایش]

نوعی از تخته‌ها به کمک میله‌هایی آهنی از سقف سالن آویزان می‌شوند که در هنگام عدم نیاز، می‌توان آن‌ها را بالا برد و به سقف سالن متصل کرد. این نوع تخته برقی است. نوعی دیگر از تخته‌ها با میله‌ای به زمین وصل و محکم می‌شوند. در نوعی دیگر، تخته به وسیلهٔ پایه‌ای متحرک بر روی زمین قرار می‌گیرد.

حلقه [ویرایش]

حلقهٔ بسکتبال در فاصلهٔ ۳۰ سانتی متری قاعدهٔ تخته به آن متصل می‌شود. قطر حلقهٔ بسکتبال ۴۵ سانتی متر و ارتفاع توری که به شکل سبد به آن متصل می‌شود ۳۰ سانتی متر است.

توپ بسکتبال [ویرایش]

توپ بسکتبال

در دو سال نخست که بازی بسکتبال ابداع شد، توپ فوتبال را برای بازی به کار می‌بردند. اما چون این توپ سبک بود در سال ۱۸۹۴ میلادی اولین توپ مخصوص بسکتبال توسط یک کارخانه دوچرخه سازی تولید شد که اندکی از توپ فوتبال بزرگ تر بود. در سال ۱۹۳۷ نوع دیگری توپ بسکتبال بزرگ تر اما سبک تر به بازار آمد و آنگاه در سال ۱۹۴۹ توپی ساخته شد به همین شکل و اندازه و وزن فعلی که هنوز هم مورد استفاده‌است. توپ بسکتبال بزرگتر از توپ‌های معمولی است و آن را از جنس چرم، لاستیک یا پلاستیک می‌سازند و هنگام استفاده باد می‌کنند. میزان فشار هوای داخل توپ باید به حدی باشد که در صورت رها شدن از ارتفاع ۱٫۸ متری، پس از اصابت به زمین کم تر از ۱٫۲ و بیش تر از ۱٫۴ متر از زمین بلند نشود. محیط یک توپ قانونی بسکتبال پس از باد شدن باید حداقل ۷۵ سانتیمتر و حداکثر ۷۸ سانتیمتر باشد. ضمن آنکه در این حال وزن توپ نباید کمتر از ۶۰۰ و بیشتر از ۶۵۰ گرم باشد. توپ این ورزش بزرگ‌ترین و سنگین‌ترین توپ بازی‌های دسته‌جمعی است.

1. توپ را می توان با یک یا هر دو دست به هر جهتی پرتاب کرد.
2. به توپ می توان با یک و یا هر دو دست به هر جهتی ضربه زد (مشت زدن به توپ مجاز نیست).
3. بازیکنان نمی توانند با توپ بدوند اما می توانند آنرا از محلی که دریافت کرده اند پرتاب کنند. بازیکنی که در حال دویدن با سرعت توپ را دریافت می‌کند درصورتیکه سعی در توقف کند مستثنی است.
4. توپ باید در یا بین دستان گرفته شود و از بدن نمی توان برای گرفتن توپ استفاده کرد.
5. تنه زدن، نگه داشتن، هل دادن، پشت پا زدن و یا ضربه زدن به بازیکن حریف به هر شکل مجاز نمی باشد. اولین تخلف از این قانون توسط هر یک از بازیکنان بعنوان خطا محسوب شده و دومین خطا باعث اخراج وی تا کسب امتیاز بعدی می گردد. در صورتیکه قصد آسیب رسانی مشهود باشد، بازیکن برای تمام طول بازی اخراج شده و حق جایگزینی ندارد.
6. مشت زدن به توپ خطا محسوب می‌شود و تخلف از قوانین شماره ۳، ۴ و ۵ خواهد بود.
7. در صورتیکه هر یک از طرفین ۳ خطای متوالی انجام دهد، یک گل برای حریف منظور خواهد شد (منظور از متوالی اینست که حریف در فاصله این خطاها مرتکب خطا نشود).
8. گل زمانی اتفاق می افتد که توپ با ضربه و یا پرتاب از زمین به داخل سبد وارد شده و در آن باقی بماند، مشروط بر اینکه مدافعین گل را لمس نکرده و مزاحمتی برای آن ایجاد نکرده باشند. در صورتیکه توپ روی کناره‌ها باقی بماند و حریف سبد را حرکت دهد، گل محسوب خواهد شد.
9. در صورتیکه توپ از زمین خارج شود باید توسط اولین نفری که آنرا لمس می‌کند به داخل زمین پرتاب گردد. در صورت اختلاف نظر، سرداور باید توپ را مستقیما بداخل زمین پرتاب کند. پرتاب کننده، برای پرتاب توپ از بیرون زمین، ۵ ثانیه زمان در اختیار دارد. در صورت تخلف، توپ به حریف واگذار می شود. اگرهر یک از طرفین در تاخیر بازی پافشاری کنند، سرداور خطای آن تیم را اعلام خواهد کرد.
10. داور مسئول قضاوت برای بازیکنان است و باید خطاها را یادداشت کرده و سرداور را پس از ۳ خطای متوالی مطلع کند. همچنین وی می تواند بازیکنان را بر اساس قانون ۵ اخراج کند.
11. سرداور مسئول قضاوت روی توپ است و باید در مورد زمانی که توپ در جریان بازی است یا خارج از زمین است و مالکیت توپ و همچنین محاسبه وقت تصمیم گیری کند. سرداور باید گل شدن توپ را تعیین کند، امتیازات را محاسبه نماید و سایر وظائف معمول سرداور را انجام دهد.
12. زمان بازی دونیمه ۱۵ دقیقه‌ای و یک استراحت ۵ دقیقه‌ای بین دونیمه است.
13. تیمی که بیشترین امتیازات را در این زمان بدست آورد برنده اعلام می‌شود. در صورت تساوی، با موافقت کاپیتانهای ۲ تیم، بازی تا کسب یک گل دیگر قابل ادامه است.

مینی بسکتبال ورزشی است که براساس بازی بسکتبال و برای بازیکنان 11 و 12 سال طرح‌ریزی شده است هر تیم شامل 12 بازیکن، یک مربی و یک سرپرست خواهد بود اندازه زمین 26 در 14 متر می ‌باشد. خطوط زمین مینی‌ بسکتبال با آنچه در زمین بسکتبال ترسیم می شود مشابه است با این تفاوت که در مینی بسکتبال خط پرتاب 3 امتیازی وجود ندارد تخته ‌ها بطور قائم در انتهای زمین قرار داده شده و با خطوط اصلی موازی است، اندازه تخته 90 × 120 سانتی متر می ‌باشد ارتفاع حلقه تا زمین 260 سانتی متر با قطر 45 سانتی متر می‌باشد توپ با محیط 73 سانتی متر و وزن 475 گرم برای مینی بسکتبال استفاده می ‌گردد زمان بازی 4 کوارتر 10 دقیقه‌ای است که زمان استراحت بین کوارترهای اول و دوم، سوم و چهارم 2 دقیقه و زمان استراحت بین دو نیمه بازی 10 دقیقه می باشد

با گذشت زمان قوانینی برای انجام بازی وضع شد. مثلا تعداد بازیکنان هر تیم ۹ نفر تعیین گردید. سپس به ۷ نفر تقلیل یافت و بالاخره این تعداد به ۵ نفر کاهش یافت و تثبیت شد. هر بازیکن می‌توانست در موقع وقوع خطا به جای کلیه بازیکنان تیم خود پرتاب آزاد را انجام دهد. هر تیم می‌توانست از شروع تا پایان بازی توپ را در زمین خود به طور دلخواه نگهداری نماید. هر بار که توپ گل می‌شد بازی با بین طرفین یا جامپ بال (به انگلیسی: jump ball) از وسط زمین ادامه می‌یافت. بازیکنان بلند قد می‌توانستند نزدیک سبد قرار گیرند و توپ را به آرامی در سبد جای دهند (قانون سه ثانیه وجود نداشت). در آن زمان سعی شد توجه مدیران مدارس و مسئولان سازمان‌های ورزشی را به آموزش بسکتبال جلب نمایند. باوجود این تلاش مداوم و پیگیر، آموزش بسکتبال برای مربیان حالت جنبی داشت و اساساً فعالیت آن‌ها در ورزش‌های رقابت‌آمیز دیگری مانند فوتبال آمریکایی متمرکز بود.

جیمز نای اسمیت یک پزشک کانادایی بود که با ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد و تابعیت آن کشور را گرفت . در سال ۱۸۹۱ یعنی زمانی که دکتر نای اسمیت در دانشگاه ورزش اسپرینگ فیلد (واقع در ایالت ماساچوست آمریکا) درس می‌داد، رئیس دانشگاه از او خواست ورزشی ابداع و اختراع کند که دانشجویان بتوانند در فصل زمستان در سالن به آن بپردازند تا آمادگی جسمانی خود را برای پرداختن به مسابقات میدانی فوتبال، هاکی و بیسبال، در فصل بهار و تابستان حفظ کند .

نخستین تیم بسکتبال دانشگاه کانزاس در ۱۸۹۹ میلادی

دکتر نای اسمیت پس از بررسی رشته‌های موجود ورزشی، دریافت که ورزش جدید باید :

• توپ در آن نقش داشته باشد .
• به صورت گروهی به اجرا در آید .
• اصل رقابت در آن رعایت شود .
• و بر مهارت استوار باشد .
• هیچ گونه خشونتی و برخوردهای سخت بدنی مبتنی نباشد .

حاصل این افکار و اندیشه‌ها ورزشی شد به نام بسکتبال که امروزه پس از سپری شدن نزدیک به یک قرن و اندی از اختراع آن، از پر طرفدارترین و هیجان انگیزترین رشته‌های ورزش بین‌المللی است . دکتر نای اسمیت در شروع کار دو سبد که مخصوص حمل میوه بود بر دیوار دو طرف سالن ورزش دانشگاه و در ارتفاعی بلندتر از قد یک انسان قد بلند نصب کرد و به دو گروه از ورزشکاران جوان دانشگاه آموزش داد که توپی را دست به دست بدهند و سعی کنند آن را به درون سبد بیندازند . در این حال، تیم مقابل باید بکوشد که مانع از انجام این کار شود و توپ را هم از چنگ حریف بربایند و تصاحب کند. نخستین مسابقه‌ای که به این ترتیب و به صورتی تجربی ترتیب یافت میان دو تیم ۹ نفره در کالج اسپرینگ فیلد بود و اولین گل تاریخ بسکتبال را هم یکی از بازیکنان به نام «ویلیام چیلس» به سبد انداخت . بعدها شخصی به نام «فرانک ماهان» با توجه به اینکه در زبان انگلیسی سبد را بسکت (به انگلیسی: BASKET) و توپ را بال (به انگلیسی: BALL) می‌گویند، این ورزش را بسکتبال نامید . دکتر نای اسمیت، برای آنکه بازی بسکتبال خشن نشود، مقررات دقیقی برای آن به وجود آورد . بعضی از مقررات اولیه بسکتبال چنین بود :

• بازیکنان حق نداشتند توپ را از دست هم بربایند .
• بازیکنی که توپ را در اختیار داشت، نباید با آن راه برود یا بدود .
• هل دادن و هر نوع خشونت ممنوع بود .
• فقط بازیکنانی که توپ را در اختیار نداشتند می‌توانستند به هر طرف بدوند و جا بگیرند .
• بازیکن توپ به دست باید توپ را به طرف یاران خود پرتاب کند و به آنها برساند .

تیم بسکتبال زنان دانشگاه ترینیتی در ۱۹۱۵

در آغاز، ته سبد هم بسته بود و هر بار که توپ به درون سبد می‌افتاد باید کسی به کمک نردبان توپ را از سبد بیرون بیاورد . در سال ۱۸۹۲ شخصی به نام «لئو آلن» سبد بسکتبال را که تا آن روز از ترکه چوب یا الیاف بود و به همین دلیل به زودی پاره و فرسوده می‌شد، از سیم بافت تا استحکام بیشتری داشته باشد .

دیری نگذشت که این ورزش جدید طرفداران زیادی در میان دانشجویان دانشگاه اسپرینگ فیلد و دیگر دانشگاه‌ها یافت .دکتر نای اسمیت هم مقررات و قوانین بسکتبال را کامل تر کرد و نسخه‌هایی از آن را به هر دانشگاه یا باشگاهی که علاقمند بود ارسال داشت . این مقررات در سال ۱۸۹۲ میلادی به صورت کتابچه‌ای برای استفاده عموم منتشر شد . کشور کانادا نخستین کشور خارجی بود که ورزش بسکتبال به آن راه یافت . دیگر کشورها هم بتدریج و در سال‌های بعد پذیرای این ورزش جدید شدند : فرانسه در سال ۱۸۹۳، چین و هندوستان در سال ۱۸۹۴، انگلستان در سال ۱۸۹۴ ژاپن در سال ۱۹۰۰ و .. . نخستین مسابقه رسمی بسکتبال در سال ۱۸۹۶ بین دو تیم از دو دانشگاه شیکاگو و آیوا برگزار شد . نتیجه این بازی تاریخی ۱۵ بر ۱۲ به سود تیم دانشگاه شیکاگو بود . در سال ۱۹۳۰ دکتر نای اسمیت کتابی درباره خواص بسکتبال تالیف کرد تا نشان دهد که بازی بسکتبال گرچه بسیار پر تحرک است اما حتی برای سالمندان هم خطری ندارد و آسیبی متوجه اعضای حیاتی بدن (قلب و کلیه) نخواهد شد .

زادگاه بازی بسکتبال آمریکاست . این بازی در اوایل پاییز سال ۱۸۹۱ میلادی توسط شخصی به نام جیمز نای اسمیت پایه ریزی و ابداع شد . اما، از قرن‌ها پیش در میان ساکنان نقاط مختلف قاره آمریکا، به ویژه آمریکای مرکزی و جنوبی انواعی از بازی و مسابقه رایج بوده که کم و بیش به بسکتبال شباهت داشته‌است .

سابقه تاریخی: در کشورایران، نوعی بازی سنتی و قدیمی در میان گله دارها متداول است که آن را (پاتو) (PATO) می‌نامند . در این بازی، دو تیم سوار بر اسب در می‌دانی وسیع به تاخت و تاز می‌پردازند و هر تیم کوشش می‌کند توپی را که شش حلقه (مانند دستگیره) بر بدنه آن هست، با پرتاب کردن و پاس دادن به یاران خودی، به آن سوی میدان برساند و از حلقه و توری سبدی که در انتهای میدان بر روی ستونی چوبی نصب شده، عبور دهد . این بازی تا حدی شبیه بسکتبال است اما شباهت بازی پوک تاپوک با ورزش بسکتبال بیش از پیش است . پوک تاپوک، در میان اقوام متمدن قاره آمریکای جنوبی و مرکزی رواج بسیار داشت به ویژه اقوام مایا و تولتک (در ناحیه مکزیک کنونی) این بازی با توپ و حلقه‌های ثابت در میدانی وسیع انجام می‌شد .

بَسکِتبال یک ورزش گروهی با کمک توپ است. هدف هر تیم از انجام بازی کسب امتیاز از طریق انداختن توپ در داخل حلقه تیم مقابل می‌باشد، لذا تاکید فراوانی بر تقویت مهارت‌های پرتاب صورت می‌گیرد. هر توپی که از حلقه حریف عبور کند و داخل آن برود گل نامیده می‌شود.

سعدی جهانگردی خود را در سال ۱۱۲۶ آغاز نمود و به شهرهای خاور نزدیک و خاور میانه، هندوستان، حبشه، مصر و شمال آفریقا سفر کرد(این جهانگردی به روایتی سی سال به طول انجامید)؛ حکایت‌هایی که سعدی در گلستان و بوستان آورده‌است، نگرش و بینش او را نمایان می‌سازد. وی در مدرسه نظامیه بغداد دانش آموخته بود و در آنجا وی را ادرار بود. در سفرها نیز سختی بسیار کشید، او خود گفته‌است که پایش برهنه بود و پاپوشی نداشت و دلتنگ به جامع کوفه درآمد و یکی را دید که پای نداشت، پس سپاس نعمت خدایی بداشت و بر بی کفشی صبر نمود. آن طور که از روایت بوستان برمی آید، وقتی در هند بود، سازکار بتی را کشف کرد و برهمنی را که در آنجا نهان بود در چاله انداخت و کشت؛ وی در بوستان، این روش را در برابر همه فریبکاران توصیه کرده‌است. حکایات سعدی عموماً پندآموز و مشحون از پند و و پاره‌ای مطایبات است. سعدی، ایمان را مایه تسلیت می‌دانست و راه التیام زخم‌های زندگی را محبت و دوستی قلمداد می‌کرد. علت عمر دراز سعدی نیز ایمان قوی او بود

زمین بازی [ویرایش]

ابعاد زمین والیبال

• طول زمین ۱۸ و عرض آن ۹ متر می‌باشد و فارغ از هر گونه برجستگی یا فرورفتگی است.
• زمین توسط خطوطی به عرض ۵ سانتیمتر علامت گذاری می‌شود. این اندازه‌گیری از گوشه زمین است.
• خطی به عرض ۵ سانتیمتر میان خطوط کناری در زیر تور کشیده شده‌است و زمین را به دو قسمت مساوی تقسیم می‌کند و به اسم خط مرکزی شناخته می‌شود.
• خطوطی به طول ۹ و عرض ۵ سانتیمتر در ۳ متری خط مرکزی بطور موازی کشیده شده‌است و به عنوان خط پایان شناخته می‌شود. منطقه حمله به خط مرکزی محدود است.
• در هر قسمت زمین، منطقه سرویس توسط دو خطوط به طول ۱۵ و عرض ۵ سانتیمتر مشخص شده و در بیست سانتیمتری خط پایان و عمود بر آن قرار گرفته‌است. یکی از این خطوط در امتداد خط کناری و دیگری در ۳ متری سمت چپ خط کناری راست قرار گرفته‌است.
• حداقل درجه حرارت زمین سرپوشیده ۱۰ درجه‌است.

تور [ویرایش]

تور والیبال

• طول تور ۵/۹ و عرض آن ۱ متر است. و از سوراخ‌های مربع شکلی به ضلع ۱۰ سانتیمتر تشکیل شده‌است. پارچه‌ای از جنس کتانی به ضخامت ۵ سانتیمتر به لبه بالایی تور دوخته شده‌است.
• ارتفاع تور از مرکز زمین 2.43 متر است. تعیین ارتفاع تور برای خردسالان و نوجوانان به عهده مجمع ملی گذاشته می‌شود. هر دو انتهای تور از زمین به یک فاصله هستند و نباید حتی ۲ سانتیمتر بالاتر از اندازه مقرر باشند.
• پارچه‌ای از جنس کتانی که عرض آن ۵ سانتیمتر بوده و سفید رنگ می‌باشد، در کناره‌های تور و عمود بر لبه‌های آن کشیده می‌شود.

تور برای بانوان 2/33 است

توپ [ویرایش]

توپ والیبال

توپ به شکل کروی و از جنس چرم است و شامل توپی لاستیکی یا ماده‌ای از این قبیل می‌شود. قسمت رویی آن سه رنگ است زرد و آبی و سفید باشد. *محیط: ۶۵ الی ۶۷ سانتیمتر

• وزن: ۲۵۰ الی ۲۸۰ گرم

تیم‌ها [ویرایش]

• هر تیم شامل ۶ بازیکن می‌شود.
• سه بازیکن در خط جلو و سه بازیکن در خط عقب قرار می‌گیرند.
• هر تیم دارای 6 تعویض است و هر بازیکن میتواند 2 بار تعویض شود ، یعنی هر بازیکن میتواند یک بار داخل و یک بار خارج شود .
• زمانی که توپ سرو می‌شود، سه بازیکن خط جلو باید در جلوی بازیکنان خط عقب قرار گیرند.
• بازیکن از قطاع دایره سمت راست خط عقب با یک دست سرو می‌زند.
• زمانی که توپ در زمین وارد می‌شود، بازیکنان می‌توانند برای پرتاب توپ به هر نقطه‌ای حرکت کنند، حتی اجازه دارند که برای جلوگیری از تماس توپ با زمین، به خارج از زمین بروند.

دو تیم ۶ نفری با یکدیگر روبرو می‌شوند. داور در بالای تور قرار گرفته و ناظر بر اجرای مسابقه بوده و سوتی در دست دارد. سرداور نیز مقابل او قرار می‌گیرد. در اینجا تیمی که سرویس را دریافت می‌کند، منتظر توپ می‌شود. بازیکنان در وضعیت آماده‌باش بوده و دست‌ها، انگشتان، بازوها و پاها در حالات مطلوب قرار می‌گیرند. بازیکنان در مرکز زمین می‌ایستند و در این محل بیشتر حمله‌ها شکل می‌گیرد، به طوری که یکی از آن‌ها در نزدیک تور ایستاده و بقیه بازیکنان فرم w را تشکیل می‌دهند.

داورها و مسئولین [ویرایش]

هر مسابقهٔ والیبال دو داور اصلی دارد یکی داور اول که در بالای تور می‌باشد و دیگری داور دوم می‌باشد که روبروی داور اول می ایستد و در مواقعی خاص اجازهٔ صوت زدن نیز دارد. چهار داور خط دور تا دور زمین والیبال می ایستند و با پرچم داور اول را در امر قضاوت یاری می دهند. دو داور هم پشت میز منشی هستند یکی داور منشی و دیگری هم کمک منشی که کار ثبت امتیازات، تعوبض‌ها و اخطارها را بر عهده دارند. سرداور هم به عنوان ناظر می بایست در تمام دیدارها حضور داشته باشد.

حرکت توپ در هوا (والی) [ویرایش]

دفاع سه نفره روی تور

• پاس بالای سر، یکی از مشخص‌ترین عملیات والیبال است.
• هرگز نباید به توپ مشت زد، بلکه باید آن را با دو دست پاس داد. پاس دادن از عقب نیز نشان‌دهنده همین عمل است.
• پاس دادن، ست زدن و فرستادن توپ‌های بلند از بالای تور صورت می‌گیرد.
• حرکت توپ در هوا در پرتاب آرام توپ از بالای تور اجرا می‌شود.
• اگر قبل از تماس با توپ دست‌ها دور شوند، توپ به وسط پیشانی برخورد خواهد کرد.
• همیشه باید به توپ نگاه کرد. ابتدا پاها را حرکت داده، آن‌ها را خم کرده و بدن را در زیر توپ قرار داد. به منظور حفظ تعادل و توازن یکی از پاها را به آرامی در جلوی پای دیگر قرار داده، زانوها را خم کرده و سپس باید تمام بدن را راست کرد. به عنوان یک قانون کلی شست‌ها را در حالت اشاره به طرف عقب و بینی نگهدارید. بازوها را راحت قرار داده و تا آن جایی که امکان دارد حرکات را بسیار ساده انجام داد. شست و دو انگشت اول به این عمل قدرت بخشیده و بقیه انگشتان به آن جهت می‌دهند.
• بهترین و معمول‌ترین مرحله والیبال (حرکت توپ در هوا) می‌باشد. برخی معتقدند که برای شروع تمرینات می‌توان از بادکنک استفاده کرد. تمرین پرتاب توپ پس از پرش برای گرفتن آن بسیار موثر است و مفید. البته همیشه پس از رسیدن توپ به نقطه اوج این عمل را انجام ندهید.

سرویس [ویرایش]

بازیکن در حال زدن سرویس

• سرویس عملی است که به منظور وارد کردن توپ در بازی به کار می‌رود.

در هنگام سرویس زدن باید به نکات زیر توجه کرد : ۱- هنگام ضربه زدن به توپ (سرویس)حتما باید توپ را به اندازه کافی و به دور از هر دودست پرتاب کرد و با یک دست به توپ ضربه زده شود. ۲- هنگام سرویس زدن نباید پاها را روی خط و یا درون زمین خودی قرار داد و باید از خط فاصله داشته باشد. ۳- توپ حتماً باید از تور عبور کرده و درون زمین حریف پرتاب شود (قبلا اگر هنگام سرویس زدن توپ به تور برخورد می‌کرد خطا محسوب می‌شد ولی در حال حاضر خطایی محسوب نمی‌شود).

پلیومتریک [ویرایش]

به حرکاتی گفته میشود که باعث افزایش سرعت و پرش فرد میشود

تحت تأثیر محبوبیت فراوان بسکتبال در بین عامه، مورگان تصمیم گرفت برای دانشجویان خود ورزشی را به وجود آورد که بازی از روی تور انجام گیرد و لذت بخش باشد. مورگان با استفاده از تویی توپ بسکتبال که به دلیل سبکی وزن، به دست‌ها آسیب نمی‌رساند، بازی را شروع کرد. با وجود این که به طور آهسته و کند از Y.M.C.A آغاز شد ولی طولی نکشید که در کلیه شهرهای ماساچوست و نیوانگلند عمومیت یافت. در اسپرینگ فیلد، دکتر ت. آهالستیگ با مشاهده بازی، مینتونت را به والیبال تغییر نام داد، زیرا قصد اساسی از بازی کردن، فرستادن و برگشت دادن (رد و بدل کردن) توپ از روی تور است که کلمه والیبال، در معنا، این نیت را مشخص می‌سازد. با اینکه والیبال در آغاز ورزشی سالنی بود و در محل‌های سرپوشیده انجام می‌شد و اساسا برای فعالیت‌های سرگرم کننده پیشه‌وران و تجار اختصاص یافته بود ولی کم‌کم به زمین‌های روباز کشیده شد و به عنوان یکی از فعالیت‌های جالب توجه تابستانی درآمد و به شدّت پیگیری می‌شد.

در آغاز برای بازی والیبال قوانین خاصی تدوین نشده بود، هر فرد و در هر کشوری به میل خود و به طریق مختلف با توپ بازی می‌کرد. رفته‌رفته والیبال در مناطق و نواحی مختلف جهان گسترش می‌یافت.

کم‌کم قوانینی برای این بازی وضع شد و روش‌ها و حرکات تکنیکی جایگزین حرکات قبلی گردید. در سال ۱۹۰۰ پذیرفته شد که امتیازات هر ست بازی ۲۱ پوئن (امتیاز) باشد. در سال ۱۹۱۲ سیستم چرخش به تصویب رسید. در سال ۱۹۱۷ پذیرفته شد که هر ست بازی ۱۵ امتیاز باشد. در سال ۱۹۱۸ تعداد بازیکنان هر طرف زمین ۶ نفر پیشنهاد شد، که مورد قبول عامه قرار گرفت. در سال ۱۹۲۱ موافقت شد که هر تیم با حداکثر سه ضربه توپ را به طرف دیگر بفرستد. در سال ۱۹۲۳ اندازه زمین بازی ۹×۱۸ متر تعیین شد.

به مرور در سال‌های بعد، قوانین فراوانی برای این بازی وضع شد و در بسیاری از قوانین قبلی نیز تغییراتی حاصل گشت. هم‌اکنون نیز هر چهار سال یک بار در کنگره جهانی والیبال تغییراتی در قوانین بازی به تصویب می‌رسد. از جدیدترین و مهمترین قوانین مانند تغییر روش امتیازگیری به رالی، سقف امتیاز ۲۵ برای ست‌های اول، دوم، سوم و چهارم و امتیاز ۱۵ برای ست پنجم و افزودن بازیکن آزاد،

اولین کشور خارجی که والیبال را پذیرفت، کشور کانادا و به سال ۱۹۰۰ بود. اساسا نهضت Y.M.C.A (سازمان جوانان مسیحی) در معرفی این ورزش به دیگر کشورهای جهان و گسترش آن، سهم فراوانی دارد.

بازی والیبال در پایان سال ۱۹۰۰ به هندوستان و در سال‌های ۱۹۰۵ به کوبا، ۱۹۰۹ به پورتوریکو، ۱۹۱۰ به فیلیپین، ۱۹۱۲ به اورگوئه، ۱۹۱۳ به چین و ۱۹۱۷ به ژاپن و به تدریج از سال ۱۹۱۴ به بعد توسط سربازان آمریکایی و مستشاران و اشخاص دیگر به کشورهای اروپایی از قبیل فرانسه، چکسلواکی، لهستان، شوروی، بلغارستان معرفی شد و گسترش یافت.

پذیرش این ورزش در اروپا در ابتدا کند بود. فرانسه، چکسلواکی و لهستان سه کشوری بودند که قبل از دیگران اقدام به تشکیل فدراسیون ملی والیبال در کشور خود نمودند. شوروی که در سال ۱۹۲۳ اقدام به تأسیس انجمن ملی والیبال نمود، برای پیشرفت و دگرگونی آن فعالیت زیادی به عمل آورد. شوروی از کشورهایی است که در پیشرفت تکنیک و تاکتیک والیبال و تنظیم قوانین در جهان سهم به سزایی دارد و همواره از قدرت‌های بزتر این ورزش بوده‌است.

کشورهای فرانسه، چکسلواکی و لهستان پس از تشکیل فدراسیون ملی مصمم شدند که با کمک کشورهای دیگر فدراسیون جهانی والیبال را تأسیس نمایند و در سال ۱۹۳۶ به هنگام بازی‌های المپیک در برلین آلمان در این زمینه فعالیت زیادی نمودند ولی با آغاز جنگ جهانی دوم و طغیان آن در اروپا اقدامات آنان متوقف شد. به طور کلی تغییرات و پیشرفت والیبال را می‌توان به سه دوره تقسیم نمود، دوره اول از سال آغاز تا سال ۱۹۱۸، دوره دوم از سال ۱۹۱۹ تا سال ۱۹۴۶ و دوره سوم از سال ۱۹۴۷ به بعد که تغییرات و پیشرفت اساسی والیبال در دوره سوم صورت پذیرفته‌است. پس از جنگ جهانی دوم، فعالیت‌های فراوان برای حرکت جدید به والیبال مجدداً آغاز شد و اولین مسابقه بین‌المللی در قاره اروپا بین تیم‌های ملی فرانسه و چکسلواکی در پاریس برگزار گردید. و در آوریل ۱۹۴۷ کنگره‌ای با شرکت نمایندگان چهارده کشور از سراسر جهان در پاریس برگزار و موافقت شد که فدراسیون بین‌المللی والیبال (F.I.V.B) در پاریس تشکیل شود و پل لیبود فرانسوی به عنوان اولین رئیس انتخاب شود.

امروزه این فدراسیون حدود ۲۱۷ کشور عضو دارد (سال ۲۰۰۷) و بیش از ۲۰۰ میلیون نفر از مردم جهان والیبال بازی می‌کنند. اولین رئیس فدراسیون جهانی والیبال پل لیبود تا سال ۱۹۸۴ (یعنی ۳۷ سال) ریاست را برعهده داشت.

پس از تأسیس فدراسیون جهانی والیبال، کمیته‌های مختلفی در داخل آن به وجود آمد و برنامه مسابقات رسمی جهانی تنظیم و آغاز شد. در سال ۱۹۴۹ اولین دوره مسابقات جهانی والیبال برای مردان در پراگ و در سال ۱۹۵۲ دومین دوره مسابقات جهانی مردان و اولین دوره مسابقات جهانی زنان در مسکو برگزار شد. برنامه این مسابقات بطور منظم هر چهار سال یک بار تاکنون در کشورهای مختلف انجام شده‌است.

در سال ۱۹۶۴ مسابقات والیبال مردان و زنان به برنامه بازی‌های المپیک ۱۹۶۴ توکیو اضافه شد. علاوه بر مسابقات قهرمانی جهان و المپیک، مسابقات والیبال مردان و زنان در سراسر جهان با عنوان‌های جام جهانی، لیگ جهانی، قهرمانی اروپا، پان آمریکن، قهرمانی آسیا، بازی‌های آسیایی، والیبال ساحلی، یونیور سیاد، قهرمانی آفریقا، ارتش‌های جهان، گراندپری زنان، راه‌آهن‌های جهان، قهرمانی ناشنوایان، قهرمانی معلولین، پارالمپیک معلولین، قهرمانی کشورهای عربی، چهار تیم برتر، جایزه بزرگ، ستاره‌ها و تورنمنت‌های جهانی و دوستانه و غیره در گروه‌های سنی نوجوانان، جوانان و بزرگسالان بطور منظم انجام می‌شود. در تاریخچه والیبال جهان باید کشور ژاپن را به عنوان دگرگون کننده تکنیک‌ها، تاکتیک‌ها و آمادگی جسمانی در والیبال معرفی نمود (دگرگون کننده در سرویس، ساعد، انواع تاسخ‌ها، توپ‌گیریخ و انواع آبشارهای سرعتی با پاس‌های کوتاه الف و ب و ترکیبی و به ویژه بدنسازی).

والیبال ورزش مورد علاقه سربازها در جنگ جهانی دوم بود. ورزش والیبال که در ابتدا مینتونت (Mintonette) نامیده می‌شد در سال ۱۸۹۵ - یعنی چهار سال پس از تولد بسکتبال - توسط فردی بنام ویلیام جی. مورگان ابداع شد. مورگان متولد سال ۱۸۷۰ در شهر نیویورک بود که پس از تحصیل در کالج جوانان مسیحی مسئولیت تهیه برنامه‌های ورزشی برای سلامتی و تندرستی مردان به او واگذار شده بود.

او این بازی را با ترکیب بازی‌های بسکتبال، تنیس و هندبال ایجاد کرد و هدفش طراحی ورزشی بود که برای افرادی که تمایل به تحرک کمتری دارند، مناسب باشد.

قوانین بازی در ابتدا بسیار ساده بود چرا که بیشتر از آن که شبیه ورزش باشد، یک تفریح محسوب می‌شد اما به تدریج پس از آن که این ورزش در کشورهای دیگر – به خصوص فیلیپین - نیز علاقه‌مندانی یافت، لزوم تدوین قوانین رسمی برای آن احساس شد.

تور اولیه‌ای که برای این بازی در نظر گرفته شده بود با ایده از تنیس، ۲ متر انتخاب شد و با توپ بسکتبال شبیه به بازی هندبال انجام می‌شد. این ورزش تا سال ۱۹۰۰ توپ مخصوصی برای خود نداشت و با هر توپی - از جمله توپ بسکتبال – آن را بازی می‌کردند. هدف هر تیم آن بود که توپ را در زمین حریف فرود بیاورد و در این راه توپ در دست یاران خودی می‌چرخید. در سال ۱۹۱۲ امتیازهای هر گیم ۲۱ تعیین شد و ارتفاع تور نیز بیشتر شد.

فیلیپینی‌ها اولین قانون مدون برای این بازی را در سال ۱۹۱۶ تهیه کردند و به دنبال آن در سال ۱۹۲۸ اتحادیه والیبال ایالات متحده آمریکا تشکیل شد و به وضع قوانین این ورزش اقدام کرد.

والیبال یک ورزش گروهی است که در آن بازیکنان هر تیم در دوسوی یک تور قرار گرفته و سعی می‌کنند تا توپ را با گذراندن از تور در زمین تیم مقابل فرود آوردند.

والیبال در سال ۱۸۹۵ در کشور آمریکا متولد شد و شهرت جهانی آن پس از المپیک ۱۹۶۴ توکیو که برای اولین بار در برنامه بازی‌های المپیک قرار گرفت، فراگیر شده‌است.

والیبال تقریبا در تمام دنیا بازی می‌شود اما در شرق آسیا، برزیل، ایتالیا محبوب‌تر است. این رشته تقریبا برای تمام گروه‌های سنی مناسب است. انجام بازی والیبال فضای زیادی احتیاج ندارد و وسایل آن که شامل توپ و تور می‌باشد گران نیستند.

زمین بازی یک مستطیل در اندازه ۴۰ متر در ۳۰ متر است. منطقه ایمنی پیرامون زمین دست کم ۱ متر از خط‌های طولی زمین فاصله دارد و در قسمت خط گل نیز ۲ متر دورتر از خط گل می باشد. پهنای خط کشی زمین بازی، در هندبال ۵ سانتیمتر می‌باشد اما خط کشی میان دو تیر یک دروازه ۸ سانتیمتر پهنا دار.

• سایز III : در بازی مردان، بزرگتر از ۱۶ سال: محیط توپ هندبال ۵۸ تا ۶۰ سانتیمتر و وزن آن ۴۲۵ تا ۴۷۵ گرم است.
• سایز II : در بازی زنان، پسران نوجوان بین ۱۲ تا ۱۶ سال و دختران بزرگتر از ۱۴ سال : محیط توپ هندبال ۵۴ تا ۵۶ سانتیمتر و وزن آن ۳۲۵ تا ۳۷۵ گرم است.
• سایز I : خردسالان بزرگتر از ۸ سال: محیط توپ ۲۹۰ تا ۳۳۰ و وزن توپ ۵۰ تا ۵۲ گرم است.

در بازی استاندارد برای افراد بالای ۱۶ سال، در دو نیمه ۳۰ دقیقه ای و یک زمان استراحت ۱۰ دقیقه ای میان این دو نیمه برگزار می شود. برای افراد ۱۲ تا ۱۶ سال، در دو نیمه ۲۵ دقیقه ای و یک زمان استراحت ۱۰ دقیقه ای میان این دو نیمه برگزار می شود. برای افراد ۸ تا ۱۲ سال، در دو نیمه ۲۰ دقیقه ای و یک زمان استراحت ۱۰ دقیقه ای میان این دو نیمه برگزار می شود.

هندبال ورزشی گروهی است که دو تیم شرکت کننده در آن، هر کدام دارای هفت بازیکن هستند، از این هفت بازیکن یک نفر به عنوان دروازه‌بان جلوی دروازه می‌ایستد. در ورزش هندبال بازیکنان برای کسب امتیاز باید توپ را درون دروازه حریف جای دهند. در این ورزش از دست برای پاس دادن و شوت کردن استفاده می‌شود. در هندبال تیمی برنده است که تعداد گل بیشتری بزند. این بازی در سال ۱۹۲۰ ابداع گردید. مدت استاندارد بازی هندبال دو نیمه ۳۰ دقیقه‌ای است.

هندبال داخل سالن، هندبال روی چمن، هندبال ساحلی (شنبال)، هندبال چکی، هندبال آمریکایی و هندبال گالیک، اقسام مختلف هندبال هستند. به هندبالی که به صورت امروزی و در داخل سالن انجام می‌شود، هندبال تیمی، هندبال المپیکی و هندبال اروپایی نیز می‌گویند. هندبال روی چمن و هندبال چکی از انواع خارج سالنی هستند که در گذشته بیشتر مرسوم بوده‌اند. نوع دیگر هندبال که در ساحل‌ها برگزار می‌گردد، هندبال ساحلی یا شنبال (به انگلیسی: sandball) است. شکل و روش هندبال آمریکایی و هندبال گالیک کاملا" با هندبال مرسوم و آنچه که در المپیک برگزار می‌گردد، متفاوت است. ورزش هندبال یک ورزش سریع است که دارای برخوردهای بدنی فراوان است.

در اینجا برخی اطلاعات اساسی درباره تغذیه در جریان مسابقات ارائه می‌شود:

• همواره غذای خیلی کم بهتر است از غذای خیلی زیاد.
• در فاصله زمان ۴۵ دقیقه مانده به یک مسابقه، چیزی نخورید اما آب یا یک آب میوه کوچک بلامانع است.
• به هنگام روز، خوردن موز، ماست، بیسکویت و میوه بلامانع است، اما هرگز ۹۰ دقیقه پیش از یک مسابقه، آنها را نخورید.
• نگذارید بدن شما دچار کم‌آبی شود، لذا آب و آب‌میوه بنوشید.
• در روز مسابقه، از خوردن خشکبار، گوشت، دونات ۲۴ و غذاهای نپخته خودداری ورزید.
• اگر شما جزو شناگرانی نیستید که باید شب در فینال شرکت کنید، یک شام خوب بخورید و از خوردن گوشت و غذاهای با چربی زیاد پرهیز کنید.

شنای امدادی [ویرایش]

نوعی شنا که چهار نفر به صورت گروهی و به طور امدادی طول مسیر مسابقه را طی می‌کنند.

شنای استقامت [ویرایش]

نوعی مسابقه شنا با مسافت‌های طولانی به وسیله انواع شناها که معمولاً در آب‌های آزاد صورت می‌پذیرد.

شنای مختلط [ویرایش]

نوعی مسابقه شنا که در آن از چهار نوع شنای مختلف کرال سینه، کرال پشت، قورباغه و پروانه استفاده می‌گردد.

شنای آزاد [ویرایش]

نوعی مسابقه شنا که شناگر برای طی کردن مسیر مسابقه مجاز است از تمامی شناهای موجود استفاده کند.

• شنای قورباغه
• شنای پروانه
• کرال پشت
• کرال سینه
• شنای سگی

شنا یک ورزش سالم است و در مقایسه با ورزش‌های دیگر خطرات کمتری در پی دارد. با این وجود تعداد کمی خطرات وجود دارد که در زیر می‌آید:

• غرق شدن و استنشاق آب به دلیل:
  • شرایط ناسازگار آب که باعث آبپوشیدگی یا آب گرفتگی شناگر می‌شود یا استنشاق آب را در پی دارد
  • این که دیگران برای بازی یا عمداً سرمان را به زیر آب فشار دهند
  • خستگی مفرط یا بی هوشی
  • ناتوانی از طریق بیهوشی حاصل از شنا در آب‌های کم عمق (یا بیهوشی غواص که نفس را زیر اب حبس کرده)، حمله قلبی، نارسایی سینوس‌های شریانی یا شنای بیش از حد
• اثرات مضر زیر آب ماندن:
  • غرق شدن ناشی از استنشاق آب شور که حباب‌هایی در ریه‌ها ایجاد می‌کند که تنفس را مشکل می‌کند
  • علایم بیماری و سندرم ناشی از استنشاق آب شور
  • شوک دمایی ناشی از پریدن در آب (خیلی سرد یا خیلی گرم) باعث ایست قلبی می‌شود
  • برآمدگی استخوانی در کانال گوش که نتیجه فرو رفتن طولانی مدت آب در کانال گوش است و موسوم به گوش شناگران است
• قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی:
  • کلر گند زدا pH آب را افزایش می‌دهد. مقدار زیاد pH ممکن است باعث سوزش چشم یا پوست شود[۱]
  • استنشاق کلرٍ؛ استنشاق طولانی مدت مقادیر کم کلر موجود درسطح آب ممکن است اثرات مخربی بر ریه‌ها بگذارد به خصوص برای کسانی که آسم دارند. این مشکل ممکن است با استفاده از استخر‌هایی که سیستم تهویه بهتری دارند حل شود. با یک استخر روباز با نتیجه بهتری مواجه می‌شویم.
  • قرار گرفتن طولانی مدت در برابر کلر اثرات مخرب آرایشی دربر دارد. مثلا رنگ مو را تغییر می‌دهد. کلر ساختار مو را خراب می‌کند و آن را مجعد و پیچیده می‌کند. کلر می‌تواند مس را در خود حل کند که این خاصیت باعث می‌شود رنگ مو تغییر کند. مراقبت خوب از استخر می‌تواند مقدار مس موجود در آب را کاهش دهد. تر کردن مو با استفاده از مایعات لغزنده مخصوص قبل از ورود به استخر می‌تواند جذب مس را کاهش دهد.
  • کلر حتی بعد از چند بار شستن معمولاً به صورت بی آب روی پوست باقی می‌ماند. این کلر وقتی دوباره در یک ترکیب آبدار (آبپوشیده) برگردد بدبو می‌شود (وقتی بزاق روی آن ریخته شود یا در طی دوش گرفتن و غیره)
• عفونت:
  • آب بسته به نوع آن محل ایده آلی برای باکتری‌ها، انگل‌ها، قارچ‌ها و ویروس‌ها است.
  • عفونت پوست حاصل از شنا یا حمام باعث بیماری ترک خوردن بین انگشتان پا می‌شود. آسان‌ترین روش برای رفع این مشکل تمیز کردن بین انگشتان پاست. [۲]
  • انگل‌های میکروسکپی مثل کریپتوسپوریدیوم می‌توانند در برابر کلر مقاومت کنند و اگر شناگر آن را ببلعد دچار بیماری‌های اسهالی می‌شود.
  • بیماری‌های گوش، التهاب گوش میانی، التهاب گوش خارجی
  • وقتی تعادل میزان کلر موجود در آب به هم بخورد ممکن است بیماری‌های جدی همچون برونشیت مزمن و آسم به وجود آید.
• فعالیت‌های خود شناگران:
  • صدمات ناشی از فعالیت زیاد؛ به عنوان مثال شنای پروانه مسابقه‌ای (پروانه سرعت، و نه استقامت) ممکن است باعث مقداری کمر درد شود شامل شکستن استخوان‌های ستون فقرات در موارد نادر و درد شانه‌ها پس از سالهای متمادی تمرین، شنای قورباغه ممکن است باعث درد مچ پا و درد مفاصل ران شود، شنای آزاد و کرال پشت ممکن است باعث ورم زانو شود.
  • نفس نفس زدن بیش از حد برای نگه داشتن نفس در زیر آب باعث می‌شود که دی اکسید کربن در خون کم شود و در نتیجه کم شدن متوالی هوشیاری بموجب بیهوشی می‌شود.
• شرایط نامساعد جوی و وضع نابسامان آب:
  • جریان‌ها از جمله موج و رودها می‌تواند خستگی مفرط را به دنبال داشته باشد و شناگران را به دور از ناحیه سالم هدایت کند یا آنها را به زیر آب بکشد.
  • باد، موج را زیاد می‌کند و می‌تواند باعث از دست رفتن کنترل شناگر شود.
  • کم شدن حرارت بدن در اثر شنا در آب‌های سرد می‌تواند به سرعت باعث خستگی مفرط یا بیهوشی شود.
  • شدت آفتاب سوختگی می‌تواند با انعکاس نور به وسیله سطح آب و نپوشیدن لباس مناسب شنا بیشتر شود. ماندن زیاد در آفتاب می‌تواند یکی از علت‌های سرطان پوست باشد.
• اشیاء موجود در آب:
  • پروانه کشتی علت بزرگی برای صدمات است چه در وقت شنا در زیر قایق و نزدیک آن و چه هنگام بالا آمدن از قایق
  • برخورد به شناگران دیگر یا به دیوار استخر یا سنگ یا قایق
  • شیرجه زدن در آب‌هایی که اشیایی با عمق کم در آن هستند مخصوصاً در آب گل آلود (چون عمق آب را نمی‌بینیم)
  • پای نهادن روی چیزهای شکسته همچون شیشه خرده
• جانوران آبزی:
  • نیش زدن کاواکان (کاواکان یا توتیاء البحر نوعی ماهی است که بدن چتر مانندی دارد و بیشتر در سواحل نیو انگلند زندگی می‌کند) و مرجان
  • تیزی‌های موجود در آب که به وسیله جاندارانی چون خارپوست دریایی و صدف دوکپه‌ای راه‌راه^[۳] و پوماهی^[۴] ایجاد شده‌است.
  • گاز گرفتن کوسه و ماهی‌ها دیگر و مار‌ها و نیشگون گرفتن خرچنگ
  • شوک‌های الکتریکی ناشی از شعاع‌های الکتریکی یا ماهی‌های الکتریکی

سازمان‌ها راهنمایی‌هایی درباره سلامت منتشر کرده‌اند که به شناگران برای جلوگیری از این خطرات کمک کند

شنا در نوزادان موجب افزایش هوش، تمرکز حواس، هوشیاری و پیشرفت در روابط اجتماعی آینده آنها می‌شود. شنا تأثیر مثبتی بر روح و روان نوزادان می‌گذارد. نوزادانی که در ماه‌های اولیه زندگی یعنی حدود ۶ تا ۱۰ ماهگی شنا می‌کنند، احساس امنیت و آسایش و آرامش بیشتری دارند. بچه‌ها به علت کم بودن جاذبه آب، آزادی عمل بیشتری بدست می‌آورند. آموزش شنای کودکان باید تحت نظارت مربی‌های مخصوص صورت بگیرد.

بسیاری از بچه‌ها قبل از آنکه بتوانند راه بروند قادر به شنا کردن هستند. شنا باعث تقویت ماهیچه‌ها و افزایش حجم ریه می‌شود. به علاوه الگوی خواب شبانه کودکانی که شنا می‌کنند، بسیار منظم می‌شود. اولین چیزی که بعد از مدتی شنا می‌توانید در کودک خود مشاهده کنید، اعتماد به نفس و احساس استقلالی است که در او رشد یافته‌است. بچه‌های ۶ تا ۱۰ ماهه، قادر هستند در زیر آب به مدت ۵ دقیقه شنا کنند و نفس خود را نگاهدارند.

همیشه این سوال از طرف والدینی که علاقه مند هستند فرزندشان شنا یاد بگیردعنوان می‌شود، که چه موقع باید آموزش شنا را شروع کرد. زمان مناسب برای آموزش شنا، سن ۷ یا ۸ سالگی می‌باشد. علمای تربیت بدنی و متخصصین آموزش شنا، شش سالگی را برای آموزش انتخاب کرده‌اند. وضع مطلوب اینست که از سنین پایین بچه آموزش را شروع نماید ولی در سنین پایین شنا را به صورت فنی یاد نمی‌گیرد. زیرا قدرت درک بعضی از حرکات را ندارد و هماهنگی لازم جهت یک مهارت به سختی (هماهنگی دست و پای کرال سینه) انجام می‌پذیرد. شنا برای کودکان زیر سه سال فقط به صورت به اصطلاح شنای سگی است که کودک سر را بیرون از آب نگه داشته و شنا می‌کند.

لباس شنا [ویرایش]

لباس مخصوص شنا یک شلوار کوتاه و چسبیده به بدن است که باید وزن آن بسیار کم باشد و آب را در خود نگاه ندارد. طبق مقررات بین‌المللی، شلوار شنا هنگام مسابقات بین‌المللی و رکوردگیری، باید از پارچه‌ای به رنگ تیره و به صورت یک تکه باشد. در حال حاضر لباس شناگران را از پوست "کوسه"‌ها درست می‌کنند که کل بدن را می‌پوشاند.

کلاه شنا [ویرایش]

استفاده از کلاه شنا سرعت فرد را افزایش داده و این کار به افراد تازه کار اعتماد به نفس میدهد و همچنین افرادی که موهای بلند دارند از ریختن موهایشان به داخل آب جلوگیری کرده و کلر موجود در اب به موهای افرادی که حساسیت دارند و موهایشان میریزد اثر گذار نخواهد بود و خانمها که موهای بلند دارند حتما باید از کلاه استفاده کنند که این کار به بهداشت استخر کمک زیادی میکند .

استخر، محل خصوصی است برای شنا، شیرجه، و واترپولو که در اندازه‌های مختلف ساخته می‌شود. ولی، استخرهایی که در آنها مسابقات رسمی را برگزار می‌کنند باید دارای مشخصاتی معین باشد. این مشخصات از طرف فدراسیون بین‌المللی شنای آماتور، که آن را فینا (FINA) می‌خوانند به شرح زیر تعیین شده‌است:

1. طول: ۵۰ متر؛ عرض: حداقل ۲۱ متر
2. عمق: حداقل ۸۰/ ۱ متر
3. شمار خطوط : ۸ خط (عرض هر خط ۵/ ۲ متر)

در استخرهایی که رکوردگیری می‌کنند، دمای آب باید ۲۲ تا ۲۴ درجه سانتی گراد باشد.

فدراسیون بین‌المللی شنا (FINA) در سال ۱۹۰۸ نه بر اثر یک حادثه بلکه از روی قصد و نیت بنیان نهاده شد. جورج دبلیو هرن دبیر موسس این فدراسیون، ایجاد این نهاد بین‌المللی را نتیجه افزایش تماسهای بین‌المللی در ورزش و مخصوصاً به تأسّی از بازیهای المپیک آن روز ذکر می‌کند. طرز برگزاری مسابقات باعث بالا گرفتن مخالفتهایی شد که نتیجه آن برگزاری کنفرانس بین‌المللی لندن در تاریخ ۱۹ ژوئیه ۱۹۰۸ است. ثمره و میوه این کنفرانس تاسیس فینا بود.

با شروع جنگ جهانی اول، ادامه پیشرفت سازمان جوان فینا حداقل به مدت ۴ سال متوقف شد و حتی پس از جنگ به علت سردی بین کشورها و روابط ورزشی عملاً ادامه کار فینا میسر نشد و این امر تا سال‌۱۹۲۵ به درازا کشید. با پشت سرگذاشته شدن این مدت، فدراسیون مجدداً فعال شد. بدین‌ترتیب که هیئت اجرایی فینا مرکب از ۵ عضو تشکیل شد تا بتوانند در فواصل نزدیک به راحتی گرد هم آیند و نیز دفتر فینا برقرار گردید.

در سال ۱۹۲۸ هیئت مدیره بین‌المللی واترپلو و کمیته بین‌المللی شنا نیز پا گرفتند. در کنگره فینا که در همان سال برگزار شد، جورج دبلیو هرن دبیر موسس فینا از سمت خود کناره‌گیری کرد و به عنوان اولین رئیس افتخاری فینا برگزیده شد. با شروع جنگ جهانی دوم به ناگاه پیشرفت مستمر مجدداً متوقف شد (سالهای ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۵)، زیرا جنگ مانع از تماسهای بین‌المللی در ورزش گردید. با پایان یافتن جنگ پر مشقت دوم، بیشتر از یک سال طول کشید تا هیئت اجرایی فینا توانستند در ۱۴ ژوئن ۱۹۴۶ در لندن گرد هم جمع شوند. دوره مربوط به جنگ جهانی دوم در سال‌۱۹۵۰ خاتمه یافت و تماسها و ارتباطهای ورزشی روزبه‌روز بیشتر گشت.

در سال ۱۹۵۸، فینا پنجاهمین سالگرد خود را برگزار کرد. در این سال تعداد اعضای فینا به ۷۵ فدراسیون ملی رسیده بود. در سال ۱۹۹۲ اعضای فینا به ۱۳۷ فدراسیون ملی ارتقاء یافت.

اولین شناگر مردی که شنای ۱۰۰ متر کرال سینه را زیر یک دقیقه شنا کرد، جانی ویسمولر آمریکایی بود. وی این مسافت را در۵۸ ثانیه و۶ دهم ثانیه در سال‌۱۹۲۲ شنا کرد. اولین زنی که این مسافت را زیر یک دقیقه شنا کرد داون فریزر است. او در سال ۱۹۶۲، ۱۰۰ متر کرال سینه را در ۵۹ ثانیه و ۹ دهم ثانیه پیمود.

موفقترین قهرمان مرد المپیک تمامی ادوار شنا (مایکل فلپس) آمریکایی است. این شناگر در المپیک ۲۰۰۸ پکن صاحب ۸ مدال طلا شد. در میان زنان (کریستین اتو) با کسب ۶ مدال طلا در المپیک ۱۹۸۸ سئول، ۴ مدال طلا در رشته‌های انفرادی و ۲ مدال طلا در مسابقات تیمی، پرافتخارترین زن شناگر می‌باشد.

مصریان قدیم که اساساً مردم کوشا و فعالی بوده‌اند و به فعالیتهای گوناگون بدنی می‌پرداختند، شنا از جمله ورزشهای بسیار متداول نزد آنان بوده و مرد و زن بدان علاقه فراوانی داشتند.

میان‌رودان [ویرایش]

در میان‌رودان که در تاریخ کهن، اهمیتی همپایه مصر دارد، شنا به عنوان هنری جنگی تلقی می‌گردید و برخی از شناگران نظامی به پوستهای پر از باد مجهز می‌شدند تا جریان آب را بهتر تحمل کنند.این ورزش در ایران نیز از دوران باستان دارای طرفداران زیادی بوده‌است

اسپارت‌ها [ویرایش]

اسپارتها که ژیمناستیک را پایه و اساس فعالیتهای ورزشی کودکان می‌دانستند، از آموزش دو و شنا و.... نیز غافل نبوده‌اند. اسپارتها را نخستین پایه‌گذاران شیوه‌های تربیت بدنی در نظام آموزشی به شمار می‌آورند و دیگر کشورهای گیتی شیوه‌های مذکور را از آنان تقلید و اقتباس کرده‌اند.

روم قدیم [ویرایش]

تمرینهای ورزشی رومیان قدیم را اسب سواری، تیراندازی، پرتاب نیزه و شنا در رودخانه‌های تند و سیلابی تشکیل می‌داده‌است. همچنین دو، شنا، شکار، توپ‌بازی، ماهیگیری، و قایقرانی ورزشهای مورد علاقه مردم روم جدید بوده است.

رشد شنا از قرن نوزدهم [ویرایش]

با شروع قرن نوزدهم رشد کمی و کیفی شنا چشمگیر می‌شود. در سال ۱۸۱۰ لرد بایرون شاعر نامدار بریتانیا تنگه داردانل را با شنا می‌پیماید. اولین مدرسه‌ای که در سال ۱۸۱۰ شنا را در برنامه خودگنجاند، مدرسه (فورتا) در آلمان بوده است و به تدریج سایر مدارس از این برنامه استقبال کرده‌اند. (گوتس موتس) در مورد توسعه ورزش شنا در مدارس نقش اساسی داشته و این نقل از اوست که (ورزش شنا باید قسمت اصلی تعلیم و تربیت باشد) وی به کمک طناب، کمربند و قلاب، مبتدیان را در آب تعلیم می‌داد.

سال ۱۸۷۵ شناگر آمریکایی (ماتیووب) دریای مانش را به وسیله شنای قورباغه در مدت ۲۲ ساعت طی کرد و شاهکار او انعکاس بزرگی داشت.

در سال ۱۸۷۸ شنای (تروجن) ابداع شد که نام نخستین نمایش دهنده آن (جیمزتروج) بر روی آن نهاده شده‌است. تروجن با مشاهده بومیان آمریکای جنوبی، استراحت هر دو دست را به طور متناوب در خارج از آب قرار داد. وی در همین دوره این شنای کرال را با یک ضربه پای قورباغه ترکیب کرد. پیشرفت بعدی، اجرای دو ضربه پا در یک دور بود یعنی دو ضربه پا در هر حرکت دست که موجب کوتاهتر و سریعتر شدن حرکات دست شد. در آخر ضربه پای شنای قورباغه با ضربه عمودی جایگزین و شنای کرال سینه متولد شد. ابداع کننده این سبک شناگر استرالیایی (ریچارد کاویل) در آستانه قرن بیستم بوده است. ضربه پا در شنای کاویل به (ضربه کرال استرالیایی) معروف و آن عبارت‌اند از ۴ ضربه پا در هر حرکت دست می‌شد.

در سال‌۱۹۰۶ هم وطن او (سیسیل هالی) این حرکت را به اروپا برد. در همین زمان کرال در آمریکا نیز پیشرفت کرد و بالاخره شیوه آمریکایی ۶ ضربه پا، جهان را فتح کرد.

نخستین رقابتهای بین‌المللی به نام (قهرمانی‌۱۰۰ یارد جهان) در سال ۱۸۵۸ در استرالیا برگزار شد. بعد از آن طرح برگزاری مسابقات شنا در کشورهای مختلف توسعه یافت و در نیمه دوم قرن نوزدهم این مسابقات شروع شده‌است.

• سال ۱۸۶۹ اولین دوره مسابقات شنای قهرمانی انگلستان

• سال ۱۸۷۷ اولین دوره مسابقات شنای قهرمانی آمریکا

• سال ۱۸۹۹اولین دوره مسابقات شنای قهرمانی فرانسه

• سال ۱۸۹۶ اولین دوره مسابقات شنا در بازیهای المپیک (دوران جدید)

برنامه مسابقات شنای مردان در المپیک شامل رقابتهای کرال سینه، کرال پشت و شنای قورباغه می‌شد که تقریباً در سال ۱۹۰۸ جنبه استاندارد پیدا کرد و تا سال ۱۹۵۲ بدون تغییر باقی می‌ماند. برای اولین بار در المپیک ۱۹۰۸ لندن مسابقه‌های شنا در استخرهایی انجام گرفت که طول آن ۱۰۰ متر بوده است. در مسابقات المپیک ۱۹۵۶ ملبورن مشکل جدیدی بروز کرد. در این مسابقات (ماسارو یوروکاوا) قهرمان المپیک و همچنین تعداد دیگری از شناگران بیشتر مسیر خود را در زیر آب طی کردند. این مساله باعث شد تا قانون جدیدی از سوی کنگره فینا وضع شود و شنای زیر آبی حذف گردید، بدین ترتیب که پس از شیرجه و یا برگشت، با هر ضربه پا سر شناگر باید سطح آب را بشکافد.

افزایش بحث و جدل در مورد قوانین شنا به خصوص شنای قورباغه سبب پدید آمدن کمیته فنی شنا در فینا در سال ۱۹۵۴ شد. استفاده از وسایل زمان سنجش الکترونیکی و رایانه ای کردن اطلاعات مربوط به شنا و نیز استفاده از دستگاههای تلویزیونی مدار بسته برای رده‌بندی شناگران در پایان شناها از سال ۱۹۶۴ و از بازیهای المپیک توکیو آغاز شده است.

در خصوص پیشینه استارت و برگشت گفتنی است که استارت در ابتدا در آب انجام می‌شد، بدین‌صورت که شناگران در آب می‌ایستادند و یا دراز می‌کشیدند، این شیوه تا زمان ساخت سکوهایی که شیرجه به درون آب را ممکن گردانید، ادامه یافت.

تاریخچه شنا به عنوان یک ورزش، در ایران، بسیار کوتاه است و به طور کلی هم این رشته از ورزش به نسبت دیگر رشته‌ها در کشور ایران چندان پیشرفتی حاصل نکرده‌است. در حالی که به جهت موقعیت جغرافیایی ایران که در شمال و جنوب کشور به دریا متصل است و هم به جهت تأکیدات مذهبی، می‌بایستی این ورزش را مورد توجه قرار می‌دادند.

در قدیم، مکان‌هایی شبیه استخر سرپوشیده در حمام‌ها می‌ساختند، به نام چال حوض.این چال حوض‌ها، که حداکثر از ۱۰ متر تجاوز نمی‌کرد، برای شنا کردن و آب بازی بود. در اطراف چال حوض‌ها، سکوهایی به ارتفاع ۲ یا ۳ متر وجود داشت که از بالای آن به درون آب می‌پریدند و عملیاتی مانند پشتک و وارو انجام می‌دادند. روشنایی چال حوض‌ها از سوراخ کوچکی که در سقف بود، تأمین می‌شد. در این گونه آبگیرهای غیر بهداشتی، هیچ گونه مقرراتی وجود نداشت و هر کس می‌توانست قبل از استحمام یا پس از آن وارد چال حوض شود و به آب بازی و شنا که به معنای واقعی هم شنا نبود بپردازد. تا سال ۱۳۱۴ در سراسر ایران حتی یک استخر شنا هم نبود و فقط در اردوگاه نظامی اقدسیه تهران یک استخر برای آموزش شنا به دانشجویان دانشکده افسری ساخته بودند. در سال ۱۳۱۴، استخر دیگری در باغ فردوس شمیران احداث شد که به وزارت فرهنگ تعلق داشت. نخستین استخری که برای استفاده ورزشکاران و تعلیم اصول جدید شنا به آنها به وجود آمد، در سال ۱۳۱۴در منظریه تهران بود که یک مربی ورزش خارجی به نام «گیبسون» بر آن نظارت می‌کرد. پایه‌های ورزش شنای نوین در ایران از همان استخر منظریه گذاشته شد.

شواهد باستان‌شناسی نشان می‌دهند که قدمت شنا و شنا کردن به ۲۵۰۰ سال قبل از میلاد در تمدن مصر و بعد از آن در تمدن‌های آشور و یونان و روم باستان باز می‌گردد. آنچه از گذشته آموزش شنا می‌دانیم بر اساس یافته‌هایی است که از «حروف تصویری» هیروگلیف مصریان به دست آورده‌ایم. یونانی‌های باستان و رومی‌ها شنا را جزو برنامه‌های مهم آموزش نظامی خود قرار داده بودند، و مانند الفبا یکی از مواد درسی در آموزش مردان بوده‌است. شنا در شرق به قرن اول قبل از میلاد باز می‌گردد. ژاپن جایی است که شواهد و مدارکی از مسابقات شنا در آن وجود دارد. در قرن هفدهم به دستور رسمی حکومتی شنا به صورت اجباری در مدارس تدریس می‌شد.

مسابقات سازمان یافته شنا در قرن ۱۹ میلادی قبل از ورود ژاپن به دنیای غرب شکل گرفت. از قرار معلوم مردم ساحل نشین اقیانوس آرام، به کودکان هنگامی که به راه می‌افتادند یا حتی پیش تر شنا می‌آموختند. نشانه‌هایی از مسابقات گاه و بی گاه میان مردم یونان باستان وجود دارد و همچنین یکی از بوکسورهای معروف یونان شنا را به عنوان تمرین در برنامه ورزشی خود گنجانیده بود. رومی‌ها اولین استخرهای شنا را بنا کردند و گفته می‌شود که در سدهٔ یکم پیش از میلاد گایوس ماسناس^[۱] رایزن سیاسی سزار آگوست رومی، نخستین استخر آب گرم را ساخت.

برخی عدم تمایل اروپائیان به شنا را در سده‌های میانه ترس از گسترش و سرایت عفونت و بیماری‌های مسری می‌دانند از طرفی شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد در سواحل بریتانیای کبیر در اواخر قرن ۱۷ میلادی از شنا در آب به عنوان وسیله‌ای برای درمان استفاده می‌شود. البته تا پیش از قرن نوزدهم شنا به عنوان تفریح و ورزش در میان مردم جایگاهی پیدا نکرد. زمانی که نخستین سازمان شنا در سال ۱۸۳۷ تأسیس شد در پایتخت بریتانیا یعنی لندن، ۶ استخر سر پوشیده وجود داشت که مجهز به تخته شیرجه بودند. در سال ۱۸۴۶ اولین مسابقه شنا در مسافت ۴۴۰ یارد در استرالیا بر پا شد که بعد از آن هر ساله نیز به اجرا در آمد. باشگاه شنای «متروپولیتین»^[۲] لندن در سال ۱۸۶۹ تأسیس شد که بعدها به انجمن شنای غیر حرفه‌ای تغییر نام پیدا کردکه در واقع هیئت رئیسه شنای غیر حرفه‌ای بریتانیا بود. فدراسیون‌های ملی شنا در چندین کشور اروپایی در سال ۱۸۸۲ تا ۱۸۸۹ شکل گرفتند.

شنا، مهارت یا ورزش شناور ماندن و حرکت، درون آب است. شنا کردن به معنی حرکت انسان، حیوانات بدون هر گونه کمک خارجی درون آب می‌باشد. آموختن شنا، علاوه بر تقویت جسم، در مواقع اضطراری و افتادن ناگهانی درون آب، زندگی انسان را نجات خواهد داد. بسیاری از حیوانات، هنگام تولد و به طور غریزی، قادر به شنا کردن هستند؛ اما انسان باید شنا کردن را یاد بگیرد.

یادگیرندگان شنا، تمرین‌های خود را اغلب در استخرهای کم عمق و کناره دریاها شروع می‌کنند. آنها ابتدا شناور ماندن روی آب و سپس حرکت‌های پا را می‌آموزند و در پایان حرکت‌های دست را نیز یاد خواهند گرفت. برای شنا کردن آسان و روان، شناگران در مفاصل اصلیشان، به انعطاف‌پذیری مطلوبی نیاز دارند.

شناگران تازه کار باید چگونگی حرکت‌های هماهنگ دست با نفس کشیدن را تمرین کنند. شناگران، معمولاً یک یا چند شنا می‌آموزند.

امروزه در مسابقات، سبک‌ها در 7 دسته قرار می‌گیرند:

دسته چانگ چوان آزاد:

روتین هایی که از زمان تاسیس چین جدید بوجود آمده اند. این روتین‌ها که بر پایه شاخه سنتی چانگ چوان شکل گرفته‌اند شامل استقرارهای معین، استانداردها و مواد آموزشی یکنواخت است و به خاطر حرکات پر تحرک و گسترده شان برای کودکان مناسب‌ترند.

دسته تای چی چوان: شامل تمامی سبک‌های سنتی و جدید می‌باشد . این استقرارها که برای بیشتر افراد مناسب اند، در درمان بیماری و تقویت ساختار بدنی مفید می‌باشند.

دسته نان چوان: حرکات این سبکهای جنوبی قدرتی و پرتکاپو هستند و دارای تنوعی از ضربات دست و فریادهای انفجاری هماهنگ با حرکات می باشند.

دسته زونگ پی باگوا: ویژگی آن حرکات با ثبات، ریشه دار و فرم های ساده است . رهبری حرکات بر عهده ذهن می باشد و بر هماهنگی ذهن، فرم و نبرد تاکید دارد.

دسته تونگ بی پی گوا: سبکهایی که ویژگیشان حرکات آزاد در مسیر های وسیع، ضربات بلند و با فاصله زیاد، تحت فشار قرار دادن حریف با انفجارهای سریع و متمرکز می باشند.

دسته دی تانگ: تقلیدی- سبک زنده و پر شوری که پرش ها و غلتیدن های فراوانی به تقلید از حیوانات مختلف دارد.

  دسته آزاد: آمیزه‌ای از سبک‌های مختلف سنتی شمالی است. این سبک‌ها همراه حرکات پر تحرک و موج دارشان با سرعت بالائی اجرا می‌شوند.

18 سلاح رزمی

ووشوی چینی علاوه بر فنون استاندارد مبارزه تن به تن به تمرین با سلاح هم توجه دارد. نه تنها اکثریت این سلاح‌ها بر گرفته شده از سلاح‌های سنتی می‌باشند بلکه عبارت «18 سلاح رزمی» نیز از زمان قدیم مرسوم بوده است.

نیزه بلند، کمان بلند، کمان تفنگی ، چکش، گرز، عصا، چماق، شمشیر، زنجیر، قلابها، خنجر ترکیبی با تبر، تیشه ساتور ، تبر دسته کوتاه، تبرزین، سپهر ، چوب دستی ، نیزه، شن کش.

در دوره های تاریخی مختلف و شاخه های متفاوت ووشو ، سلاح هایی که عنوان «18 سلاح» را یدک می‌کشیدند، متغیر بوده‌اند.
امروزه این عبارت معمولا" بر سلاح های زیر اطلاق می‌شود:

شمشیر پهن، نیزه، شمشیر دو بند، تبرزین، تبر دسته کوتاه، پارو( بیل) ، چنگال، عصا، ساتور،چکش، چماق، نیزه تیغه بلند، گرز «چوب»، خنجر ترکیبی با تبر، چنگک، نیزه سه شاخه.

سلاح های دیگری که معمولا" استفاده می‌شوند عبارتند از: خنجر امی، ایپون، چماق دسته خمیده و قلاب است.

هر کدام از این دسته‌ها، دارای نمونه‌های زیادی است. برای مثال دسته شمشیر پهن دسته کوتاه و بلند، شمشیر پهن تکی، شمشیر، شمشیر پهن دو تائی و شمشیرهای 3 سر و دو سر هستند. گرزها شامل: چوب بلند، چوب متوسط، چوب کوتاه، نانچکو دسته بلند و دسته کوتاه و سه قسمت.

امروزه سلاح‌های گوناگون بکار رفته در ووشو به 4 دسته تقسیم می‌شوند:

سلاح‌های بلند: بلندتر از قامت انسان اند و با دو دست بکار می روند و شامل: نیزه، چوب، شمشیر پهن بزرگ، نیزه دسته بلند، کوان دائو، چنگال، نیزه سه شاخه وبیل هستند.

سلاح‌های کوتاه: کوتاه تر از قامت انسان اند و با یک دست بکار میروند و شامل: شمشیر پهن، شمشیر باریک، ساتور، چکش، چوب دستی، عصا، خنجر و سپهر هستند.

سلاح‌های نرم: از طناب، زنجیر و یا حلقه ها برای درست کردن، سلاح های متصل به هم که می توانند به دور یا نزدیک ضربه وارد کنند ، استفاده می شود. اینها با یک یا هر دو دست استفاده می شوند و شامل : زنجیر نه تکه، سانچکو ، چکش پرنده که عبارتند از 2 گوی آهنی که به دو سر یک زنجیر آهنی متصل شده اند- ایپون، پنجه پرنده و نانچکو.

سلاح‌های دو قلو:

در این مورد یک جفت سلاح وجود دارد که هر یک در یکی از دست‌ها قرار می گیرد و شامل: شمشیر پهن 2 تایی، شمشیر باریک دو تایی، قلاب های دو قلو، عصاهای دو قلو، چماق دسته خمیده دو قلو، نیزه های دو تایی، ساتورهای دو تایی، خنجر دو قلو، خنجرهای دو دو، میله های دو تایی با سر هایی به شکل مشت و تبرزین می‌باشند.

روش‌های تمرین ووشو

روش‌های زیادی برای تمرین ووشوی چینی وجود دارد. سه روش اصلی عبارتند از: روتین‌های تمرین، نبرد تن به تن و تمارین پرورش مهارت روتین‌های ووشو شامل سری کاملی از حرکات زنجیره وار بی وقفه است که گاهی به 100 حرکت پشت سر هم می‌رسد برای هر روتین ترکیب، ترتیب و ریتم حرکات متفاوت است و تغییراتی هم در شدت دشواری تکنیکی تمارین به چشم می‌خورند.

این روتین‌های تمرینی ممکن است به صورت‌های زیر باشند:

روتین‌های تک نفره بدون سلاح ، با سلاح، روتین های مبارزه تن به تن نمایشی که توسط 2 یا 3 نفر با یا بدون سلاح یا ترکیبی از مبارزین مسلح و با سلاح گروهی ، بدون سلاح یا با سلاح که همزمان توسط چهار نفر یا بیشتر اجرا می شوند مبارزات تن به تن مبارزاتی اند که توسط 2 مبارز انجام می شوند.

معمولی‌ترین فرم‌های آن عبارتند از:

مبارزه آزاد: مسابقاتی که دارای مبارزه تن به تن و بدون سلاح هستند.. هدف در این مسابقات زمین زدن حریف با مشت و لگد است. مبارزین در پوشیدن لباس های محافظ مختارند.

مبارزه با دست: مسابقه ای با دست خالی که در آن مسابقه دهندگان در ناحیه مچ با هم تماس مداوم دارند و هدف غلبه بر حریف از راه هل دادن یا کشیدن است. مشت، لگد و گلاویز شدن ممنوع است .

مبارزه با چوب دستی کوتاه: هر نفر چوب دست کوتاهی که پوشیده از چرم یا پنبه است در دست دارد .
هر دو لباس محافظ می پوشند و برنده کسی است که اولین ضربه را به حریف بزند.

مبارزه با چوب دست بلند:

هر مبارز میله یا چوب دستی بلندی در دست دارد و لباس محافظ پوشیده است. نفر اول که به حریف ضربه بزند برنده است.

یکی از اصول آموزش ووشو ، تمارین پرورش مهارت، برای بهبود نیرو و تکنینک های پایه ای می باشد. این تمارین شامل تمرین حرکات تعادلی که در آن هنرجو برای مدتی حالت را حفظ می‌کند و تمارین پاها لگد زدن، کشش و غلتیدن است برخی از اساتید فن علاوه بر تمارین 4 روش زیر را هم معتبر و مفید می دانند: استفاده از کیسه بوکس ، کاغذ چند لایه‌ای برای تمرین ضربات، میله‌های متحرک و میله های چوبی.

ارزش ووشوی چینی

یکی از ویژگی های ووشوی چینی این است که در طول تاریخ طولانی اش ، همواره به خاطر ترکیب منحصر به فرد خود از تمرین های سلامتی بخش ، دفاع شصی و هنر و انضباط فردی، بوجود آمده است.

مهارت های دفاع شخصی

از نظر تاریخی، ووشو در اصل بیشتر وابسته به جنگ بود. روش تمرینی که برای دفاع از خود شکل گرفته بود. امروزه هنوز هم ویژگی های مبارزه ای خاص خود را حفظ کرده و چند سبک هنوز هم بر تمرین و توسعه فنون موثر مبارزه تاکید دارد.

قرن‌های اخیر شاهد بسیاری از اساتید بزرگ ووشو بوده‌اند. آنها گام های بلندی در راه ترکیب فنون مبارزه و روش‌های سلامتی بخش برداشته اند روش های آموزشی که برای تمرین بدن و ذهن و مهار کردن کامل توانایی های بدن طراحی شده بودند.

زیبائی ووشوی چینی

ووشو تنها راهی برای افزایش سلامتی و مهارت های فرد نیست . پیوند طولانی آن با حرکات به آن کیفیت هنرمندانه ای بخشیده است. هم زمان بر روی بدن، تعادل، تسلط بر اعصاب و روحیه تاکید دارد. تمارین زنده آن بر جسم تاثیر زیبائی بخش دارند و بر خلق و خو تاثیر مثبت می گذارند. این خصوصیات ، ووشو را به «وویی» یعنی هنر رزمی تبدیل می‌کنند.

ووشو همین طور می تواند، ظاهر فرد را بهتر کند و به آن تناسب، عرض و چالاکی بدهد و روحیه اش را شاداب و متعادل می کند.

بررسی دقیق این که امروزه ورزش ووشو (wushu - 武术) به چند سبک در سراسر چین تمرین می‌شود کار دشواری است

بیش از 100 مدرسه (معبد) وجود دارد و هر مدرسه به نوبه خود شامل چندین سبک جداگانه می‌باشد.

یانگ چون چوان (بوکس جوانی جاودان) در استان فوجیان ابداع شد و بعد ها به طرف جنوب در گوانگ دونگ، ماکائو و هنگ کنگ گسترش یافت.

یانگ چون چوان یکی از چندین سبک زیر مجموعه نان چوان (مشت جنوبی) است. سبک پویا و نیرومندی که در جنوب رود یانگ تسه بسیار پرطرفدار است.

در میان سبک‌های مختلف نان چوان، معروف‌ترین آنها عبارتند از: هانگ جیاچوان، لیا جیا چوان، کای جیا چوان، لی جیاچوان، موجیاچوان، اینها 5 مدرسه برتر نان چوان می‌باشند.

بی چوان، (بوکس شمالی) اصطلاح عامی می باشد برای مدارس مختلف ووشو در استان‌های شمال رود یانگ تسه سرعت و قدرت، از ویژگی‌های مدارس شمالی است و این مدارس بر روی انواع لگدها و حرکات پا تاکید فراوان دارند.

از این رو گفته می‌شود «مشت‌های جنوبی، پاهای شمالی» سبکهای عمده مدارس شمالی ووشو (wushu) عبارتند از:

شائولین چوان، فنزی چوان، پائو چوان، هانگ چوان، تونگ بی چوان، میزون چوان، لی یوهه چوان، تن توئی، چیوجیائو(ضربه‌های تند پا)، باجی چوان(بوکس نهائی)، تای زوچانگ چوان و میان چوان(بوکس نخ ابریشمی).

ووشو (به چینی: 武術)(پین‌یین:wǔshù) یک هنر رزمی مدرن چینی است که پس از انقلاب ۱۹۴۹ چین برای ملی‌سازی هنرهای رزمی سنتی چینی ابداع شد.

مسابقات ووشو در دو بخش نمایشی (تالو) و مبارزهٔ فول کنتاکت (سانشو یا سان‌دا) برگزار می‌شود.

تالو از فرم‌های رزمی تشکیل می‌شود که معمولاً مقامات منتخب دولت چین آن‌ها را بر اساس فرم‌های سنتی هنرهای رزمی چینی ابداع کرده‌اند و انواع استقرارها، لگدها، مشت‌ها، حرکات تعادلی، پرش‌ها، فنون جارویی و پرتابی در آن گنجانده شده‌است. سان‌دا یا سان‌شو نیز یک یک روش مبارزهٔ فول کنتاکت است که بر اساس تکنیک‌های بوکس چینی و کشتی های سنتی چینی مانند شوای چیائو طراحی شده و شباهت زیادی به مبارزات کیک‌بوکسینگ و موای تای دارد، اما فنون گلاویزی بیشتری در آن دیده می‌شود. این مسابقات بر روی سکو برگزار می‌شود. مسابقات تالو و سانشو معمولاً در کنار هم برگزار می‌شوند.

ووشو امروزه یک ورزش بین‌المللی است که زیر نظر فدراسیون بین‌المللی ووشو اداره می‌شود. مسابقات قهرمانی جهان این رشته از سال ۱۹۹۱ هر دو سال یک بار برگزار می‌شود و همچنین از ۱۹۹۰ در برنامهٔ بازی‌های آسیایی قرار گرفته‌است.

سه سبک اصلی ووشو چانگ چوان، نان چوان، و تای چی چوان هستند. درمسابقات بین‌المللی فرمهای استاندارد وحرفه‌ای ازاین سبکها اجرامیشود. چانگ چوان یک سبک شمالی است و واژه چانگ چوان به معنی مشت بلند می‌باشد.در این سبک از حرکات بادستان وپاهای کشیده وحرکات زیبای آکروباتیک استفاده می‌شود. نان چوان یک سبک جنوبی است و بیشترحرکات آن انفجاری و باسرعت است ونمایانگردرگیریهای نزدیک می‌باشد. تای چی سبکی است که برپایه انرژی چی بناشده است وبه تقویت بدن هم ازنظرجسمی وهم از نظرروحی می‌پردازد.در این سبک حرکات آرام همراه باتنفس اصولی انرژی بدن راتنظیم می‌کند.

ریشه کاتاهای جدید کاراته را می توان در سه مدرسه ابتدائی اوکیناوائی جستجو کرد (شوری ته) (ناهاته) و (توماری ته) سه مدرسه اوکیناوائی هستند که سبکها و سیستمهای مختلف از جمله کاتاها از این سه دهکده منشا یافته اند.این سه شهر یا دهکده دوره های گذشته در نوک ناحیه جنوبی اوکیناوا قرار دارند…
حدود سالهای 1900 میلادی کاراته اوکیناوائی و کاتاهایش به ژاپن رسید،

در سال 1957_1968 گیچین فوناکوشی کاتاهای اساسی اوکیناوا را که عمدتا از سیستم (شوری ته) بودند به ژاپن آورد و ابتدا آن را در سطحدانشگاهها آموزش داد البته این کاتاها برای پذیرش بهتر ژاپنی ها دستخوش تغییرات زیادی شد، فوناکوشی کاراته ای ارائه داد که معمولا در دوجوهای قبلی اوکیناوا دیده نشده بود.
ژاپنی ها از این کاراته استقبال کردند و طولی نکشید که اساتید دیگری چون (مابونس کنسوا) از اوکیناوا به ژاپن آمده و به ترویج کاراته اوکیناوائی پرداختند.
مابونی،دانشجوی (یاتوتسونه ایتوسو (1915_1830) و کانرو هیگا اونا) بود. پس از فوت دو استاد برجسته شیتوریوی خود را بر اساس کاتاهای این دو استاد و از دو سیستم ناهاته و شوریته ابداع کرد و آنها را به ژاپنی ها آموخت…
در اواخر جنگ جهانی دوم بود که نظامیان ایالات متحده شروع به فراگیری کاراته در زمانی که ژاپن در اشغال آنها بود کردند و این سربازان بسیاری از آنچه را که آموخته بودند به ایالات متحده برده و بدین ترتیب کاراته در آمریکا و به دنبالش در اروپا گسترش یافت.
گفته می شود کاتا مانند هنرهای رزمی عموما از چین ریشه گرفته است، اینکه چگونه انتقال معلوماترزمی کاران اوکیناوائی که به چین سفر می کردند و با ورزشهای مختلف رزمی چین آشنا شده و به مطالعه آن می پرداختند بحث ما را شامل نمی شود، اما بطور اجمال به تاریخچه کاتاها می پردازیم…
شواهدی وجود دارد که کاتاهای کاراته قبل از سال 1600 میلادی در چین تمرین می شده است یکی از شواهد مستند کتاب (بابیشی) است. در کتاب فوق تحت عنوان (روح هنر رزمی) اشاره شده که (بابیشی) سبک فوکین کمپو تمرین می کرده در این کتاب در زمینه کاتاهای متعدد اوکیناوائی بحث های زیادی شده است کهاز جمله آنها می توان به کاتای (گوجوشیهو) اشره کرد.
گسترش کاتا در اوکیناوا شامل کلیه کاتاهایی می شود که از چین وارد شده و کاتاهایی که اساتید اوکیناوائی آنها را ابداع کرده اند متاسفانه سند مکتوبی در این زمینه وجود ندارد و مدتهای زیادکاتاها به عنوان یک روش کامل رزمی برای انتقال اطلاعات از نسلی به نسل دیگر صورت می گرفت در آن زمان شعر برای به خاطر آوردن چیزهای از یاد رفته استفاده می شد و در اغلب حالتها آموزش بر اساس سنت فامیلی مهارتهای رزمی (بودو) و توسط سرکرده فامیل یا اشخاص مسن دهکده آموخته می شد.این شکلی از کاراته روستایی بود در مقابل کاراته (دوجو) که امروزه آنرا می شناسیم.
حدود سده 1700 تا 1800 میلادی سه استاد اوکیناوائی کاراته مدرن را پایه ریزی می کنند، شینجو چوکن یکی از اساتید و بانیان سیستم شوریته بود که به اتفاق ساکوگاوا و چاتان یا را به استان (فوکین) چین مسافرت می کنند و هنرهای رزمی سلاحهای رزمی را در آنجا فرا می گیرند. هر سه اینها زیر نظر یک کاردار چینی به نام (کوسانکو) زیر نطر وی به مطالعه و تمرین هنرهای رزمی می پردازند.
در کتب تاریخی آمده است که (کوسانکو) متخصص هنرهای رزمی بوده و توانایی انجام این هنر را از یک راهب (شائولین) کسب کرده بود.در این زمان بود که کاراته رفته رفته شکل میگیرد و کاتاهای چینی با هنرهای رزمی اوکیناوائی در هم می آمیزد و به نام هنر اوکیناوائی که متاثر از چین بود شکل انسجام یافته ای پیدا می کند.
این روند ادامه پیدا می کند تا اینکه در قرن نوزدهم فرمهای اصلی کاراته اوکیناوائی تحت دو سبک یا سیستم شوری ته (دست شوری) و ناهاته (دست ناها) به وجود می آید.

کاتاهای بزرگ چهار سبک اصلی کاراته جهان:


شوتوکان(21 کاتا): باسای دای، باسای شو، کانکودای، کانکوشو، تکی شودان، تکی نیدان، تکی ساندان، هانگت سو، جیته، ان پی، گانکاکو، جیون، سوچین، نی جوشیهوشو، گوجوشیهودای، گوجوشیهوشو، چینته، اونسو، می کیو، وان کان، جی ان.


گوجوریو(10 کاتا): سانچین، سایفا، سی چین، شی سوچین، سانسرو، سی سان، سی پای، کورورونفا، سوپاریمپی، تنشو.


وادوریو(11 کاتا): کوشانکو، نای هانچی، سی شان، چین تو، پاسای، نی سی شی، روهای، وانشو، جیون، جیته، سوپاریمپی.


شیتوریو(43 کاتا): جیته، جیون، جین، ماتسو کازه، وانشو، روهای، باسای دای، باسای شو، توماری باسای، ماتسومورا باسای، کوشوکودای، کوشوکوشو، کوشوکوشیهو، چین ته، سی انچن، سوچین، نی سی شی، گوجوشیهو، اونشو، سی سان، نای فانچین شودان، نای فانچین نیدان، نای فانچین ساندان، آئویاگی(سی ریو)، جوروکو، نی پای پو، سانچین، تنشو، سی پای، سان سی رو، سایفا، شی سوچین، کورورونفا، سوپاریمپی، هاکوچو، پاچو، هیکو، پای کو، آنان، آنانکو، پاپورن، چاتان یاراکوشانکو.

کاراته‌ یک نوع ورزش رزمی است. روش مبارزه با دست خالی و شامل ضربه‌های سریع دست و پا. در سال 1921 یکی از بزرگترین استادان کاراته اوکیناوا گیچن فوناکوشی 1868-1957 توانست با قدرت و ظرافت تمام کاراته را به ژاپن معرفی نماید

گفته می‌‌شود کاراته دارای قدمتی پنج هزار ساله است و یکی از استادان اولیه و مبتکران این فن بودیدهاراما می‌باشد که حدود 525 سال قبل از میلاد مسیح میزیسته است وی که از پیشوایان مذهبی به دیگران به تنهایی از هند به راه افتاد و پس از راهپیمایی چند هزار کیلومتری خود و با پشت سر گذاشتن موانع طبیعی بسیار مشکل موجود در آن زمان به چین رسید و در ایالت هونونان و معبد شائولین اقامت گزید تعالیم بودیدهاراما شامل تمرینات شدید انضباطی و انجام اعمال پرهیزکاری بود وی 9 سال رنج و ریاضت همراه با تفکر و برای این که شاگردانش نیز بتوانند در مقابل ساعت های طولانی تفکر و اندیشه تاب مقاومت بیاورند و نیز با زورگویانی که تعالیم مذهبی و مردان دین را سد راه خود می‌‌دیدند به مبارزه و مقابله برخیزند 18 حرکت تمرینی را ابداع نمود که در حقیقت زیر بنای حرکات کاراته امروزی است.

از طرفی هنگامی که حکومت های استبدادی در چین سلسله کینک 1644-1911 و سلسله ساتسوما در اوکیناوا به منظور جلو گیری از ورزیده شدن مخالفان و نیز تحت کنترل در آوردن مردم قانون منع استفاده از شمشیر را به مورد اجرا گذاشتند و به جمع آوری سلاح های رزمی اقدام نمودند مردم به سوی آموزش هنر مبارزه با دست خالی روی آوردند که همین امر باعث شکو فایی هر چه بیشتر کاراته شد.

در سال 1921 یکی از بزرگترین استادان کاراته اوکیناوا گیچن فوناکوشی 1868-1957 توانست با قدرت و ظرافت تمام کاراته را به ژاپن معرفی نماید و برخی دیگر از هنر جویان که تحت تعلیم بزرگترین استادان اوکیناوا قرار گرفته بودند تکنیک های سنتی را با یکدیگر ترکیب نموده و سبک های متعددی از کاراته را به وجود آوردند.

در حال حاضر، سبکهای مختلف کاراته، بالغ بر صدها سبک می‌شود که در واقع، بازگشت همه آنها به چهار سبک اصلی و مادر از سبک های اصلی و کنترلی و یک سبک نیمه کنترلی می‌‌باشد.

    سبک های کنترلی عبارتند از:

SHOTO KAN شوتوکان بنیان گذار : گیچین فونا کوشی ( 1957-1868)

شوتوکان یعنی : خانه شوتو، مکتب شوتو - لقب فوناکوشی، شوتو، و کان خانه و کتب وی بود. علاوه بر آن شوتوکان متعلق به سیستم شوری ته در کاراته است. اکنون رشته شوتوکان توسط یکی از اساتید بزرگ جهان به نام استاد کانازاوا به صورت مدرنتر و علمی تربا نام شوتوکانs.k.i به جهانیان معرفی شده که حتی با کمک از نیروهای فیزیکی و بهره گیری از علم فیزیک کارهایی که به نظر خیلی ها سخت یا غیرممکن مینماید را ممکن می‌کند در این متد توجه خاصی به نیرو و سرعت ورود آن و مرکز ثقل نیرو میشود .

SHITO RYU شیتوریو بنیان گذار : مابونی کنوا ( 1952-1889 )

شیتوریو متشکل از دو سیستم ناهاته و شوری ته در کاراته می‌‌باشد. شیتو از نام های دو استاد بزرگ اوکیناوایی گرفته شده است. بدین صورت که شی از نام ایتوسوآنکو استاد مسلم سیستم شوری ته و کلمه تو از نام هیگااونا کانر یو بنیان گذار و استاد مسلم سیستم ناهاته.

GOJU RYU گوجوریو بنیان گذار : میاگی چوجون ( 1953- 1888) گوجوریو یعنی : روش سفت و نرم، که در اوکیناوا شکل گرفت و و متعلق به سیستم ناهاته در کاراته می‌‌باشد.

WADO وادوریو بنیان گذار : اوتسوکا هیرونوری ( 1982-1892

و ادوریو یعنی : راه صلح، روش صلح، روش صلح جویانه. وسبک نیمه کنترلی عبارت است از:

KYOKUSHIN KAI کیوکوشین بنیان گذار : ماسوتاتسو اویاما ( 1994-1923)

کیوکوشین کای، از عناصر مختلفی که نشات گرفته از تجریبات اویاما وسبک های دیگر است، به وجود آمد. کیوکوشین کاری از سه لغت کیوکو (( بالاترین ،نهایت )) شین (( حقیقت، روح )) و کای ((گروه و انجمن )) ترکیب شده است. نام دیگر این سبک اویاماریو است. تاکید این سبک روی مبارزه واقعی از راه نزدیک است. کیوکوشین کای یکی از سبک های خشن کاراته است و برای کاستن مقاومت حریف، تکنیک ها به طور متوالی اجرا می‌‌شود. این سبک تاکید زیادی بر روی تمرینات تنفسی و حرکاتی که در کاراته دو ممنوع شده است دارد. دوجوی مرکزی این سبک هومبو نام دارد و در سال 1955 توسط اویاما در توکیو افتتاح شد.

• سبک‌های کنترلی عبارت‌اند از:

• شوتوکان بنیان گذار: گیچین فونا کوشی. در این متد توجه خاصی به نیرو و سرعت ورود آن و مرکز ثقل نیرو می‌شود.

• شیتوریو بنیان گذار: کنوا مابونی. شیتوریو متشکل از دو سیستم ناهاته و شوری ته در کاراته می‌باشد.

• گوجوریو بنیان گذار: میاگی چوجون. گوجوریو روش سفت و نرم، که در اوکیناوا شکل گرفت و و متعلق به سیستم ناهاته در کاراته می‌باشد.

• وادوریو بنیان گذار: اوتسوکا هیرونوری. وادوریو یعنی: راه صلح، روش صلح، روش صلح جویانه.

• سبک‌های غیر کنترلی عبارت است از:

• کیوکوشین بنیان گذار: ماسوتاتسو اویاما کیوکوشین کای، از عناصر مختلفی که نشات گرفته از تجریبات اویاما وسبک‌های دیگر است، به وجود آمد.

• توضیح کامل تر:

• بطور کلی سبک‌های کارته به سه دسته تقسیم می‌شود

• سبک‌های کنترلی

• سبک‌های غیر کنترلی

• سبک‌های رینگی

• برخی از سبک‌های مهم در کاراته:

• چهار سبک اصلی یا سبک های مادر:

• شوتوکان که توسط استاد فقید فوناکوشی که او را به عنوان پایه گذار کاراته امروزی می شناسند پایه گذاری شده است.
• شیتوریو (سیستم ناهاته، سیستم شوری ته) این سبک توسط کنوامابونی ایجاد شد.
• وادوریو
• گوجوریو

• سبک های غیر کنترلی مثل:

• کیوکوشین (شناخته شده ترین سبک غیر کنترلی کاراته که توسط استاد فقید ماساتاتسو اویاما بنیانگذاری شد که البته پس از مرگ او به چندین شاخه و سبک مختلف تقسیم شد که هر کدام با پسوند و پیشوندی که معمولا نشان از بنیانگذار آن است به فعالیت می پردازند)
• آشیهارا
• انشین

• سبک هایی با بنیانگذار ایرانی مثل:

• کان ذن ریو
• جو کای بو کاراته (ترکیبی از جودو، کاراته، بوکس)

کاراته دارای قدمتی پنج هزار ساله‌است و یکی از استادان اولیه و مبتکران این فن بودیدهاراما است که حدود ۵۲۵ سال قبل از میلاد مسیح می‌زیسته‌است. وی که از پیشوایان مذهبی بودایی بود، به تنهایی از هند به راه افتاد و پس از راهپیمایی چند هزار کیلومتری خود و با پشت سر گذاشتن موانع طبیعی بسیار مشکل موجود در آن زمان به چین رسید و در ایالت هون نان و معبد شائولین اقامت گزید. تعالیم بودیدهاراما شامل تمرینات شدید انضباطی و رعایت پرهیزکاری بود. وی ۹ سال رنج و ریاضت همراه با تفکر و برای این که شاگردانش نیز بتوانند در مقابل ساعت‌های طولانی تفکر و اندیشه تاب مقاومت بیاورند و نیز با زورگویانی که تعالیم مذهبی و مردان دین را سد راه خود می‌دیدند به مبارزه و مقابله برخیزند ۱۸ حرکت تمرینی را ابداع نمود که در حقیقت زیر بنای حرکات کاراته امروزی است.

کاراته امروزی شکل تکامل یافته‌ای از کمپوی چینی (بوکس چینی) می‌باشد که در ابتدا اوکیناواته نامیده میشد. از هنگامی که حکومت‌های استبدادی در چین سلسله کینک ۱۶۴۴ سلسله ساتسوما در اوکیناوا به منظور جلو گیری از ورزیده شدن مخالفان و نیز تحت کنترل در آوردن مردم قانون منع استفاده از شمشیر را به مورد اجرا گذاشتند و به جمع آوری سلاح‌های رزمی اقدام نمودند مردم به سوی آموزش هنر مبارزه با دست خالی روی آوردند که همین امر باعث شکوفایی هرچه بیشتر کاراته شد.

در سال ۱۹۲۱ یکی از بزرگ‌ترین استادان کاراته جزیره اوکیناوا گیچین فونا کوشی ۱۸۶۸-۱۹۵۷ توانست با قدرت و ظرافت تمام کاراته را به ژاپن معرفی نماید و برخی دیگر از هنر جویان که تحت تعلیم بزرگ‌ترین استادان اوکیناوا قرار گرفته بودند، تکنیک‌های سنتی را با یکدیگر ترکیب نموده و سبک‌های متعددی از کاراته را به وجود آوردند.

سال ۱۳۴۲ سال ورود کاراته به ایران توسط هرمز میربابایی و محمدعلی صنعتکاران و فرهاد وارسته می‌باشد.

در حال حاضر، سبکهای مختلف کاراته، بالغ بر صدها سبک می‌شود که در واقع، بازگشت همه آنها به چهار سبک اصلی و مادر از سبک‌های اصلی و کنترلی و یک سبک نیمه کنترلی می‌باشد.

کاراته (به ژاپنی: 空手) نوعی هنر رزمی متعلق به جزایر ریوکیو است، جایی‌که امروز در اوکیناوا در ژاپن قرار دارد. این رشته از ترکیب روش‌های جنگی بومی این منطقه معروف به ته (معنی تحت‌اللفظی: دست) و هنرهای رزمی چینی که در ژاپن به کنپو معروف است، پدید آمده‌است.^[۱][۲] کاراته یک هنر رزمی مبتنی بر ضربه زدن است که از ضربات مشت، لگد، زانو، آرنج و تکنیک‌های دست باز مانند دست چاقویی تشکیل می‌شود. در برخی سبک‌ها فنون گلاویزی، قفل مفصل، مهاری، پرتابی و ضربه به نقاط حساس نیز آموزش داده می‌شود.^[۳] هنرجویان این رشته کاراته‌کا نامیده می‌شوند.

تکامل کاراته تا سدهٔ ‌نوزدهم در جزایر ریوکیو پیش از آن که به قلمرو ژاپن ملحق شود، اتفاق افتاد. در اوایل سدهٔ بیستم در پی دورانی از تبادلات فرهنگی بین ریوکیو و ژاپن به سرزمین اصلی ژاپن معرفی شد. در ۱۹۲۲ وزارت آموزش ژاپن گیچین فوناکوشی (بنیان‌گذار کاراته مدرن) را برای نمایش کاراته به توکیو دعوت کرد. در ۱۹۲۴ دانشگاه کیو نخستین باشگاه دانشگاهی کاراته را تأسیس کرد و در ۱۹۳۲ دانشگاه‌های اصلی ژاپن همگی از باشگاه‌های کاراته برخوردار بودند. در این دوران که نظامی‌گرایی ژاپنی اوج گرفته بود،^[۴] نام این رشته از واژه‌ای با معنی تحت‌اللفظی «دست چینی» به واژه‌ای هم‌نوا با معنی «دست خالی» تغییر کرد. البته هر دو کلمه کاراته تلفظ می‌شوند. این تغییر نشان‌گر اشتیاق ژاپنی‌ها به تکمیل این رشته به عنوان یک هنر رزمی ژاپنی بود.^[۵] پس از جنگ جهانی دوم اوکیناوا یک قرارگاه نظامی مهم ایالات متحده آمریکا شد و تمرین کاراته در میان نظامیان ساکن این جزیره محبوبیت یافت.^[۶]

فیلم‌های سینمایی رزمی دههٔ ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ کمک زیادی به افزایش محبوبیت کاراته کردند و به گشایش باشگاه‌های کاراته در بسییاری از نقاط دنیا منجر شدند.^[۷] شیگارو اگامی مدرس ارشد شوتوکان دوجو معتقد است «اکثر هنرجویان کاراته در کشورهای دیگر کاراته را فقط برای تکنیک‌های مبارزه‌ای آن دنبال می‌کنند...فیلم‌های سینمایی و تلویزیونی...کاراته را به مثابهٔ روشی جادویی برای جنگیدن معرفی می‌کنند که قادر به کشتن یا مجروح کردن حریف در یک چشم بر هم زدن است...رسانه‌های جمعی یک هنر ساختگی را معرفی می‌کنند که بسیار دور از واقعیت است.»^[۸] شوشین ناگامینه نیز معتقد است «کاراته را می‌توان یک نبرد درونی یا ماراتونی توصیف کرد که در تمام عمر طول می‌کشد و موفقیت در آن تنها از مسیر خویش‌داری، تمرین سخت و ابتکارات خلاقانه میسر است.»^[۹]

یک مبارزهٔ قهرمانی جهان کاراته در سال ۲۰۰۶

برای بسیاری از هنرجویان، کاراته یک تمرین عمیق فلسفی است. کاراته-دو به آموزش اصول اخلاقی می‌پردازد و می‌تواند جنبهٔ معنوی برای پیروان آن داشته باشد. امروزه کاراته برای کمال شخصی، دفاع شخصی، و به عنوان یک ورزش آموخته می‌شود. در سال ۲۰۰۵ در جریان رأی‌گیری کمیته بین‌المللی المپیک کاراته نتوانست اکثریت دوسوم آرا‌ء برای ورود به المپیک را کسب کند.^[۱۰] «وب ژاپن» وب‌گاه متعلق به وزارت خارجه ژاپن تعداد هنرجویان کاراته در سراسر جهان را حدود ۵۰ میلیون نفر برآورد کرده‌است.

1 ـ هنر ارتباط ، هنر ارتباط ، هنر ارتباط    

2 ـ از سرمربی نترسید. تضادی اگر هست مطرح کنید. البته در صورتی که طرح این موضوع به پیشرفت و رشد تیم کمک کند.

3 ـ ذهن آماده ای برای تغییر داشته باشید .هیچ وقت خود را به راحتی و استراحت عادت ندهید. از خود راضی نباشید.

4 › از لحاض تئوری فنی خود را قوی کنید و ظرفیت تقسیم علم با دیگران را داشته باشید.

5 ـ تا وقتی که تیمتان سرمربی دارد حتی اگر در آستانه اخراج باشد حتی گوشه چشمی هم به جایگاه او نداشته باشید.چشم ها ذهن آدم را لو می دهند . یک وقت دیدیداو همچنان هست و شما نیستید.

6 ـ مقابل دید عموم از نظرات سرمربی دفاع کنید یا حداقل مشابه او اظهار عقیده کنید ولی در گفتگوهای خصوصی روی موارد اختلاف بحث کنید.

7 ـ روی استراتژی های کلی ( راههای پیشرفت جمعی تیم و همین طور تک تک بازیکنان ) با سرمربی به توافق برسید.

8 ـ مطمئن باشید که هیچ سرمربی در هیچ ورزشی وجود ندارد که یک تنه و بدون کمک گرفتن از مربیان متخصص بتواند به موفقیت برسد. هیچ کس نمی تواند توانائی های تئورسین ، تمرین دهنده ، روانشناس ، بازیخوان، فیزیوتراپ ، هماهنگ کننده و.... را یک جا داشته باشد.

9 ـ همیشه آماده خوش امد گویی به کمک مربیان جدید و تقسیم وظایف تان با انها باشید. هیچ گاه فکر نکنید حضور یک فرد جدید موقعیت شما را به خطر می اندازد.

10 ـ همه می دانیم که مباحث مالی مهم هستند اما تا وقتی در این موقعیت هستید بیشتر به فکر پیشرفت فنی و اعتباری خود و تیمتان باشید.

11 ـ حتی در شرایطی که رئیس باشگاه تصمیم گرفته سرمربی تیم را آتش بزند و شما هم خود را قربانی بعدی حس می کنید از سرمربی حمایت کنید.

12 ـ اگر از تیم دیگری پیشنهاد سرمربیگری داشتید ، به هیچ وجه قبل از مشورت و همفکری با سرمربی تیم فعلی تان تصمیمی نگیرید.

13 ـ همیشه به فکر یادگیری بیشتر باشید هم درباره خود فوتبال و هم درباره نقشی که شما در تیم ایفا می کنید. اصلا مهم نیست در حال حاضر چقدر می دانید مهم این است که برای یاد گرفتن هنوز چیزهای زیادی وجود دارد.

14 ـ هرروز سرمربی تیم را ملاقات کنید تا مطمئن شوید هنوز هستید.

15 ـ خیلی صریح و روشن وظایف ، مسئولیت ها ، انتقادات و محدودیت های نقش تان را مشخص کنید.

16 ـ بحث ، جدل ، مذاکره ، اختلاف عقیده و کلا هر موضوع دیگری که با سرمربی دارید ، اشکالی ندارد فقط همه اینها را در قالب مشترک بیان کنید و این حس را به اوبدهید شما دو نفر در یک سمت قرار دارید نه مقابل هم

17 ـ ممکن است بعضی بازیکن ها با شما ارتباط بهتری برقرار کنند و راحت تر نظراتشان را بگویند. از ایجاد این ارتباط نتزسید. روابط را گسترش و سرمربی را در جریان قرار دهید.

18 ـ سعی کنید با دیگر اعضای کادر فنی هماهنگ باشید و به سئوالات و مشکلات بازیکنان یک دست پاسخ دهید.

19 ـاجازه ندهید هیچ اختلافی معلق بماند آن را مطرح و حل کنید.

20 ـ با این بهانه که کسی هست که باید پاسخگو باشد ( سرمربی ) از مئولیت مهم یادگیری شانه خالی نکنید. غریزه اصلی علم آموزی را از یاد نبرید.

21 ـ شنونده خوبی برای صحبت های بازیکنان باشید یک جور محرم اسرار.اما فقط مطالب خیلی مهم و حیاتی را به سرمربی انتقال دهید بقیه را پیش خودتان نگاه دارید.

22 ـ با بازیکنان صمیمی و دوست شوید اما فاصله حرفه ای تان را حفظ کنید.

23 ـ از سرمربی تیم تان حتی زیر فشار انتقادات شدید رسانه ها و هواداران حمایت کنید.

24 ـ با هواداران به بهترین شکل رفتار کنید.

25 ـ حساب ویژ ه ای روی استعداد های جوان و ستاره های آینده تیم باز کنید. بعد ها بدرتان می خورند.

26 ـ درباره زندگی خارج از فوتبال بازیکنانتان اطلاعات کسب کنید.در حد مجاز

27 ـ به روز باشید نرم افزارها و تئوری های جدید را یاد بگیرید.

28 ـ انگیزه را در تیم حفظ و به سرمربی کمک کنید تا حس رقابت را در تیم ایجاد کند.

29 ـیک تائید کننده همیشگی نباشید. فعال و پر انرژی باشید و ارائه کننده نظارات جدید.

30 ـ حس اعتماد را بین خود و سرمربی تیم تان ایجاد کنید. اعتماد سنگ بنای هر رابطه ای است.

31 ـ همیشه حرفه ای و مناسب لباس بپوشید.

32 ـ همیشه و همه جا از منافع باشگاه دفاع کنید. چه در جمع و چه در محافل خصوصی

33 ـ به جزئیات توجه کنید. سرمربی استراتژی کلی تیم را می چیندو این شمائید که باید به جزئیات بپردازید.

34 ـ اطلاعات پزشکی و حتی آمادگی جسمانی تان را بالا ببرید.برای هر بازیکن یک پرونده تشکیل دهیدو تغییرات فنی و غیر فنی او را یادداشت و روند را تحلیل کنید.

35 ـ خلاق ، مبتکر و نوگرا باشید. خلاقیت آینده را می سازد.

36 ـ جزوه کار روزانه داشته باشید. همه اتفاقات فنی تیم را یادداشت کنید و در اختیار سرمربی قرار دهیدو

37 ـ بیشتر از حرف زدن بشنوید.

38 ـ چشم و گوش سرمربی باشید و رخدادها را به او هشدار دهید.

39 ـ تشخیص دهید چه زمانی سرمربی تحت فشار است. در این اوقات با او زیاد بحث نکنید ، قسمتی از مسئولیت هایش را به عهده بگیریدو او را آرام کنید.

40 ـ روی نیمکت آرام ، هوشیار و همراه باشید.

41 ـ با قوانین زندگی کنید و الگوی مناسبی برای بازیکنان باشید کاری کنید آنها آرزوی تبدیل شدن به شما را داشته باشند.

42 ـ می خواهید سرمربی شوید ؟ الان شما کمک مربی هستید. تلاش کنید تا بهترین کمک مربی دنیا شوید. سرمربیگری خودش را به شما خواهند رساند.

تمرین تیم ملی فوتبال ایران از ساعت17:30 در کمپ تیم‌های ملی آغاز شد. بازیکنان با پیراهن‌هایی که در دیدار رفت برابر مالدیو بازی کردند در تمرین حاضر شدند.

بازیکنان بعد از گرم کردن به 4 گروه تقسیم شدند و سپک تاکرا بازی کردند. سپس در همین 4 گروه کار با توپ انجام دادند. اولادی و آندرانیک تیموریان نیز در این تمرین پا به توپ شدند. اولادی بر روی کتف چپش چسب بسته بود و تیموریان نیز بعد از چند روز مصدومیت امروز پا به توپ شد. 
آخرین بخش این تمرین 45 دقیقه‌ای بازی گل کوچک در 4 گروه بود.

تماشاگران استقبال کمی از تمرین تیم ملی داشتند اما خبرنگاران و عکاسان زیادی در تمرین بودند. 
از نکات حاشیه‌ای تمرین این بود که عباس ترابیان سرپرست تیم ملی، محمد رضا خلعتبری را با لیونل مسی بازیکن آرژانتینی تیم بارسلونا مقایسه کرد و گفت خلعتبری خودش یک پا مسی است.

در پایان تمرین نیز کی‌روش توپ را برای ترابیان دو سه باری سانتر کرد و او هم توپ را استپ کرد. 
تیم ملی ساعت 22:30 امشب راهی مالدیو می‌شود تا پنج‌شنبه دیدار برگشت خود را برابر این تیم انجام دهد.در بازی رفت ایران 4 بر صفر پیروز شده بود.

اگرچه اطلاعاتی در مورد ریشه اصلی و حقیقی این ورزش در دست نیست ولی از مطالب جالب و شخصی در مورد تاریخچه آن اطلاع داریم. فوتبال امروزی به تدریج رشد کرده‌است ولی گفته می‌شود که نوعی از آن قبل از مسیح بازی می‌شد. در چین نیز نوعی بازی شبیه به فوتبال در ۲۵۰۰ سال قبل از میلاد مسیح وجود داشت. عکس‌های مصریان نیز نوعی بازی شبیه به فوتبال را نشان می‌دهد ولی در یونان یک بازی به نام اسپیشکیروز به طرز جالبی به فوتبال امروزی شبیه‌است. فوتبال در برزیل از سال ۱۸۹۴ شروع شد. این ورزش به وسیله چارلز میلر برزیلی که اجداد او بریتانیایی بودند به مردم برزیل معرفی شد. در سال ۱۹۷۰ مسابقه‌ای بین ایتالیا و برزیل برگزار شد و هیچ کس تصور نمی‌کرد که ۸۰۰ میلیون نفر از مردم جهان ناظر بر اجرای مسابقه باشند. امروزه اکثر مردم جهان به فوتبال بیشتر از سایر ورزش‌ها می‌پردازند.

فوتبال مدرن از کشور بریتانیا سرچشمه گرفته‌است. در ابتدا اختلافات عقیده‌ای بسیاری میان علاقمندان راگبی و فوتبال وجود داشت زیرا راگبی با دست و فوتبال با پا اجرا می‌شد. این مسئله در سال ۱۸۶۳ زمانی که طرفداران فوتبال شروع به اجرای این ورزش توسط پاها کردند اتفاق افتاد. گروه دیگر انجمن راگبی را تأسیس کردند و بالاخره در سال ۱۸۷۱ این دو رشته ورزشی کاملاً از یکدیگر جدا شدند. از آن زمان به بعد هر دو رشته پیشرفت‌های شایانی نموده و طرفداران بسیاری پیدا کردند. فدراسیون بین‌المللی فوتبال در سال ۱۹۰۴ بنیان گزاری شد. این فدراسیون وظیفه دارد که به نحوه اجرای مسابقات نظارت داشته باشد. قوانین فوتبال بدون موافقت و تصویب سایر کشورهای عضو فدراسیون تغییر نمی‌کند.

اولین مسابقه بین‌المللی فوتبال جهان در سال ۱۸۷۲ بین تیمهای انگلیس و اسکاتلند در شهر گلاسگو انجام شد، که با نتیجه صفر-‌صفر پایان یافت. در سال ۱۹۲۰ بازیکنان فوتبال در مسابقات المپیک بلژیک شرکت کردند و در سال ۱۹۳۰ اولین جام جهانی فوتبال در کشور اروگوئه برگزار شد.

استادیوم همدن پارک [۱] در شهر گلاسگو رکورددار تعداد تماشاچیان در مسابقات فوتبال اروپا است؛ در سال ۱۹۳۷ جمعیتی معادل ۱۴۹٫۵۴۷ نفر در این استادیوم شاهد بُرد ۳ بر ۱ تیم ملی اسکاتلند در مقابل تیم ملی انگلیس بودند.

شرایط بازی [ویرایش]

در این بازی هر تیم دارای ۱۱ بازیکن است که یکی از آن‌ها در دروازه قرار می‌گیرد و بقیه با توجه به استراتژی بازی در نقاط مختلف زمین قرار می‌گیرند. در تقسیم‌بندی دقیق، بازیکن‌ها با توجه به مکان قرارگیری‌شان در زمین به مدافع، هافبک و مهاجم تقسیم می‌شوند.

داوری مسابقات فوتبال به عهدهٔ چهار داور است. یکی از داوران که به نام داور وسط معروف است که در زمین فوتبال هم‌راه با بقیهٔ بازیکنان حرکت می‌کند، دو کمک‌داور نیز در کناره‌های زمین قرار می‌گیرند و داور چهارم نیز بیرون زمین است.

هر تیم فوتبال دارای حداقل یک سرمربی، یک مربی و یک مربی دروازه‌بان است. هم‌چنین هر تیم دارای تعدادی بازیکن ذخیره‌است که می‌توانند در میان بازی با بازیکن‌های درون زمین تعویض شوند. تعداد تعویض‌های هر تیم به سه تعویض محدود است.

بازیکن [ویرایش]

بازیکنان میانه/هافبک‌ها با رنگ آبی نشان‌داده‌شده‌اند.

در فوتبال بازیکن فردی است که بر پایهٔ قوانین فوتبال٫ فوتبال بازی می‌کند. در یک بازی فوتبال هر تیم ۱۱ بازیکن دارد که یکی از آن‌ها دروازه‌بان است و بقیه یا پدافندگر یا بازیکن میانه و یا مهاجم هستند.

دروازه‌بان [ویرایش]

در بازی فوتبال به کسی که برای نگهداری و محافظت از دروازه می‌کوشد و مانع ورود توپ به داخل آن می‌شود دروازه‌بان می‌گویند. دروازه‌بان تنها بازیکنی است که می‌تواند از دستانش برای گرفتن توپ استفاده کند.(البته فقط در محوطه مشخص شده یا به اصطلاح محوطه ۱۸ قدم)

مدافع [ویرایش]

مدافع بازیکنی است که در پشت هافبک‌ها قرار دارد و اولین هدفش پشتیبانی از دروازه‌بان است. وظیفهٔ اولیه او جلوگیری از حریف است برای گل زدن.البته مدافع کار های دیگری هم دارد که یکی از مهم ترین آنها پشتیبانی از هافبک هااست . البته دفاع های چپ و راست در حمله کمک زیادی دارند.

هافبک/بازیکن میانه [ویرایش]

هافبک یا بازیکن میانه بازیکنی است که جایگاهش بین پدافندگر(مدافع) و مهاجم است(در شکل با رنگ آبی نشان داده‌شده‌است). وظیفهٔ اصلی آن‌ها بی بهره کردن تیم حریف از توپ است(که معمولاً با تکل انجام می‌شود)٫ تا توپ را به تصرف خود درآورند و برای مهاجمان خودی بفرستند.

فوروارد/مهاجم [ویرایش]

فورواردها یا مهاجمان بازیکنانی هستند که در نزدیک‌ترین ردیف به دروازهٔ حریف بازی می‌کنند که مسئولیت گل زدن را دارند

مقررات [ویرایش]

زمین بازی [ویرایش]

یک زمین استاندارد فوتبال بزرگسالان برای مسابقات بین‌المللی می‌بایست تا ۱۱۰ تا ۱۲۰ یارد (قدم) (معادل ۱۰۰ تا ۱۱۰ متر) طول و ۷۰ تا ۸۰ یارد (۶۴ تا ۷۵ متر) عرض داشته باشد.

زمین‌های مسابقات غیر بین‌المللی می‌تواند بین ۹۱ تا ۱۲۰ متر طول و ۴۵ تا ۹۱ متر عرض داشته و نباید مربع باشد.

یک دروازه مستطیل شکل در وسط خط عرضی (یا خط گل) گذاشته می‌شود که فاصله تیرک‌های عمودی آن از یکدیگر ۸ یارد (۷٫۳۴ متر) و فاصله تیرک افقی از زمین ۸ فوت (۲٫۴۴ متر) است.

در جلوی هر دروازه و به فاصله ۱۸ یارد (۱۶٫۵ متر) از خط دروازه، محوطه مستطیل شکلی وجود دارد که به محوطه جریمه و محوطه هژده قدم معروف است، در این محوطه دروازه‌بان قادر است توپ را با دست لمس کرده و بگیرد و خطای بازیکنان حریف با ضربه پنالتی جریمه می‌شود.

محوطه کوچکتری نیز در جلوی دروازه و با فاصله ۶ یارد (۵٫۵ متر) وجود دارد که می‌بایست ضربات شروع مجدد بازی در هنگام خروج توپ از خط عرضی از داخل آن زده شود. خطوط و علامت‌های دیگری نیز در زمین برای مشخص کردن محل قرار گرفتن بازیکنان و جای زدن ضربات کرنر، پنالتی و شروع بازی وجود دارد.

تاریخچه [ویرایش]

بعضی از بازیهای گوناگون در جهان به نام فوتبال شناخته می‌شوند.

در قرن 15 میلادی در دوره سلسله مینگ در چین بازیی شبیه به فوتبال به نام کماری وجود داشت.

چند مرد در حال بازی کماری در معبد تانزان.

اولین سوابق ثبتی آنچه که احتمالاً قدیمی‌ترین فعالیت شبیه به فوتبال به حساب می‌آمده را می‌توان در دست نوشته‌های چینی نظامی در دوره سلسله هان و حدود قرن دوم قبل از میلاد پیدا نمود.

دیگر بازی آسیائی که با ضربه توپ سرو کار داشته و تحت نفوذ «کوجو» بوده‌است، بازی «کماری» است. بر طبق سوابق موجود، این بازی در زمین بازی سلطنتی ژاپن در کیوتو از سال ۶۰۰ میلادی انجام می‌شده‌است. در بازی «کماری» چندین نفر در یک دایره می‌ایستاده و با ضربه پا توپ را به سمت هم دیگر می‌رانده و سعی می‌کردند که توپ از زمین خارج نشود (خیلی شبیه کیپی آپپی).

این بازی سالیان زیاد انجام می‌شد ولی به‌نظر می‌رسد که در حدود نیمه قرن ۱۹ میلادی از بین رفته باشد. در سال ۱۹۰۳ و در یک اقدام سمبلیک در جهت احیای سنت‌های باستانی، این بازی مجدداً احیاء گشته و هم اکنون نیز در برخی فستیوال‌های توریستی قابل رویت می‌باشد.

قدمت بازی‌های همراه با توپ فرا آمریکائی که با توپ‌های لاستیکی انجام می‌شده‌اند حتی بسیار قبل از مورد بالا ثبت گردیده‌اند و تصور می‌شود که در مراحل اولیه پیدایش، شباهت زیادی به فوتیال داشته‌اند. اما از آنجائی که فرم‌های بعدی این بازی‌ها شباهت هائی با بسکتبال و یا والیبال داشته‌اند و همچنین بدلیل آنکه نفوذ این گونه بازی‌ها بروی بازی مدرن فوتبال بسیار کم بوده‌است، بیشتر آن‌ها به‌عنوان فوتبال طبقه بندی نمی‌گردند.

یونانیان و اهالی رم نیز به داشتن بازی‌های همراه با توپ که در آنها از پای خود استفاده می‌کرده‌اند، شناخته شده‌اند.

نویسنده رومی سیسرو در یکی از نوشته‌های خود وضعیتی را توصیف می‌کند که در آن مردی در مغازه سلمانی و در حال اصلاح بخاطر شوت شدن یک توپ به داخل مغازه کشته می‌شود. اعتقاد بر این است که بازی رومی هارپستوم از نوعی بازی تیمی بنام «επισκυρος» (اپی اسکایروس) یا فنیدا که اولین بار توسط نمایشنامه نویس یونانی انتیفانس (۳۱۱-۳۸۸ قبل از میلاد) بکار برده شده و بعداً کلمنت الکساندریا نیز به آن اشاره داشته‌است، گرفته شده‌است. به‌نظر می‌رسد این بازی بنوعی نه چندان واضح شبیه به راگبی بوده‌است.

البته سوابق غیر مستند دیگری از بازی‌های ماقبل تاریخ، باستانی و یا سنتی انجام شده با توپ که توسط مردم بومی در سراسر جهان انجام می‌شده نیز در دسترس می‌باشند. به‌عنوان مثال، در سال ۱۶۱۰ ویلیام استراچی از منطقه جیمز تاون اولین شخصی بود که یک نوع بازی بنام پاهساهمان را که توسط آمریکائی بومی باز می‌شده را ثبت نموده‌است. در منطقه ویکتوریا، استرالیا، مردم بومی استرالیا نوعی بازی به نام مارن کروک را انجام می‌دادند.در کتاب رابرت برو-اسمیت که در سال ۱۸۷۸ بنام «مردم بومی منطقه ویکتوریاً منتشر شد نیز از مردی بنام ریچارد توماس نام برده شده که در سال ۱۸۴۱ شاهد انجام این بازی توسط مردم بومی منطقه بوده‌است.» آقای توماس توصیف مینماید که چطور بازیکن جلو توپ ساخته شده از پوست صاریغ را شوت نموده و دیگر بازیکنان برای گرفتن آن به هوا برمیخواستند.«امروزه اعتقاد گسترده‌ای مبنی بر اینکه مارن کروک تأثیر زیادی بر پیشرفت قواعد فوتبال استرالیا داشته، وجود دارد (بخش زیر را ببینید). در سرزمین کانادای شمالی و / یا آلاسکا، اینیوایت (اسکیموها) نوعی بازی بروی یخ بنام»آکاساکتوک" را انجام می‌داده‌اند. هر بازی با حضور دو تیم روبروی هم در دو خط موازی آغاز می‌شد. سپس دو تیم سعی در ضربه زدن به توپ، هدایت آن به سمت خط دروازه حریف و کاشتن گل داشتند.

قدمت این بازی‌ها و امثال آنها بطور عمیق در روزگاران باستان قرار داشته و در طول قرون متمادی، تأثیر خود را بروی فوتبال داشته‌است. بهرحال، به‌نظر می‌رسد که مسیر حرکت بسوی فوتبال مدرن در اروپای غربی و بخصوص در انگلستان شکل گرفته باشد.

شکل‌گیری فوتبال امروزی [ویرایش]

جهانی سازی انجمن فوتبال [ویرایش]

با گسترده شدن محبوبیت این رشته و در اوایل قرن بیستم، نیاز به یک سازمان واحد که امر نظارت بر انجمن فوتبال را برعهده بگیرد، بیش از پیش احساس گردید. انجمن انگلیسی فوتبال برگزار کننده گفتگوهای زیاد در خصوص ایجاد یک سازمان بین‌المللی بود ولی پیشرفتی حاصل نگردید. بنابر این موضوع در انجمن‌های هفت کشور دیگر اروپائی از جمله فرانسه، بلژیک، دانمارک، هلند، اسپانیا، سوئد، و سوئیس مطرح گردید. «فدراسیون بین‌المللی انجمن‌های فوتبال» (فیفا) در مورخ، ۲۱ می سال، ۱۹۰۴ در شهر، پاریس تأسیس گردید. اولین مدیر این تشکیلات، رابرت گورین بود. نام فرانسوی خلاصه حروف فیفا بعدها حتی در کشورهای غیر فرانسه زبان نیز مورد استفاده قرار گرفت.

استفاده از کلمه فوتبال در کشورهای انگلیسی زبان [ویرایش]

کلمه «فوتبال» در زمانی که برای توصیف یک بازی خاص بکار برده شود، می‌تواند هر یک از موارد بالا را داشته باشد. به همین دلیل، مناقشات دوستانه زیادی بروی اصطلاح «فوتبال» ایجاد شد. اول بخاطر آنکه در مناطق مختلف جهان انگلیسی زبان این اصطلاح به حالت‌های متفاوت مورد استفاده قرار می‌گرفت. بیشتر اوقات کلمه «فوتبال» جهت اشاره به قانون غالب فوتبال در یک منطقه مشخص مورد استفاده قرار می‌گیرد.

در اکثر کشورهای انگلیسی زبان، کلمه «فوتبال» معمولاً اشاره به انجمن فوتبال دارد که بنام «ساکر» نیز خوانده می‌شود (این نام در ابتدا مختصر شده عامیانه کلمه «انجمن» بوده‌است). از ۴۵ کشور عضو فیفا که در آن انگلیسی زبان رسمی و ابتدائی است، فقط سه کشور ( کانادا، ساموا و ایالات متحده از کلمه «ساکر» استفاده می‌کنند و مابقی کلمه فوتبال را بکار می‌برند. (اگرچه فدراسیون فوتبال ساموا در واقع از هر دو نام استفاده می‌کند. در ماه می‌سال ۲۰۰۶ ساکر زلاند نو نام خود را به فوتبال زلاند نو تغییر داد. [۲] در استرالیا بخش حاکم نام «فوتبال» را بجای «ساکر» جایگزین و استفاده از آن را افزایش داد.(نامی که توسط اکثر استرالیا ئی‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد) ولی این موضوع مناقشه ساز شد زیرا کلمه «فوتبال» بطور سنتی اشاره به قوانین فوتبال استرالیا و اتحادیه و لیگ راگبی داشت. لازم به توجه‌است که اعضای تیم انجمن فوتبال استرالیا هنوز بنام "ساکروس هاً شناخته می‌شوند.

قوانین مختلف در پایین لیست شده‌اند که بطور کامل در متون مربوطه توضیح داده شده‌اند.

کدها و خوانده‌های فوتبال در حال حاضر [ویرایش]

انجمن فوتبال و شاخه‌های آن [ویرایش]

یک بازی فوتبال داخلی در مکزیک . داور یک ضربه آزاد برای تیم قرمز پوش گرفته است .

• انجمن فوتبالکه همچنین با نام‌های «فوتبال»، «ساکر»، «فوتی» و «فوتیی» نیز خوانده می‌شود.
• انواع فوتبال داخل سالنی/بسکتبال:
  • فوتبال پنج-ای-ساید– بازی شده در سراسر جهان تحت قوانین مختلف از جمله:
    • فوتسال- یک بازی پنج-ای-ساید داخل سالن که توسط فیفامورد تایید قرار گرفته‌است.
    • مینی وتبال- یک بازی پنج-ای-ساید داخل سالن که در شرق و غرب که طرفداران بسیار زیادی نیز دارد، بازی می‌شود.
    • پاپی فوت - یک بازی پنج-ای-ساید داخل سالن که در سالن‌های رو باز (دارای دروازه) بسکتبال در آمریکای مرکزی بازی می‌شود.
  • ساکر داخل سالن - یک بازی شش-ای-ساید داخل سالن که در آمریکای شمالی بازی می‌شود.
• فوتبال پاراالمپیک– اصلاح شده توسط انجمن فوتبال جهت افراد معلول.
• ساکر ساحلی– فوتبالی که بروی ماسه بازی می‌شود بنام ساکر ساحلی خوانده می‌شود.
• فوت وولی– عبارت‌اند از آمیخته فوتبال و والیبال ساحلی که بروی ماسه بازی می‌شود. بسیاری از فوتبالیست‌های معروف (ستاره‌های برزیل) این بازی را سراسر دنیا انجام می‌دهند.
• فوتبال خیابانی– مجموع انواع غیر رسمی فوتبال
• باسوبال – آمیخته فوتبال با والیبال و ژیمناستیک که بروی سطوح باد دار و تور ژیمناستیکبازی می‌گردد.
• راش گلینوعی بازی فوتبال است که در آن نقش دروازه بان دارای انعطاف بیشتری از حد عادی است.
• هدر اند وولیزدر این بازی هدف زدن گل فقط با استفاده از سر و توپ می‌باشد.
• کیپی آپیارائه هنر فوتبال با استفاده از پاها، زانوان، سینه، شانه‌ها و سر می‌باشد.
  • فوت بگ در این بازی بجای توپ از کیسه‌های کوچک لوبیا یا ماسه استفاده شده که در برخی انواع کیپی آپی مانند «هکی سک» انجام می‌شود.
• فوتبال فرم آزادنوع مدرن کیپی آپی بوده که در آن بازیکنان فرم آزاد بخاطر ارزش‌های سرگرمی و نشان دادن توانائی‌ها یشان رتبه بندی می‌گردند.
• وست هام این بازی خیلی شبیه به هدرز اند وولیزاست که بصورت امتیازی بازی می‌شود. معمولاً هر بازیکن با امتیاز ۱۰ و دروازه بان با امتیاز ۱۱ شروع می‌کند. زمانی که یک گل در اثر ضربه نگه دارنده بثمر می‌رسد که او یک امتیاز را از دست می‌دهد. سپس ضربه محکم و بازیکن یک امتیاز از دست داده و دروازه بان می‌شود. ضربه مجدد باعث می‌شود که او مجدداً دروازه بان شود ولی در اثر از دست دادن امتیاز بلکه به‌عنوان تنبیه. این بازی معمولاً با یک گل و تعداد کم بازیکنان انجام می‌شود.
• فوتبال فولینگ نسخه‌ای از انجمن فوتبال است که در آن میله به‌عنوان اسلحه استفاده شده و (معمولا) ضربه به کشاله ران مجاز است. تعداد نفرات تیم از ۵ تا کمتر ۱۵ نفر است. میزان جراحت در دوره مساوی است.

بازی‌های توپ قرون وسطی که هنوز زنده هستند [ویرایش]

• مسابقات سنتی شروو تیوزدی در یو کی–بازی‌های فوتبال سالیانه شهری و یا روستائی که قواعد خاص خود را دارا بودند. نام‌های جایگزین این بازی‌ها عبارت‌اند از: «موب فوتبال»، «شرووتاید فوتبال» و «فولک فوتبال»
  • آلن ویک در نورث هامبرلند
  • اشبورن در دربی شایر (که نام دیگرش فوتبال سلطنتی شرووتایداست.
  • آتراستون در وارویکشایر
  • کورف کسل دردورست- مراسم یادمان فوتبال شروو تیوزدی منطقه پیوربک ماربلرز.
  • هاکسی در لینکلن شایر (بازی هاکسی هود در واقع در مراسم ظهور حضرت عیسیبازی شد.)
  • هارلینگ اند سیلور بال که در کاخ سنت کلامب واقع در کورن والبازی شد.
  • سیدگ فیلد در کانتی دورهام
  • دراسکاتلند هنوز هم بازی‌های با گیم و «بال گیم»در میان مسیحیان و در شب سال نو رایج است.
    • دانز، برویک شایر
    • اسکون، پرت شایر
    • کرک وال در جزایر اورک نی
• بازی‌های دیگر قرون وسطی که هنوز در خارج از انگلستان بازی می‌شوند عبارت‌اند از:
  • کالسیو فیورتینو - شکل مدرن باقی مانده از فوتبال رنسانس قرن ۱۶ فلورانس.

"جهت کسب اطلاعات بیشتر در خصوص انواع منقرض شده فوتبال که در قرون وسطی در اروپا بوجود آمده / بازی می‌شده‌اند، بخش مقاله فوتبال قرون وسطی را ملاحظه بفرمائید.

دیگر بازیهای عمومی مدرسه‌ای باقیمانده تا زمان حال [ویرایش]

• بازی اتون فیلد
• اتون فیلد گیم
• اتون وال گیم
• فوتبال هارو
• فوتبال وینچستر

جدیدترین موارد اقتباس و ابداعات [ویرایش]

• بر اساس فوتبال قرون وسطی:
• بر اساس قوانین اف. ای.
  • کابیز
  • فوتبال سه طرفه
  • تریسک لاین (ورزش) تریسک لاین
  • کبپی آپیهنر به نمایش گذاردن فوتبال با استفاده از پاها، زانوان، سینه، شانه‌ها و سر.
    • فوت بگ در این بازی بجای توپ از کیسه‌های کوچک لوبیا یا ماسه استفاده شده که در برخی انواع کیپی آپی مانند «هکی سک» انجام می‌شود.
• فوتبال فرم آزادنوع مدرن کیپی آپی بوده که در آن بازیکنان فرم آزاد بخاطر ارزش‌های سرگرمی و نشان دادن توانائی‌ها یشان رتبه بندی می‌گردند.
• بر اساس راگبی"
  • اسکافل بال
  • فورس ام بکز
• بازی‌های دو رگه
  • اسپید بال آمریکائی – ترکیبی از فوتبال آمریکائی، ساکر و بسکتبال، که توسط المر دی. میتچل در دانشگاه میشیگانو به سال ۱۹۱۲ ابداع گردید.
  • راگبی ویلچر (مردر بال). ابداع شده به سال ۱۹۷۷ در کانادا که ایده اولیه آن ازبیشتر از آنکه از فوتبال راگبی گرفته شده باشد، ازهاکی روی یخو بسکتبال اقتباس شده بود.
    • لیگ راگبی ویلچر

بازی‌های رو میزی و دیگر سرگرمی‌ها [ویرایش]

• بر اساس قوانین اف. ای:
  • طبقه بندی: فوتبال (ساکر) کامپیوتری ویدئو گیم‌ها
  • سابوتیئو
  • بلو فوتبال
  • پریمیر ماناجر۲۰۰۷-۲۰۰۶ بازی پلی استیشن ۲
  • فوتبال رو میزی(که با نام‌های دیگر «فوزبال»، «ساکر رو میزی»، «بیبی فوت»، «بار فوتبال» و یا «گتون» نیز شناخته می‌شود.)
  • فوتبال فانتزی
  • باتن فوتبال (که با نام فیوتبول د مسا؛ جوگو د بوتوئس نیز نامیده می‌شود)
• بر اساس راگبی:
  • پیپر فوتبال
  • کوین فوتبال
• بر اساس فوتبال آمریکائی
  • بلاد بوال
  • فوتبال فانتزی (آمریکائی
  • مادن ان. اف. ال.
• بر اساس فوتبال استرالیائی:
  • لیست قوانین بازی‌های کامپیوتر فوتبال استرالیائی
    • ای.اف.ال. نخست وزیری ۲۰۰۵
  • تیم رویائی ای. اف. ال.

سخنم راباحدیثی ازمولای متقیان حضرت علی علیه السلام آغاز می کنم :
مسلمان باید هم بدن نیرومند و قوی داشته باشد وهم توان فکری ،چراکه یک شخص نحیف الجثه
وضعیف حتی از ادای عبادت نیز بر نمی آید .
کونگ فو ،شناخته شده ترین ریشه ی هنر های رزمی
پیدایش وفلسفه کونگ فو ،ازجمله پیچیده ترین مسائلی است که می توان به آن پا سخ داد وعلاقمندان
به راحتی نمی توانند اطلاعات مستندی ازچگونگی شکل گیری این هنر رزمی بدست بیاورند.
کونگ فو یک نگرش است بر دنیای جدید ،ضمن اینکه دارای یک تاریخچه ی قدیمی میباشد .
سرگذشت کونگ فو هم زمان با تاریخچه ی انسان اندیشمند است که در دوازده هزار سال پیش
سابقه اولین حرکات فکر وجسم برای اولین بار برای مقابله با محیط زیست و بقای خود ،داشته است.
اولین کسانی که پی به این نیروی اسرار آمیز بردند ،نژاد زرد بود ند وچون بعدهافقط از نیروی تن
استفاده کردند ،اصول ومبانی علمی این راه فراموش شد . اصولاً در سبکهای رزمی کسانی بوده اند
که دانش پیشینیان را با اندوخته تجربی خویش در آمیخته اند وبه مقتضای شرایط زمانی ومحیطی
خود ،بیش از دیگران درمعرفی و ارائه یک شیوه رزمی خاص موفق بوده اند.ذکر نام وسبک ایشان
یادی است برای آنها که می دانند وتذکری برای آنان که نمی دانند . هیچ استادی تاشیوه کلاسیک
واصولی را بطورکامل ودقیق نیاموخته ،سبکی را معرفی نکرده است . یاد وخاطره اساتید ،همیشه
شوق هنرجویان را برمی انگیزد واین همان چیزی است که مایه پیشرفت می شود .
«اشتیاق آموختن ودانستن » بسیاری ازاین پیشگامان را دیگران نمی پسندند ، برخی به دلایل درست
وگروهی دیگر به علل نادرست . اما به هر تقدیر قضاوت،قله های کوهی است که دامنه اش شناخت
درست نامیده می شود. «هرچند همیشه افرادی هستند که در رسیدن به قله ، هلی کوپتر را به
کوهنوردی ترجیح میدهند.» اگر هرکسی درهر درجه ای ازمهارت رزمی، عمر شاگردی بیشتری
داشته باشد ،استاد بهتری خواهد بود .
مطلب در زمینه ی بیانگذاران وبنیگذاری،بسیار است ودرحوصله این مقاله نمی گنجد ،اطمینان داریم
اسا تید فاضلی نیز هستند که به ازای تدریس یک درس یا مطلب ،ده درس را تفهیم وتمرین می کنند
واز وجود خود ،پلی می سازند که نسلهای آینده با عبور ازآن به شناخت دقیق تری دست یابند.
تامو بنیانگذار قدیمی ترین شیوه شناخته شده متعارف در کشور چین و جهان است که کونگ فو نام دارد

. لغت کونگ فو به معنی : انجام بیشترین کار در کمترین زمان است وکسی که این هنر رزمی را
می آموزد ،مرد ماهر وتصویری ازکارپیوسته وجدی را با خود دارد.
گفته میشود کونگ فو حدود 2500 سال پیش در کشور چین توسط مردی به نام درایاما تائیشی
یا «تامو»یا «بودهی دارما»یا«دات مور»یا «بودا آدها »کاشف اندیشه برتر ونفوذ روح توانا عرضه
شد.درایاما ثابت کرد که انسان قبل ازاینکه به مسائل دنیای خارج خود بیاندیشد بهتر است به خود
بیاندیشد وهمین فکر بود که جامعه ی قرن بیستم را با تکان شدید به مکتب خود رهنمون کرد و
هم اکنون میلیون ها انسان از کلیه جوامع ،مفتون این اندیشه شده اند.
درا یاما درابتدا شاگردان را به گرد اندیشه فرو برد وپس از سالیان زیاد ریاضت درتوانایی اندیشه،
دانست که نیروی اندیشه توانا است ولی تن بی حرکت است . ازهمین جابود که بمنظور نمایش
نفوز اندیشه ی برتر ،حرکاتی ازدست وپا ابداع نمود.
حرکات درایاما با تحولهای بسیار بصورت دست وپا وبالاخره متکی به نیرو های دوران بطریقه ی
علمی امروز به آن پرداخته میشود ،آمیخته ای از هنر تن وروان است که نام آن را کونگ فو
نهاده اند.
درسال 1900 استادانی از نژاد زرد بگرد هم جمع شدند واصولی بر ضربات علمی وفنی بنام
هنرهای مبارزه ای تنظیم کردند ومربیانی نیز به کشور های مختلف جهان اعزام داشتند.
برخی اعتقاد دارند درا یاما ازهندوستان وارد چین شده ،اما پژوهشهای دقیق تاریخی در حوزه
فنون رزمی ،وجود شیوه مبارزاتی شبیه به فنون وی رادرهندوستان آن زمان تأیید نمی کند.
دراین میان نظر «پال پیلوت» مورخ فرانسوی وگروهی دیگر از محققان که معتقدند وی ازایران
به چین رفته است ،به حقیقت نزدیکتر به نظر می رسد . وجود معابدی که در غرب چین میان
کوهستان ها وبعضاً در غار ها بنا ء شده ونقش نماد ماه وخورشید «که از مبانی دیدگاه مانی
وسایر مخالفین سلسله ساسانی است »بر دیوار آنها، همچنین مطالب تخصصی مطرح شده در
مکاتب کونگ فو درباره ی ماه واشاره اساتید این سبک به ماه ومعنی آن در سبکهای «پاشی ین چین ،
نگو چوچوآن»وسایر سبکها وتلفظ چینی کلمه فارسی «تاماه » که همان « تاموست » به همراه خیلی
دلایل دیگر بنیا نگذار کونگ فو شائولین که شناخته شده ترین ریشه سایر هنرهای رزمی جهان
است،رایک ایرانی معرفی می کند. به هر تقدیر ، درایاما ازغرب به چین آمد وبه «بودتور »رفت
وپس از طی مراحل ومنازعاتی ، امپراتور،آن معبد را دراختار وی گذاشت تا تعلیمات خودرا درآنجا
بنیاد نهد. این معبد پس از چند دوره تخریب وآتشسوزی وبازسازی ،بعدها درزمان سلسله «تانگ»
شائولین نام گرفت .
درهنگام استقرار تامو در این معبد ، هنرجویان وی از فشار خستگی وتمرکز شدید اثنای تمرینات
فکری وروحی به ضعف جسمانی شدیدی مبتلا شدند که درایاما رامجبورکرد تمرینات بدنی خواصی
را برای جلو گیری از فساد سلولی وافزایش قدرت جسمانی به ایشان عرضه کند .قسمتی ازاین تمرینات
«شی آر لوهان شو»یا«آی کی کین کیو»نام دارد که امروزه نیز اگر درست تدریس شود،جزء مفید ترین

 وسنگین ترین تمرینات بدنی موجود دردنیا است .درا یاما دوکتاب به جای مانده که یکی
«یی جین چینگ»نام دارد ودر ارتباط باتقویت نیروی جسمانی است ودیگری «شیه سویی جینگ»گفته

 مشود که ناظر بر تمرینات فکری وتعلیمات روحی است .
ازکتاب دوم در مراجع رسمی کشور چین بطور علنی اثری دردست نیست وگفته میشود کتاب نخست
نیز به طور کامل در اختیار پژوهشگران قرار نگرفته است .درایاما پس از تعلیم شیوه خود، روزی از معبد
خارج شد و دیگر هرگز بازنگشت ، اثری از مقبره یا قبر او دردست نیست ، ولی تصاویری که به او نسبت
داده می شود ، از چین تا اوکیناوا واز استرالیا تامحله چینی ها درشهر های مختلف آمر یکا ، زینت بخش
مکانهای تمرین هنرهای رزمی است .درحقیقت چهره واقعی درایاما همچون چهره حقیقی فنون او
برای همگان روشن نیست ، اما نتایج عمل او دراغلب نقاط آسیای جنوب شرقی هم ازنظر آیینی وهم
به لحاظ تمرینات بدنی تاامروز باقی مانده است.
کونگ فو توآ درایران درسال 1352 توسط بیانگذار آن استاد پروفسور ابراهیم میرزایی با 5 نفر
هنرجو فعالیت خود را آغاز نمود ودرحال حاضر تعدادعلاقمندان به هزاران نفر در سطح کشور رسیده
است واین نشان دهنده ی تیزهوشی وذکاوت هموطنان است که خیلی زود به فوائد کونگ فوپی بردند
وبسوی این ورزش کشیده شدند.
کونگ به معنای دانایی و فو به معنای طریقت است ودرپیونداین کلمات به کونگ فو طریقت دانایی
گفته میشود حرکت در مسیر دانایی ویا گام برداشتن در طریقت دانایی به درک انسان بستگی دارد
ودرک حاصل نیروی فکر است وفکر نیز در جسم قرار دارد که به آن پایگاه فکر می گویند.
کونگ فو ضمن این که دارای یک تاریخچه از منه ی قدیمی می باشد ، یک نگرشی است بر دنیای
جدید و جوانانی که دراین اثر هیجان زده بسر میبرند وهرگونه اعمال قهرمانی ازآنان سلب شده
وگاهی گوشه گیری وبی بندو باری آنان را مبتلا ساخته است یک دنیای جدید است ، راهی پر قدرت
است وروش درست اندیشیدن میباشد

بازی فوتبال ورزشی است تیمی که در آن دو گروه یازده نفره در مقابل هم بازی می‌کنند و اغلب آن را پرطرفدارترین ورزش جهان می‌دانند. این ورزش در زمینی مستطیل شکل با پوشش چمن یا چمن مصنوعی انجام می‌گیرد که در انتهای عرضی دو ضلع آن دو دروازه قرار داده شده‌است. هدف وارد کردن توپ به دروازهٔ حریف است. دروازه‌بان تنها کسی است که در این بازی حق دارد از دست‌ها و بازوهای خود برای گرفتن و مهار توپ استفاده کند. دیگر اعضای تیم توپ را اغلب با استفاده از پا و ضربه زدن به آن به گردش درمی‌آورند، گاه نیز ممکن است از سینه یا سر خود استفاده کنند. هر تیمی که بیش‌ترین گل را به حریف بزند برندهٔ بازی است. اگر بازی در پایان با گل‌های برابر پایان پذیرد نتیجه بازی را مساوی اعلام می‌کنند یا این که بازی به وقت اضافی کشیده می‌شود و سپس ممکن است ضربات پنالتی تعیین‌کننده بازی باشد.

قوانین فوتبال مدرن و به شکل امروزی آن در کشور انگلستان وضع شد. نهاد اداره‌کننده فوتبال در جهان فیفا نام دارد که اغلب آن را به اختصار فیفا می‌نامند. معتبرترین مسابقه در این رشته ورزشی جام جهانی فوتبال نام دارد که هر چهار سال یک بار برگزار می‌شود. این رویداد هنگام برگزاری بینندگان زیادی دارد که شمار آن دو برابر بینندگان بازی‌های المپیک تابستانی است.

کنگ فو یا کانگ‌فو (به چینی: 功夫) یک عبارت مشهور چینی است که اغلب برای اشاره به انواع هنرهای رزمی چینی بکار می‌رود. معنای اصلی کونگ فو تا حدی از آنچه که این روزها از این لغت برداشت می‌شود متفاوت است.کونگ فو در اصل به معنای تخصص فرد در هر مهارتی - نه لزوماً رزمی- می‌باشد

قدمت این رشته به گواهی دیوارنگاره‌ها و نقاشی‌های به جا مانده در مقبره‌های «کاگجوچونگ» و «مویونگ چانگ» در کره شمالی (منچوری غربی) به بیش از ۲۰ قرن پیش می‌رسد.- دریکی از این تصاویر مردی در حال اجرای یک فن دفاع با دست ترسیم شده که کاملاً مشابه ضربه اول گول ماگی (دفاع بالا) در تکواندو است. همین موجب شده تا تکواندو تاریخی کهن تر از سایر ورزشهای مرسوم در شرق آسیا مانند کاراته و کونگ فو داشته باشد.

شواهد قابل اعتمادی وجود دارد که شکل امروزین تکواندو از رشته‌های رزمی «سوباک» و «تکوان» که در دوران حکومت سلسله گوگوریو (۳۷ ق.م تا ۶۶۸ م) در شمال کره تمرین می‌شده، اقتباس شده‌است. در این دوران اهمیت زیادی به توانائیهای جنگی داده می‌شد و مسابقات منظمی برگزار می‌شد، شامل؛ رقص با شمشیر، تیراندازی، نبرد تن به تن، مبارزه‌ای که در آن دو نفر با شکستن یخ روی دریاچه وارد آب سرد شده و به مبارزه می‌پرداختند.

در دوران پادشاهی شیلا (۵۷ م تا ۹۳۵ م) که بر بخش‌های جنوبی شبه جزیره کره حکم می‌راند نیز توجه خاصی معطوف هنرهای رزمی بود. در این حکومت سازمانی نظامی، آموزشی، اجتماعی به نام «هوارانگ دو» وجود داشت، آموزش انواع هنرهای رزمی به ویژه سوباک نیز از جمله فعالیت‌های این سازمان بود.

اگرچه در این دوران هوارانگ دو فنون گلاویزی و ضربات دست فراوانی را وارد سوباک کرد، اما پس از آن میل چندانی به تمرین این نوع فنون در کره وجود نداشت و این رشته به شکل اولیه آن که بر مبنای ضربه زدن و جلوگیری از نزدیک شدن دشمن استوار بود، ادامه یافت. تکنیک‌های گلاویزی سوباک که «یوسول» نامیده می‌شد، بعدها با ورود به ژاپن پایه گذار ورزش «جودو» شد.

تمرین هنرهای رزمی در زمان امپراتوری قدرتمند «کوریو» (۹۳۵ تا ۱۳۹۲) نیز رواج زیادی داشت، در جشن‌های سالانه گوناگونی که در این سلسله بر گزار می‌شد، علاوه بر ورزشهای رزمی به مسابقات کشتی و چوگان نیز بهای زیادی داده می‌شد.

روی کار آمدن سلسله یی (۱۳۹۲ تا۱۹۱۰) که مبتنی بر تفکرات ایدئالیستی، رواج بودیسم و زدودن افکار کنفوسیوس از این کشور بود، کاهش نقش نظامیان در حکومت را نیز در پی داشت. این وضعیت اگرچه از رونق هنرهای رزمی کاست، اما تکامل این فنون تا هنگام اشغال کره توسط ژاپن در ۱۹۱۰ ادامه داشت.

در دوران حکومت استعماری ژاپن هنرهای رزمی بومی کره نیز مانند دیگر مظاهر فرهنگی این کشور با ممنوعیت مواجه شد، ژاپنی‌ها مدارس کاراته را در این کشور تأسیس و آموزش آن را جایگزین تکواندو کردند.

آموزش هنرهای رزمی کره‌ای در این دوران به طور مخفیانه در مناطق کوهستانی سخت‌گذر توسط گروه‌های کوچک ادامه داشت.

تکواندو (زبان کره‌ای: خط هانگول: 태권도 خط هانجا :跆拳道) یک ورزش رزمی کره‌ای و یکی از ورزشهای المپیکی است. تکواندو ورزش ملی کره جنوبی و دارای بیشترین تعداد ورزشکار در میان ورزش‌های رزمی در سراسر دنیا است.

فنون تکواندو از ورزش‌های سنتی تاریخ کره استخراج و پس از جنگ جهانی دوم با کوشش استادان هنرهای رزمی کره جنوبی در قالب یک ورزش رزمی مدرن به دنیای هنرهای رزمی عرضه شده‌است.

اگرچه این ورزش تأثیراتی از کاراته پذیرفته و شباهت‌هایی نیز با برخی سبک‌های جنوبی کونگ فو در آن به چشم می‌خورد، اما استیل خاص این رشته دفاعی که متکی بر ضربات پا با حداکثر قدرت وسرعت است و بر حفظ فاصله فیزیکی با دشمن و طراحی فنون برای دور کردن مهاجم تاکید دارد، آن را از تمام سبک‌های رزمی موجود متمایز می‌کند.